Kabanata 23
Kabanata 23
I drove my Ducati faster. Iniiwasan ko ang mga malalaking sasakyan at sumisingit para lang mabilis na makarating kina Antonio.
Nanlalabo man ang mga mata ay kailangan kong makarating doon ng maayos at ligtas para sa Mommy at mga kaibigan ko.
They shouldn't be there, ako dapat iyon! I was the one who failed so I should be the one getting punished!
My phone keeps on vibrating pero hindi ko iyon sinasagot. I know it was my husband pero hindi ko siya kayang kausapin ngayon.
Ayokong mapahamak siya. I don't want him hurt because of me, ayokong madamay siya sa kapalpakan ko kaya sana ay iwan na lang niya ako.
I didn't do anything good but to cause hindrances and pain for my love ones. Pinapahamak ko sila. I am that fucking useless!
Kung sana ay hindi ko nakilala si Zeijan, kung saan ay hindi ganito ang buhay ko, kung sana ay hindi nakasalalay ang Mommy ko, ang mga kaibigan ko... Kung sana ay naging normal akong tao ay siguradong hindi mapapahamak ang mga mahal ko.
I maneuvered my bike, biglang may humarang sa akin kaya napatigil ako. A big truck was stucked in front of me, mukhang liliko iyon na nag-ani ng traffic.
Napasulyap ako sa orasan ko at napahugot ng hininga. I took a glance at the cars behind me, galit na ang mga ito sa truck sa gitna.
I tried looking for any way just to get passed the truck but it was blocking every side.
Malakas na ang kabog ng dibdib ko. I only have twenty-two hours left, kailangan kong makausap si Antonio, sa kahit anong paraan. I will willingly surrender myself just so he'll free my Mom and friends. He can kill me if he wants, I don't care.
I was getting irritated, miski ang mga nakamotor doon ay hindi makadaan kaya naghanap ako ng paraan. I stared at the distance between the truck's lower part and the ground. Will my bike fit?
I licked my lips. Muli akong sumulyap sa likuran ko at umatras ako ng andar.
The people started getting annoyed at nang bahagyang umusog ang truck ay umayos ako. The truck stopped again, and I did what I have to.
I drove fast, fitting the bike under the truck by sliding it. I heard a scream because of what I did but it faded when I landed smoothly on the other side.
I fixed my bike, went up and drive. Nakita ko pang lumabas ang driver ng truck para sigawan ako pero hindi ako tumigil.
I drove faster than before. Halos marinig ko na ang tunog ng makina, I did not follow any traffic lights at nang makarating ay mabilis akong pumarada sa likuran ng hideout namin, nina Antonio. I prepared my gun. Itinago ko iyon sa likuran ko.
My phone vibrated again. I took a glance and saw my husband's name. He's calling me, I also saw a few messages at napailing ako at napabuntong-hininga.
I'm sorry, Zeij... We really can't be together. I'm really sorry, mister ko.
Nanginginig man ang kamay ay sinagot ko ang tawag.
"Alyx! I told you not to go without me!" he exclaimed. "Where are you? Pupuntahan kita!"
"I-I'm sorry, Zeij..." mahinang sabi ko.
"Alyx..." he puffed a breath. "Come on, baby. Don't leave me."
Nakagat ko ang labi ko at napatungo.
"Tell me everything, okay? I'll help you, come on," aniya. "Just don't leave me." I heard his frustration.
"Z-Zeij, ayokong... ayokong madamay ka," I said weakly.
"Do you think I'll be at peace while you're trying to protect me?" he sounded hurt. "I wanted to protect you too, I will do everything to protect you pero paano ko gagawin 'yon kung ayaw mong sabihin sa akin ang lahat?"
Hindi ko na kinaya, mas nanghina ako.
"H-help me, Zeij..." bulong ko at nalaglag ang luha sa mga mata ko.
"Shit... Where are you?" he breathes. "I'll go there, baby. Nasaan ka?"
I bit my lip. Napahawak ako ng mahigpit sa telepono ko at akmang magsasalita nang isang mahigpit na hatak sa braso ko ang nagpatigil sa akin.
