Part 8
#Unicode
Chaeyoung အိပ်ရာက နိုးလာတော့ ခေါင်းနောက်ကျိကျိ ဖြစ်နေသည် သို့သော်လည်း မနေ့ကထက်စာရင်တော့ အများကြီး သက်သာလာပါတယ်
တံခါးခေါက်သံကြားလို့ ဝင်လာခိုင်းတော့ လင်ဗန်းလေးကိုင်ပြီး Manoban တစ်ယောက် ဝင်လာသည်
"Good Morning "
"Morning Chae. ..ဘယ်လိုလည်း သက်သာလား ဒီမယ် မင်းအတွက် ပေါင်မုန့်ကြက်ဥကြော်လာတယ်...."
"ရေတံခွန်ကို သွားဖို့အထိ သက်သာနေပြီ "
Chaeyoung တက်တက်ကြွကြွပြောတော့ Manoban ခေါင်းခါပြသည်
Chaeyoungမှာ အပြင်ထွက်ဆော့ခွင့်မရတဲ့ ကလေးငယ်တစ်ယောက်လို နှုတ်ခမ်းစူကာ Manoban ကို ကြည့်နေသည်
"မရဘူး မရဘူး အဖျားလုံးဝမပျောက်သေးတဲ့အထိ ဘယ်မှာမသွားရဘူး ရေတံခွန်တောင်က တော်တော် အချိန်ပေးပြီး ထိပ်ဆုံးထိရောက်အောင် အားယူတက်ရတာ...မင်းရဲ့ ဒီပုံစံနဲ့ဆို တောင်အောက်မှာတင် အမောဆို့နေမှာ ..."
Manobanပြောပြီး သူ့ဘောင်းဘီအိတ်ထဲက ဆေးဘူးကို ထုတ်လိုက်သည်
"ဒါပေမယ့်...."
"ဒါပေမယ့်တွေ မလိုချင်ဘူး ဒီနေ့ တစ်နေ့လုံး အိမ်မှာဘဲ နေရမယ် မုန့်စားပြီး ဆေးသောက် ဒါဘဲ "
ထူးထူးဆန်းဆန်း Manobanက သူမကို မျက်စောင်းထိုးပြီး ပြောလို့ Chaeyoung ပါးစပ်ပိတ်သွားသည်
At Seoul
Chanyeol တစ်ယောက် မနေ့က စိတ်ဖောက်ပြီး သူ assistant ကို ရိုင်းခဲ့တာတွေအတွက် အားနာနေသည်
"Good Morning Sir. .."
Chanyeol ရုံးခန်းဘက်လည်းလာရော Aeriမှာ အရိုအသေပေးကာ နှုတ်ဆက်လေသည်
"Good Morning. ..မင်း နာမည်က ဘယ်သူ...."
"Aeriပါ Sir "
"ဟုတ်ပြီ Aeri. ...မနေ့က စိတ်တိုစရာရှိနေလို့ မင်းအပေါ် ပုံချမိသွားတာ sorryပါ....."
Aeriမှာ Chaenyeol က သူ့ကို တောင်းပန်နေလို့ အံ့သြနေသည်
"ရ ရပါတယ် Sir "
"အလုပ် သေချာလုပ်ပါ "
Chanyeol မှာ Aeri ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောပြီး သူ့ရုံးခန်းထဲ ဝင်သွားသည်
အပြင်မထွက်ရလို့ Park Chaeyoung တစ်ယောက် တော်တော်ပျင်းနေပြီလေ
Manobanပေးတဲ့ စာအုပ်လည်း အစအဆုံးဖတ်ပြီးသွားပြီ.....နေ့လည် တစ်နာရီထိုးနေပြီဆိုတော့ ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘဲ တစ်နေ့လည်လုံး ငုတ်တုတ်ထိုင်နေရမလား ......Chaeyoungမှာ ဘောလုံးပွဲ ကြည့်နေတဲ့ Manobanကို မကျေနပ်ကြောင်း မျက်စောင်းတွေ လှိမ့်ထိုးလေသည်
"မျက်စောင်းတွေ လှိမ့်ထိုးမနေနဲ့ မျက်လုံးကြီး စွေသွားအုံးမယ် "
ဘောလုံးပွဲ ကြည့်နေတဲ့ Manoban မှာ ဘောလုံးပွဲကြည့်ရင်း တစ်ချက်တစ်ချက် Chaeyoungကို လှမ်းကြည့်တတ်တာမို့ Chaeyoung သူ့ကို မျက်စောင်းတွေထိုးနေမှန်း သိသည်
Chaeyoung လည်း Manoban ဘေးနားလာထိုင်ပြီး
"ငါတို့အခု အပြင်သွားလို့ရပြီလား ...."
