Kabanata 3
Kabanata 3
I was feeling heavy and dizzy the next morning, umikot ako sa kama at nag-unat. My eyes are still close.
I can hear the sound of waves crashing on the shore. The chirping of the birds and the blinding rays of sun is touching my face.
I yawned.
Ano bang nangyari kagabi para maging ganito kabigat ang pakiramdam ko? Did I drink a lot?
Bahagya akong umikot at sumubsob sa matigas na kung ano.
I can't remember if this is a wall or something pero hindi ko na pinansin. Napaungol pa ako nang bahagya nang makaramdam ng humihigit sa baywang ko.
"Hmm..." I hummed. I smelled a pleasing scent, dahilan para sumubsob pa ako sa pader at humilig.
"Misis," I heard a husky voice. That stopped me, I was thinking that maybe, it was just a dream pero nang makaramdam ng mainit na labi sa ulo ko ay mabilis akong napamulat.
I was greeted by a man's deep blue eyes. Kumalabog ang dibdib ko.
"Mornin'," he said again, and I saw a smile on his lips. Natulala ako.
"W-Who..." Nangunot ang noo ko at nang ma-realize na yakap-yakap ako nito at sobrang lapit ng mukha nito sa akin ay napabalikwas ako at napatili.
"Oh, my god!" Mabilis akong umupo at nanlalaki ang matang tiningnan siya.
"W-What's the problem?" he asked me. Pupungas-pungas na umupo ito at lumantad sa akin ang katawan nito.
Oh, shit!
Nang bumaba ang tingin ko mula sa dibdib nito pababa sa ibaba at nakitang naka-boxers lang siya ay mabilis akong napatingin sa katawan ko sa ilalim ng kumot.
I screamed when I saw myself almost naked under the sheets.
"Bakit—"
"Pervert!" I shouted and kicked him, dahilan para lumagapak siya sa lapag.
"Shit!" he cursed.
Napaayos naman ako ng upo at sumilip sa lapag.
"Maniyak ka! Maniyak!" sigaw ko.
"Ow, fuck!" Napahawak ito sa balakang at mabilis na nag-angat ng tingin. "W-What the hell is your problem, Ree?!" asik niya.
Nanlaki naman ang mata ko at niyakap ang kumot sa dibdib ko.
"You pervert! You raped me!" I shouted.
"I did not!" he hissed habang napapangiwi sa sakit ng balakang.
"Liar! You jerk! Isusumbong kita sa pulis!" sigaw ko.
"You gave in easily last night—"
I screamed and pulled the pillow before throwing it on his face.
"Fuck!" he cursed again. Sumapol iyon sa mukha niya kaya natumba na siya ng tuluyan sa lapag.
"Manyak ka! Manyak!" I screamed. Mabilis akong tumayo habang yakap ang kumot at lumapit sa kanya na dumadaing habang nakahilata sa lapag.
"Why would I rape you?" he hissed. Sinubukan nitong tumayo pero bumagsak na naman sa lapag.
"Kasi manyakis ka!" sigaw ko. "You... You probably took advantage of me and..."
"And what?!" Hawak nito ang ulo at sinubukang tumayo.
"Forced me!" Halos maluha ako.
Oh, my god! My innocence! Kinuha lang ng walang hiya ng ganoon lang!
"Why would I force you to do that?" Nanliit ang mata niya sa akin. Seryoso ang mukha niya habang hawak ang ulo at bumalandra na naman sa akin ang katawan niya.
"Because I'm famous! Because... you probably want money!" I screamed. I saw irritation on his face.
"Look," aniya.
"Don't look me, you fucking asshole!" sigaw ko. "You took everything! Tapos ano, ikakalat mo sa media tapos..." Napasinghap ako nang maapakan ko ang kumot, dahilan para mapatid ako at bumagsak.
I was shocked when he cursed and catch me. Nadapa ako sa katawan niya at napahiga siyang muli habang yakap ako.
I heard a loud thump, nanlaki ang mata ko at napaangat ng tingin at binalot ng kaba nang makitang nakapikit na lang siya.
"Oh, my god!" I exclaimed. Mabilis akong napaupo sa may t'yan niya at mabilis na kinapa ang likod ng ulo niya.
Did I kill the man? Oh my, is he dead?!
Tumama ang ulo niya sa semento!
Kinapa ko ang likod ng ulo niya at napahinga nang makitang walang dugo.
But, is he breathing?!
Mabilis kong inilapit ang tainga ko sa labi nito at natigil nang wala akong narinig. I panicked.
What should I do?! Na-blangko ako at hindi na alam ang gagawin.