Marahas akong napatingin doon at napaatras sa biglang pagtulak nito. My phone dropped on the floor. Napatingin ako roon at sinubukang kuhain pero nasipa niya iyon at napapikit ako nang mariin nang tumama iyon sa pader at nawasak.
"Fuck you!" I screamed.
"Huh, ang lakas ng loob mong pumunta rito! Alam ba ito ni Boss?" mapanuyang tanong niya. It was Berto, the one who attempted raping me when I was still young!
"Why do you care?" I spitted. Nakita ko ang galit sa mata niya sa ginawa ko.
"Akala mo kung sinong magaling! Mahina ka naman pagdating sa Nanay mo! Kung ako na kaya ang pumatay sa walang kwenta mong ina?" he mocked me. I was enraged by what he said kaya mabilis ko siyang sinugod.
I punched his cheek, pumaling ang mukha niya sa ginawa ko at napamura.
"Putang ina mong hayop ka!" he hissed. Nakita ko ang pamumula ng pisngi niya sa ginawa ko.
"Serves you fucking right!" I answered. Akmang susugod siya pero naunahan ko siya. I kicked his leg and punched his other cheek.
"That was for fucking molesting me!" sigaw ko at sinipa pa siya.
"Tang ina mo! Pokpok ka naman!"
I tried kicking him again, but he caught my feet and twisted it, napamura ako at bumagsak sa lapag.
"Ang sarap mo nga dati! Pa'no pa ngayon?! Kung laspagin na lang kita bago ka patayin—" I reached his head and smacked it.
Napaatras siya sa ginawa ko at nabitawan ang paa ko kaya lumuhod ako. I punched his head and smacked it on my knee.
"Tang ina—"
"You motherfucking moron!" I exclaimed, enraged. "Matagal ko na 'tong gustong gawin sa 'yo!" I shouted and punched him non-stop.
Nahulog siya sa damuhan. Halos hindi niya maimulat ang mata pero sinusubukan niya akong gantihan.
"This is for harassing me and my mother!" I screamed and punched him non-stop. He was groaning, halos wala ng lakas pero hindi ako nagpapigil.
Gusto kong pumatay. Gusto ko siyang patayin sa galit sa pagtatangka niya sa akin noon. For every bad memory he'd given me, I am punching him.
His nose bled. Ang mata niya'y nakapikit na at putok ang labi niya.
"Pagbabayaran niyo 'tong lahat!" sigaw ko at halos maiyak na sa pagsuntok sa kanya.
"M-mamatay ka rin!" sigaw niya sa akin pabalik and before I could even punch him, someone pulled me up.
The men dragged me pero nagpumiglas ako. I punched the man, but he pulled me and dragged me. I gasped when the other man punched me, napaupo ako sa lapag at sinubukang tumayo pero nahila nila ako.
"H'wag ka nang lumaban!" he hissed. Nanghina ako at mas hinaltak nila ang braso ko kahit anong pigil ko sa kanila.
"Tang ina, pare! Matutuwa si Boss nito!" humalakhak ang isa.
I moved again but gasped when someone pulled my hair.
"Ang palaban talaga nitong si Viper, 'no?" tawa ng isa. "Pinalagpas ka ni Boss dati pero mukhang hindi na ngayon!"
"Mali ang kinalaban mo, sa lahat ba naman si Boss pa? Pinagkatiwalaan ka no'n!" aniya ng isa.
Hindi ako nagsalita at nagpatuloy sa pagpiglas. I wanted to fight them so bad pero nanghihina ako sa sakit at sa mga iniisip.
Probably, I'll die now. When Antonio happens to know I am here, this will be my last day breathing.
"Boss, may pasalubong kami sa 'yo..." Sa pagbukas nila ng opisina ay bumungad sa akin si Antonio na nakaupo sa swivel niya.
He turned and his brows lifted when he saw me.
"What is that woman doing here?" he asked them. Tumayo siya sa swivel at pumunta sa gitna.
"Boss, nahuli ko roon sa likod, halos mapatay na si Berto, buti naabutan ko." The man tried holding my arm, but I shrugged it off.
"Get off me!" I hissed.