Chaeyoungကို တစ်ချက် Manobanကြည့်ပြီး
"အဖြေကတော့ No ပါဘဲဗျာ Miss "
"ဘောလုံးပွဲကြီးက ပျင်းစရာကြီးကို နင်က ဘာလို့ ကြည့်နေတာလည်း "
Chaeyoung နှုတ်ခမ်းစူကာ Manobanကို ရန်လုပ်လေသည်
"Excuse Me! ငါ ငယ်ငယ်က ဘောလုံးသမားဖြစ်ချင်ခဲ့တာ အဖေက ဆရာဝန်လုပ်ဖို့ ပြောလို့ ငါ့ဆယ်ကျော်သက်ဘဝကို စာကျက်ရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့တာ "
"အဲ့ဒီတော့ ....ကောင်းပြီလေ ဘောလုံးကန်တတ်တယ်မလား ငါ့ကို သင်ပေးလေ ဒါမှ ဘောလုံးကန်ရတာ ဘယ်လောက် ပျော်ဖို့ကောင်းမှန်း ငါသိမှာပေါ့ "
Manoban အစက ဘောလုံးကန်နည်း သင်ပေးမယ်လို့ တွေးမိပေမယ့် Park Chaeyoung တစ်ယောက် အပြင်ထွက်ချင်နေလို့ ဥာဏ်ဆင်နေမှန်း ရိပ်မိသွားသည်
"No ပါ မင်းရဲ့ ထောက်ချောက်ထဲ မိမယ်ထင်နေတာလား အမိ "
Manoban မှာ Park Chaeyoungကို လျှာထုတ် ပြောင်ပြပြီး ဘောလုံးပွဲ ပြန်ကြည့်နေသည်
"Stupid... "
"You too Chaeyoung "
Chaeyoung သူမအခန်းထဲ ပြေးဝင်သွားပြီး ခေါင်းအုံးသွားယူသည်
ထို့နောက် ဘောလုံးပွဲကြည့်နေတဲ့ Manobanကို အနောက်ကနေ ခေါင်းအုံးနဲ့ ပိတ်ရိုက်လေသည်
"Yah Park Chaeyoung. ..."
Manoban ဘောပွဲကြည့်ရာကနေ ထရပ်တော့ Chaeyoung တစ်ယောက် ခေါင်းအုံးကို ပစ်ချပြီး ထွက်ပြေးလေသည်
Manoban လည်း ထွက်ပြေးသွားတဲ့ Chaeyoungနောက် ပြေးလိုက်သွားသည်
chaeyoung မီးဖိုခန်းထဲ ပြေးသွားပြီး ဓါးကို ကောက်ကိုင်ကာ Manobanကို ရွယ်ထားသည်
"ရှေ့တိုးမလာနဲ့နော် "
"Chae ဓားကို အောက်ချလိုက် ကစားစရာမဟုတ်ဘူးနော် မတော်လို့ ချော်လဲပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိုးမိမယ် "
"Blah Blah "
Chaeyoung က သူ့ကိုပြောင်ပြနေစဥ် Manobanမှာ လေ၏လျှင်မြန်ခြင်းနဲ့အတူ Chaeyoung လက်မှ ဓားကို ကန်ချလိုက်သည်
"Wow Actionကားထဲက မင်းသားအတိုင်းဘဲ ဓားကိုကန်သွားတာ မိုက် "
Manoban သူမ ဆံပင်ကို သပ်တင်ရင်း Chaeyoung အနားတိုးလာသည်
Chaeyoungမှာ ဆံပင်သပ်တင်သွားတဲ့ Manobanကို ကြည့်ရင်း မှင်သက်နေမိသည်
"ကြွေသွားတာလား "
"ဘာလို့ကြွေရမှာလည်း "
Chaeyoung မှာ ရှက်ပြီး မျက်နှာတွေ နီရဲလာသည် ထို့ကြောင့် ခေါင်းငုံ့ပြီး Manoban ကို ရန်လုပ်လိုက်သည်
"မော့ကြည့်ပါအုံး ခုနက ရန်လုပ်နေတဲ့ ငစွာမလေး ဘယ်ရောက်သွားလည်း "
Manoban စနောက်တော့ Chaeyoung ခေါင်းမော့ပြီး ရန်လုပ်မယ်လုပ်တော့ သူမကို ငုံ့ကြည့်နေတဲ့ Manobanနဲ့ နှုတ်ခမ်းချင်း ထိမိသွားလေသည်
Chaeyoung ရင်တွေခုန်လာလို့ Manobanကို တွန်းလွှတ်လိုက်သည်