The man is just lying on the floor! Not moving with his eyes closed!
Patay na kaya? Am I a really a murderer now? Mahuhuli na kaya ako ng pulis?!
"Wake up!" I exclaimed. Hinawakan ko ang pisngi ng lalaki at pinalo. "Wake up!"
He did not even move.
"Come on, wake up! Don't scare me like this!" I exclaimed.
Should I give him CPR? Should I give him air?
Umayos ako ng upo sa t'yan niya.
Go, Alyx! Revive him!
I put my both of my hands on his chest and started pumping but he wasn't moving!
"Shit!" I gave more pressure. I pumped his chest more that I can hear my heartbeat beating fast. I am panicking, ni hindi ko na pinansin kung gumalaw pa ba siya ulit.
May tumutunog sa labas pero hindi ko iyon binigyang pansin at inilapit ang mukha ko sa lalaki para bigyan siya ng hangin.
This man has to live! Imagine my career kapag nalaman nilang nakapatay ako ng tao!
I moved my face closer and caught his lips. I gave him air and gave his chest pressure again; he moved a little.
"Come on!" I was desperate. Inilapit kong muli ang mukha ko para bigyan siya ng hangin.
I puffed a breath on his mouth but before I can even move my face away ay nagulat ako nang biglang gumalaw ang labi nito at inabot ang labi ko.
My eyes widened we he kissed me and opened his eyes. Our eyes met and I felt his hand on my neck, urging me to kiss him more.
Hindi ako nakagalaw. Tulala akong nakatingin sa kanya at ipinikit niya ang mata at mas hinagkan ako. I am tempted to close my freaking eyes!
"Santisima!" Napatalon ako sa gulat at nabitawan nito ang leeg ko.
Sabay kaming napalingon sa gilid at napamura ako nang makita ang housekeeper na naroon sa gilid.
"Aling Lizza!" The man exclaimed.
"Ay, pasensiya na!" Halos mapatakip na ng mukha ang matanda nang makita kaming dalawa.
"Hindi ko alam na honeymoon n'yo pala!" ani nito at doon ko lang napagtanto ang pwesto naming dalawa.
Him, lying on the floor with only his boxer shorts and me only in my underwear while sitting on his stomach.
Oh, fuck!
Mabilis akong napatakip ng mukha at maya-maya'y umangat ang inuupuan ko at may brasong yumakap sa akin at itinago ako.
"Sorry, Aling Lizza!" ani ng lalaki.
"Ikaw talaga, Zeijan! Hindi ko kayo nakita! Kanina pa akong doorbell nang doorbell!"
"Pasensiya na po, ano lang..." he cleared his throat. "Alam mo na."
"Hindi ko alam na nandito pa rin kayo ng asawa mo! Akala ko lumabas kayo!" aniya.
Asawa? What...
"Kagigising lang namin, sorry if we didn't hear you..."
"Naku, sige na at lalabas na ako! Lumabas ka na rin mamaya at hinahanap ka sa kusina! Pinagse-serve ka roon!"
"Sige po," he hugged my waist.
"At, ipakilala mo na 'yang misis mo sa mga katrabaho mo, gusto na raw nilang makilala." Mas nanlaki ang mata ko.
"Opo," ani nito at nang makarinig ako ng pagsasara ay mabilis akong lumayo sa leeg nito at hinarap siya.
"Anong..." Nagkatapat ang mga mata namin at napamura ako nang makita ang kabuuhan ng mukha niya.
"Hmm? Misis?" aniya sa inosenteng boses.
"A-Asawa?" takang tanong ko.
"Huh? Yes?" he asked.
"I-I mean, paanong asawa kita?" tanong ko. Ngumuso siya at kumunot ang noo.
"You don't remember?" tanong niya. I shook my head. Nanliit naman ang mata niya at tinitigan ako, kasabay nito ang pagpintig ng ulo ko at ang pagsagi ng ala-ala sa utak ko.
"Okay then, I want you to marry me tonight..."
"Okay na, Tito! My Ree and I will get married!" He exclaimed and when he shifted his gaze at me and gave me a light kiss, I froze.
Memories came that easily and my eyes widened when my realization hit me.
"O-Oh, god, no..." I shook my head.
"Oh, yes!" he said. Napailing naman ako at napakurap.
"I-I was just dreaming! Paanong..."
"Don't tell me you forgot everything?" he asked me. Sumulyap muli ako sa kanya at napamura.
Come on, Alyx! He must be kidding!
"I am not kidding, Ree." Oh, fuck! I remembered that nickname!
"S-So you mean," I stuttered.