"Ilapit niyo 'yan dito," I heard Antonio's cold voice. Napasinghap ako sa biglaang pagtulak sa akin ng dalawa kaya napadausdos ako ng luhod sa lapag.
I nearly hit my face pero naitukod ko ang kamay ko.
"Leave us." Malamig na sabi nito. Nang narinig ko ang pagsara ng pintuan sa opisina ay roon lang ako nag-angat ng tingin.
"You really are brave, huh?" mapanuyang sabi niya.
"Let my Mom go," mariing sabi ko.
"Just like that?" Humalakhak siya at pumunta sa table niya. I saw him lit a cigarette before puffing it. "Hindi ako gagawa ng bagay na walang kapalit, Alicia..."
"What do you want?" mariing tanong ko.
"Archer's head," malamig niyang sagot. My mouth parted, sumikip ang dibdib ko at bumilis ang paghinga ko.
"That asshole keeps on meddling, years have passed but still, pakialamero pa rin," tawa niya. "But he's great, isn't he?"
He smirked.
"Akala mo nga namang pati ikaw ay nauto niya. You were about to kill him, but you didn't because you loved him." Napailing siya. "Putang inang pag-ibig, wala namang kwenta."
Hindi ako nagsalita at nakakuyom lang ang kamay ko.
"How stupid you are, Alicia," iling niya. "I trained you to be the toughest, but it just brought me nowhere. You failed and fooled me. You think it's that easy to let your mother go?"
"Fuck you! You used us!" I said and looked at him sharply.
"Ngayon mo lang nalaman?" tawa niya. "I have planned all of this, from the yacht accident to this... Bonus na nga lang ang nangyari sa nanay mo."
Kumalabog ang puso ko.
"D-don't tell me..."
"I made that happen," ngisi niya. "I want your father to die."
My heart was suddenly filled with rage and disgust kaya mabilis akong tumayo at sinugod siya.
"Fuck you!" I screamed and was about to punch him when he moved faster and pointed a gun on my head.
Natigilan ako.
"Go, punch me, woman para tuluyan na kita," tawa niya. Mariing napapikit ako at napahawak sa damit ko.
I am shaking, ang luha ko ay nanatiling umaalpas sa mga mata ko.
"Hayop ka... Hayop ka!" I whispered.
"Oh, I am..." he laughed mockingly. Mas itinutok niya ang baril sa noo ko kaya napaatras ako.
I felt the cold gun pero namamanhid ako. I just... felt so empty.
Siya... Siya ang dahilan kung bakit kami nagkaganito.
"Alejandro died, hindi na nakita ang katawan," tawa niya. "The wife, Carmina, was paralyzed and their daughter became a killer who works for his father's killer," tuya niya.
"D-damn you..." Mas idiniin niya ang baril.
"How funny, Alicia, right? If it wasn't for you, matagal ko nang pinatay 'yang Nanay mong walang kwenta para mapasunod ka. In this case, kapag hindi mo pa nagawa ang misyon mo, hindi ako magdadalawang-isip na patayin ka at s'yempre ang nanay mo."
I stared at him angrily.
"Oh, and not to mention your stupid friends? Tang inang, pabigat din ang dalawang yon!"
"D-don't you fucking dare touching them!"
"How pathetic..." tawa niya.
"I won't blink while I kill them, I can make you watch while I am struck a knife on their chest and molesting your moth—"
"Fuck you!" sigaw ko at akmang susugurin na siya pero narinig ko ang pagbukas ng pinto.
"Try it, Alicia at hindi lang ako ang magpapasabog sa bungo mo," ngisi niya. "I only have one rule, Viper. It is to have Archer's head and your family's free." Natigil siya. "But on the other hand, you can go visit their site and kill every member and get their heads," tawa niya. "That's more fun, right?"
"You heartless bastard!" I shrieked.
"Namumuro ka na, huh!" I was greeted by a punch on my stomach kaya napaupo ako sa sahig. Tumulo ang luha ko at napahawak sa sikmura ko sa sakit.
"H'wag mo akong susubukan, Alicia," mariing sabi niya. His red, mad eyes were staring sharply at me. His lips is on the thin line.