Manobanကလည်း ရှက်ပြီး သူ့လည်ပင်းကို ပြန်ကိုင်နေသည်
"ငါ့ကို အပြင်လိုက်ပို့မလား ဒါမှမဟုတ် ငါ့ဘာသာငါ သွားမှာနော် "
Chaeyoung ရှက်ရမ်းရမ်းပြီး Manobanကို ငေါက်ကာ မီးဖိုးခန်းထဲက ထွက်လာသည်
********
"Wowww......... "
Chaeyoungကတော့ အော်ဟစ်ပြီး တောင်ပေါ် အားပါးတရ တက်နေပေမယ့် Manobanကတော့ Chaeyoungအတွက် အဝတ်အစားတွေ ဆေးနဲ့ မုန့်တွေ ထည့်ထားတဲ့ ကျောပိုးအိတ်ကို သယ်ရင်း အမောဆို့ကာ တက်နေသည်
"အဘွားကြီးကျနေတာဘဲ နှေးလိုက်တာ မြန်မြန်တက်ပါလား..."
Manobanမှာ သစ်ပင်ကြီးကို မှီပြီး အမောဖြေရင်း
"Yah တောင်ပေါ်ကို ဒီကျောပိုးအိတ်နဲ့တက်နေရတာလေ..... မြန်စေချင် ငါ့ကို ဒုံးပျံသာဝယ်ပေး "
"မောနေမှာပေါ့ ရေသောက်လိုက်အုံး "
Manoban စကားကြောင့် Chaeyoung အားနာသွားပြီး သူ့လက်ထဲက ရေဘူးကို Manoban အား ပေးလိုက်သည်
Manobanလည်း Chaeyoungပေးတဲ့ရေဘူးကို ယူပြီး သောက်နေစဥ် Chaeyoungမှာ သူမ နားရွက်ကြားထဲ တစ်ခုခုထည့်ပေးနေသည်
"အမွှေစိန်ရေ ဘာလုပ်ပြန်တာလည်း "
"ဘာမှမလုပ်ပါဘူး ခုန လမ်းမှာ ခူးလာတဲ့ ပန်းပန်ပေးတာ ..."
"ငါ မကြိုက် "
"ဖယ်မယ်မကြံနဲ့ နင် ပန်းပန်ထားတာ တော်တော်လှတယ် Manoban. ...."
Manoban ဘာမှမပြောချင်တော့လို့ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်သည်
နောက်ဆုံးတော့ မနိုင်စိန် Park Chaeyoungနဲ့အတူ Manoban ရေတံခွန် တောင်ပေါ်သို့ ရောက်လာသည်
Manobanကတော့ မောပြီး ထိုင်အမောဖြေနေပေမယ့် Chaeyoungမှာတော့ Manoban ပေးထားတဲ့ ဖုန်းနဲ့ ရှုခင်းတွေကို ဓာတ်ပုံလိုက်ရိုက်နေသည်
Chaeyoungကို ကြည့်ရင်း Manoban သူမ လည်ပင်းမှာ လွယ်ထားတဲ့ ကင်မရာကို ယူကာ ဓာတ်ပုံရိုက်လေသည်
သဘာဝတရားကြီးမှာ Chaeyoungရဲ့ အလှတွေကြောင့် Manoban ကင်မရာထဲ ပိုလှနေသည်
"Chae. ..အစွန်းတွေဘက် သိပ်မသွားနဲ့ ပြုတ်ကျမယ်နော် "
"Wow မိုက်လိုက်တာ ရင်ထဲအေးချမ်းသွားတာဘဲ "
Manobanဘေးနား Chaeyoung လာထိုင်ပြီး ရေစီးသံတွေကို နားထောင်နေသည်
စိမ်းစိုနေတဲ့ သစ်ပင်တွေ တဝေါဝေါစီးဆင်းနေတဲ့ ရေတံခွန်ကို ကြည့်ရင်း Chaeyoung သူမ စိတ်ဒဏ်ရာတွေကို ကုသနေသည်
Manobanမှာ သစ်ပင်တစ်ပင်က သစ်ရွက်ကို လှမ်းခူးပြီး လိပ်လိုက်သည်
ထို့နောက် နှုတ်ခမ်းနားတေ့ပြီး မှုတ်လိုက်တော့ သာယာတဲ့အသံလေး ထွက်လာ သည် (ရုပ်ရှင်ထဲကလို သစ်ရွက်လေးနဲ့ပုလွေမှုတ်တာလေ😁အာ့လိုလေး)
Manobanရဲ့ ပုလွေမှုတ်သံလေးဟာ Chaeyoung အတွက် နာကျင်စရာတွေကို ပြန်သတိရပြီး ဝမ်းနည်းစေသည်
Chaeyoung မျက်ရည်တွေကျလာတော့ Manoban ရပ်လိုက်သည်
"Chae. .."