"Yes, we're married..." aniya at nanghina ako. I'm doomed!
Napakurap ako. Naramdaman ko ang hawak niya sa baywang ko kaya naalala ko ang nangyari kanina.
I touched the back of his head again.
"'D-Di ba tumama ka..." Turo ko sa lapag. He nodded.
"Paanong..."
"I was just pranking you, masakit pala 'no, kapag gising tapos CPR?" He smiled nervously. Doon na ako nakaramdam ng inis. Mabilis akong napatingin sa kanya na ngumisi lang sa akin.
"Issa prank?" he awkwardly said at napatili ako at sinakal siya.
"Papatayin kita!" I screamed at napamura siya.
"F-Fuck! S-Sorry n-na!" He was choking. Sinakal ko siya at tinumba sa lapag.
"Hinayupak ka! You fucking scared me!" sigaw ko.
"J-Joke l-lang! M-Misis!"
"Kung 'di ka namatay kanina, ako papatay sa'yo!" sigaw ko. He coughed.
"M-Misis!" Namumutla na siya. He was pushing my hand away.
Kung kasal na nga kami, pwes, tutuluyan ko na 'to para single na ako ulit!
Suddenly, I stopped. Pero 'di ba, kagabi lang 'yon?! The papers must not be processed already!
Nabitawan ko ang leeg niya at napaisip.
"B-Baby!" He was coughing, hawak-hawak niya ang leeg niya at animo'y malalagutan na ng hininga.
Tama 'di ba? Kagabi lang naman iyon kaya impossibleng na-process kaagad?
Napalingon ako sa lalaking nakahiga at napatango. Mukha itong nag-aagaw-buhay dahil sa pag-ubo at paghawak sa leeg niya.
But he's still handsome, isn't he?
I cursed myself. This pervert doesn't need to be praised!
Mabilis akong tumayo sa t'yan ng hinayupak at inayos ang sarili ko. He was still struggling on the floor, I almost laughed.
"Tayo!" I hissed.
"H-Huh?" He blinked.
"Stand up!" I demanded.
"I can't breathe, wife!" he exclaimed.
"So?" I raised my brow. "Tumayo ka at samahan mo ako sa judge!"
Nang sabihin ko iyon ay napabalikwas siya ng upo habang hawak pa rin ang leeg niya.
"W-What?"
"Samahan mo 'ko sa judge! We'll talk to him! Baka hindi pa na-process 'yong papeles!" sabi ko. Sinuklay naman niya ang buhok gamit ang daliri niya at sumulyap sa orasan.
"But it's only—"
"I don't care! Bilis na!" Mabilis kong tinakbo ang closet niya para kumuha ng kung anong shirt doon bago sinuot at naabutan ko siyang tulala lang sa lapag habang nakamasid sa akin.
"What?" I hissed.
"You're—" Tinuro niya ang damit ko pero ngumiwi lang ako. Mabilis kong kinuha ang shirt niya sa gilid ng kama at hinagis sa kanya kaya nagmamadali siyang tumayo pero napadaing pa.
"My back hurts," reklamo niya.
"Baka gusto mong balian pa kita? Faster!" Mas nagmadali siya. Lumapit pa ako sa kanya at hinila pababa ang damit niya at pagkatapos ay hinila ang tainga niya.
"Let's go!" asik ko at hinablot ang phone ko sa sofa.
"Aww! Misis ko!"
"Don't call me that!" sikmat ko.
"But you're my wife and..."
"I am not!" sita ko at hinila siya palabas ng kwarto. Halos takbuhin ko na ang exit palabas at mabuti na lang ay hindi pa masayadong matao kaya 'di ako pansin. Hila-hila ko naman si Zeijan na namumula pa ang mukha at bahagyang nakaipit pa ang damit sa boxers niya.
Nangunot ang noo ko roon pero napanguso at nag-iwas ng tingin.
Seriously, Alyx? How can you notice that?
"You're going on the wrong way, Ree," aniya kaya napatigil ako sa kakahila sa kanya.
"Oh?" Napaikot ako ng paningin.
"This way," he held my hand and was shocked when he pulled me to his body before walking to the opposite direction.
Naglakad kami nang sabay. Hindi ko na rin pinansin ang hawak niya sa kamay ko at nagpadala sa kanya, Iniikot ko lang ang tingin ko para masiguradong hindi ako makikita ng mga tao at lalo na ng media.
Ma-i-issue ako kung nagkataon!
We walked towards a cottage. Nauna sa pagpasok doon si Zeijan na naka-shirt lang at boxers habang kasunod akong nakasuot ng shirt niya.