I equaled his gaze. Malamig at galit ang tingin ko sa kanya at nakaigting naman ang panga nito habang nakatingin sa akin.
"Akala mo ay hanggang huli ay ikaw pa rin ang panalo?" I asked him. I saw him smirked at me.
"Is that a threat, woman?" tawa niya. "You can't scare me, hawak ko ang leeg mo."
He glanced at somewhere and stared at me.
"And I want you to meet someone, he helped me guarding you. Sa kanya ko rin nalaman ang kalokohan mo, kung naitago mo ang pinakamamahal mong Archer noon, ikaw rin ang nagpahamak sa kanya ngayon."
Bumilis ang paghinga ko sa sinabi niya.
Lumayo siya sa akin, I heard the creak from the door and a man in a black shirt is what I saw standing there. He went in front of me and my heart hammered when I saw who it is.
What...
"Alicia, meet my nephew, Brandy." Nanatili akong tulala roon.
"B-Brad..." I murmured.
"Alyx," he nodded. Hindi makapaniwalang napatingin ako kay Antonio.
"Shocked?" ngumisi siya at napatingin ako kay Brad na nakatingin lang sa akin. "You think I'll let you go alone? I let him look after you, he may have not seen your relationship at first pero ngayon?" he laughed.
"I told you not to see him again," malamig na sabi ni Brad.
"Y-you traitor..." mariing sabi ko. Nakita ko ang pag-ngisi ni Brad. Tinagilid niya ang ulo at tiningnan ako.
"That fucking Sandejas will be dead, Alyx," aniya sa akin. "It's either you kill him, or we kill him," Brad said coldly.
"Asshole!" The gun clicked as he pointed it to my direction.
"I want you to watch how we kill him if you can't," malamig na sabi nito. Tumawa si Antonio at tinapik ang likod ni Brad.
"Ikaw na bahala sa kanya, Brad." He laughed.
"Yes, Tito..." sagot nito at isang ngisi ang ibinigay ni Antonio bago lumabas.
The moment Antonio left ay nagsalita ako.
"How dare you do this to me?" mariing tanong ko. "I trusted you, Brad..."
"Then, you've trusted the wrong person." Dumukwang siya sa akin at napamura ako nang hawakan niya ang baba ko. "After I kill your lover, you will marry me," he said hoarsely.
"Fuck you!" I screamed and slapped his arm.
"I will..." he said mockingly at napasinghap ako nang hatakin niya ang balikat ko at inilapit ang mukha sa akin.
"Makukuha rin kita, Alyx. No one will have you but me, not even that fucking Archer." He attempted to kiss me pero mabilis kong ipinaling ang ulo ko.
I pushed him pero nahatak niya ako at mariing hinawakan ang panga ko.
I am shaking in rage, gusto ko siyang patayin pero ayokong magkamali para sa Mommy ko.
"That's what I always like about you," pinasadahan niya ng tingin ang mukha ko. "Fierce... You'll be my wife as soon as I killed your Archer, then I will kill you mother and friends," he said wickedly.
"I'd rather die than marry you," mariing sabi ko at mariing napapikit nang tumama ang kamay niya sa pisngi ko.
"Slut!" he exclaimed. "Magpasalamat ka at bubuhayin pa kita!"
"Then kill me!" He slapped me again. Napapikit ako sa sakit ng balat.
"Mas pipiliin mo pa ang lalaking 'yon sa akin? Huh?! I am far better than him!" He gripped my arm.
"Hindi siya hayop kagaya mo!" I screamed. "I'd rather die than being with you!" he gripped my arm tightly.
I attempted kicking him, but he was just strong. Nasipa niya ako kaya natumba ako. He went on top of me.
"Lumayo ka sa akin!" I screamed. He held my arm as he pinned it above my head.
"H'wag mo akong susubukan!" Napamura ako at napasinghap nang halikan niya ang leeg ko.
"Fuck you!" I screamed and kicked him.
"H'wag ka nang lumaban!" he chocked me. Umawang ang labi ko at nanghina ang katawan ko sa pagpisil niya sa leeg ko.
"You can't get away again from me, Alyx..." mahinang sabi niya. I fought him pero inipit niya ang paa ko at hinagkan ang leeg ko.
My tear fell. He touched my boob at napakislot ako at kumawala.
Oh, my god, please...
Zeijan, please. Please, help me.
The door opened at doon natigilan si Brad.
"That was too soon, Brad... Easy." He let go of my neck, napaubo ako at napatagilid.
"I lost my patience, Tito." Napaluha ako at niyakap ang tuhod ko.
H-hindi ko na kaya... Please... Please, help me, baby.
"We have to make plans, Brad. If the CIA and DEA finds out about this, mawawalan tayo ng diskarte," ani Antonio at nanatili akong nanginginig at yakap ang sarili ko sa lapag.
"If we let her kill Archer, wala tayong mapapala," ani Brad. "She's a weakling, papalpak 'to."
"What do you suggest, Brad?"
"How about a bait? If they really have a relationship then we can use her," ani nito.
Kumalabog ang puso ko at mariing napapikit.
"How?"
"Give her to them," aniya. "Then, I am sure Archer will know she's there at kung sakali ay tutulungan niya. We'll stay there and once they got out, we'll attack."
"How are you sure he'll help her?"
"She's in their turf, so, he'll think it's safe at pupunta siya. We'll attack before they knew it," Brad answered.
No... Please, Zeij... H'wag mo na lang akong puntahan.
•─────⋅☾ ☽⋅─────•
"OKAY, ready her... We'll be out in an hour."
The men tied my wrist as they dragged me inside their van. Tinakpan rin nila ang bibig at ang mata ko. Tahimik ako habang nakaupo roon. The van is moving pero hindi ako mapakali.
"How will we give her?" I heard a voice.
"Drop her to the hideout, let them see her. Tapos ay magtatago tayo," ani Brad.
My heart was beating rapidly. Namamawis ako at hindi mapakali.
If anything happens, I just want my Mom and friends safe... And my husband, please, Zeij, be safe.
I almost fell on the seat when the van stopped. Narinig ko ang pagpatay ng makina at ang marahas na pagbukas ng pintuan. I remained seated.
"Ilabas niyo na 'yan," someone said, naramdaman ko na lang ang sarili kong hinihila nila palabas.
I moved, nagpumiglas ako pero mas lumakas lang ang paghatak nila sa akin.
"Ilagay niyo r'yan." I gasped when I fell. Naramdaman ko ang pananakit ng baywang ko sa pagbagsak sa konkreto.
"May lalabas d'yan mamaya," ani nito. Hindi ako makapagsalita but I keep on trying pero tanging ang magulong salita lang ang lumalabas sa labi ko.
"Baka makatakas ito, boss." I heard a man.
"Let her sleep," Brad answered. Nagpumiglas ako, I moved, trying to free my wrist from the rope.
I felt someone's presence behind me, they held my arm, calming me down pero nagpumiglas ako. They gripped me and made me smell something at doon ko naramdaman ang pagbigat ng ulo ko at doon na ako nawalan ng malay.
•─────⋅☾ ☽⋅─────•
"HINDI ba 'to magigising?" naulinigan ko ang pag-uusap.
"Buhusan mo." I felt cold water wetting my body. Napamulat ako at napasinghap.
"Ayon, nagising!" ani ng isa.
What I saw are blurred lights the moment I opened my eyes, I tried moving pero nakatali ang kamay ko sa silya kaya hindi ko magawa.
I adjusted my sight, nanlalamig ako pero nawala ito nang makita ang nasa harapan ko.
I think I'm in a building... I don't know... Sa harapan ko ay may dalawa hanggang limang tao na nakatayo.
They were wearing black shirts.
"W-where am I?" nanginig ang boses ko.
"Who are you?" matigas na sabi ng isa. Hindi ako nakapagsalita at inilibot ang paningin.
I am at a different place, halos masilaw ako sa liwanag doon kaya naipikit ko ang mata kong ulit.
"Galing ata ito sa mga sindikato..." ani ng isa.
"She's an artist." Napaharap ako sa lalaking nagsabi no'n.