I didn't care anymore, ang mahalaga ay maputol ang kasal na 'to!
He knocked on the door and an old woman welcomed us.
"Oh, hijo, napadaan kayo?" ani nito.
"Magandang umaga po," he cleared his throat and took a glance at me. Nagbaba ako ng tingin.
"Uh, is judge here? This is about the—"
"Ay, hijo! Na-late kayo, kanina lang ay nakaalis na si judge at ang asawa niya pa-Maynila!" aniya.
"Po?!" Napaayos ako ng tayo. "Nakaalis na?"
"Ah, oo," ani ng matanda. "Kanina pang madaling-araw." Kumalabog ang dibdib ko.
Shit!
Napatingin ako kay Zeijan na nakatiim lang ang bagang at napahigpit ang hawak ko sa kanya.
Paano na ako? Ayokong matali!
"Is there any way to contact him?" aniya.
"Nasa chopper pa siguro iyon, hijo," ani ng matanda.
"Damn..." I whispered. Napalingon naman sa akin si Zeijan at nakagat niya ang labi niya.
"Thanks, Manang," ani nito at hinawakan ang baywang ko.
"Let's go, Ree," aniya.
"But..."
"I'll try to contact him," aniya sa matigas na tono at inakay ako palabas. Napaupo ako sa upuan pagkalabas at hinilamos ang mukha ko.
This isn't happening!
Muling pumasok si Zeijan para makitawag habang ako'y namomroblema lang dito sa labas.
I can't get married! Paano ang career ko? Ang trabaho ko? I can't get anyone involved!
Halos mapatalon ako nang mag-ring ang telepono ko at napamura nang makita ang pangalan nito sa screen pero walang nagawa kung hindi ang sagutin.
"Yes, Hawk?" I answered formally.
"Viper, did you find him?" aniya. Mariin akong napapikit at napahilot ng sentido ko.
Here we go again!
"No," I sighed.
"Until now? You only have two weeks to find him!" he exclaimed. I nodded.
"I know."
"You must find him before they can do anything! Hindi lang ikaw ang mapapahamak kapag nakilala ka niya, lahat tayo!" he hissed.
I almost cursed in desperation. Damn it! Now, nagkapatong-patong na ang problema ko.
"Okay, I will..." I sighed.
"Two weeks, Viper. Just two weeks. Find Archer." I nodded.
"And kill him," he said before cutting the call.
"Damn it," mura ko at napasabunot sa buhok at napatayo.
"Are you fine?" Napatalon ako at mabilis na nag-angat ng tingin at nakita ang seryosong si Zeijan sa harapan ko.
Kanina pa ba siya nandito?
"What happened?" tanong ko. He sighed and shook his head.
"I can't reach him, he's probably still in the chopper," aniya.
Napahugot ako ng hininga. Napatungo ako at nakagat ang labi ko at hindi na umalma ng kabigin ako ni Zeijan para yakapin.
I sighed exasperatedly.
Hinaplos naman niya ang buhok ko at kinabig ako palapit at wala sa sariling napayakap ako sa kanya.
I heard him sighed. I felt comfort on his arms.
"Do you really want to get rid of our marriage?" I stopped upon hearing that. Bahagyang naitulak ko siya at ngumisi naman siya sa akin kaya pinalo ko siya.
"Anong drama na naman 'yan?!" I hissed.
Tumawa naman siya at biglang lumiwanag ang mukha niya. He placed his arms on his chest and stared at me.
"You know, misis ko..."
"Come on, you're not my husband!" pagtataray ko.
He laughed, his eyes dancing like the waves in the ocean.
"Hmm, sorry, but we're tied like this..." Ipinagdikit niya ang dalawang daliri niya.
"As if naman, I'm sure it's still not processed and before it could even reach the office, sure naman akong tatawagan mo 'yon at ipapa-cancel!" I said with confidence.
The side of his lips lifted.
"Really, huh?" he chuckled.
"Yes!" I jumped when he moved his face closer to mine kaya hinawi ko ang mukha niya at lumabas sa cottage at namaywang sa labas.
"As if! Gagawin mo 'yon! I knew it!" He went out, laughing. Mas namaywang pa ako at maya-maya'y nakarinig ako ng usapan at flash ng camera kaya natigilan ako.
"Bitch talaga!" I stopped.
Napatingin ako sa harapan ko at nangunot ang noo ko nang makitang nakatingin ang dalawang teenager sa damit ko kaya unti-unting ibinaba ko ang mata ko sa damit ko at halos mabuwal ako nang mabasa ang nakasulat.
In bold, capital letters, these words are written on the shirt.
JUST GOT FUCKED.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co