"Ay oo nga..." Nagkatinginan sila. "What are you doing here, woman?" Hindi ako nakasagot doon.
"Sumagot ka kung ayaw mong patayin ka namin ngayon din," malamig na sagot no'ng maputi.
"T-they brought me here..." mahinang sagot ko.
"Mukhang 'yong sa sindikato 'to, bakit hindi pa natin patayin, Axel?" tanong ng isa.
"Should we contact the Tiger first?"
"No, hindi niya na dapat pagtuunan ng pansin ang mga walang kwentang bagay," aniya. "I called someone, and he'll go here to check this."
Umalis siya at naiwan ako roong nakaupo at nakatulala. The cold water was still on my clothes, halos manginig na ako roon pero walang pakialam ang mga tao roon.
What will they do to me now?
"Pare, pa'no kaya napunta 'yan dito?" I overheard someone talking.
"Nakita ni Axel doon sa labas, nakatali kaya ipinasok niya. No one knows kung sino ang nagdala."
"Eh, 'di ba, artista iyan?" tanong ng isa.
"Oo, sikat 'yan," sabi ng isa.
"Maganda, huh? Sana kung sakaling bago patayin, bigay muna sa atin." Kumalabog ang puso ko. Napatingin ako sa kanila at nakitang nakatitig iyong dalawa sa akin.
Malagkit ang tingin na ibinibigay nila kaya nag-iwas ako ng tingin. Inilibot ko ang paningin sa paligid. Malaki ang lugar pero malinis at maliwanag. The place is white. Ang mga kompyuter ay nasa gilid at ang mga nakaitim ay nakatayo lang doon.
I heard the door opened, nakita kong pumasok 'yong tinatawag nilang Axel.
"Just come here, nasa taas kami. There's someone in here, hindi ko kilala... Alright, this will be fast..." aniya sa kausap. "You can do your searching once you see this, you'll decide if we kill her or what, hindi na 'to dapat umabot kay Tiger."
Ibinaba niya ang telepono at naglakad palapit sa akin. He stared at me coldly, I stared at him back. Malamig ang tingin ko sa kanya at nakita ko ang pagtagilid ng ulo niya habang nakatingin sa akin.
"Our leader will come here; he'll decide if we kill you or what... Magdasal ka na." Kumalabog ang dibdib ko at nakagat ang labi ko.
"Wala akong balak na masama," I whispered. "P-please let me go."
"It's my decision to make. Isa pa, it's too late, any last wishes?" aniya at humalukipkip sa harapan ko.
"Kami Axel, meron!" ani ng isa at nakita kong pumunta sa harapan ko 'yong mga nag-uusap kanina.
"Bago patayin, pahiram muna kami?" ani ng nakataas ang buhok.
I gritted my teeth. Assholes.
"Gago, sabihin n'yo mamaya sa bagong dating at baka mapatay pa kayo," sagot nito.
"Tang ina, eh, kalaban naman 'yan! Saan na siya nang maitanong?" Narinig ko ang pagbukas ng pinto. Nanatili akong tulala na lang doon.
Damn, I'll be dead any hour from now. I knew it.
"Hey, bro!" ani ng isa bago naglakad. Gusto ko mang silipin 'yong palapit pero nakaharang 'yong Axel kaya hindi ko nagawa.
"Bago mo patayin, sa amin muna, huh?" ani nito sa bagong dating.
"What the fuck are you saying?" I heard the familiar, cold voice.
"'Yong babae, huh?" sagot nito.
"Babae? Fuck you, ako papatay sa'yo kapag may pinakialaman ka." A baritone voice said. Kumalabog kaagad ang puso ko roon at napaayos ng upo.
"Hey, Archer," ani ni Axel at kaagad akong nanghina.
"What's the matter, Axel? I won't stay long, I am looking for my wife," he said coldly.
"Someone's here, dinala roon sa may gate... Sa sindikato ata."
"Where?" he moved away in front of me and my tear fell when I saw Zeijan on his black hoodie.
His cold blue eyes widened. Napaayos siya ng tayo at tinanggal ang kamay sa bulsa niya.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co