"မငိုပါဘူး ဒီတိုင်း အရင်က နာကျင်စရာတွေ တွေးမိလို့ မျက်ရည်ကျလာတာ ခုကစပြီး မငိုတော့ဘူး......အရင်ကထက် သန်မာအောင် နေမယ် "
Chaeyoung ပြောပြီး မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်
"Chae... ပြုံးပြပါအုံး "
Chaeyoung မှာ Manoban ကို လှည့်ပြီး ပြုံးပြတော့ Manoban ထရပ်လိုက်ပြီး သူမနားရွက်ပေါ်က ပန်းပွင့်လေး ယူကာ Chaeyoung ကို ပန်ပေးလိုက်သည်
"မင်းပြုံးတဲ့အခါ အရမ်းလှတယ်လို့ ကိုယ် ပြောဖူးတာ မှတ်မိတယ်မလား ....."
Manobanနဲ့ Chaeyoungတို့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေတဲ့အကြည့်တွေဟာ သံလိုက်လို ဆွဲငင်နေကြသည်
"ဒီ ပန်းပွင့်လေးက မင်းနဲ့ပိုလိုက်တယ် Chae. .."
Manoban ပြောပြီး Chaeyoungကို ဓာတ်ပုံရိုက်လိုက်သည်
#TBC
#zawgyi
Chaeyoung အိပ္ရာက နိုးလာေတာ့ ေခါင္းေနာက္က်ိက်ိ ျဖစ္ေနသည္ သို႔ေသာ္လည္း မေန႕ကထက္စာရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီး သက္သာလာပါတယ္
တံခါးေခါက္သံၾကားလို႔ ဝင္လာခိုင္းေတာ့ လင္ဗန္းေလးကိုင္ၿပီး Manoban တစ္ေယာက္ ဝင္လာသည္
"Good Morning "
"Morning Chae. ..ဘယ္လိုလည္း သက္သာလား ဒီမယ္ မင္းအတြက္ ေပါင္မုန့္ၾကက္ဥေၾကာ္လာတယ္...."
"ေရတံခြန္ကို သြားဖို႔အထိ သက္သာေနၿပီ "
Chaeyoung တက္တက္ႂကြႂကြေျပာေတာ့ Manoban ေခါင္းခါျပသည္
Chaeyoungမွာ အျပင္ထြက္ေဆာ့ခြင့္မရတဲ့ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္လို ႏႈတ္ခမ္းစူကာ Manoban ကို ၾကည့္ေနသည္
"မရဘူး မရဘူး အဖ်ားလုံးဝမေပ်ာက္ေသးတဲ့အထိ ဘယ္မွာမသြားရဘူး ေရတံခြန္ေတာင္က ေတာ္ေတာ္ အခ်ိန္ေပးၿပီး ထိပ္ဆုံးထိေရာက္ေအာင္ အားယူတက္ရတာ...မင္းရဲ႕ ဒီပုံစံနဲ႕ဆို ေတာင္ေအာက္မွာတင္ အေမာဆို႔ေနမွာ ..."
Manobanေျပာၿပီး သူ႕ေဘာင္းဘီအိတ္ထဲက ေဆးဘူးကို ထုတ္လိုက္သည္
"ဒါေပမယ့္...."
"ဒါေပမယ့္ေတြ မလိုခ်င္ဘူး ဒီေန႕ တစ္ေန႕လုံး အိမ္မွာဘဲ ေနရမယ္ မုန့္စားၿပီး ေဆးေသာက္ ဒါဘဲ "
ထူးထူးဆန္းဆန္း Manobanက သူမကို မ်က္ေစာင္းထိုးၿပီး ေျပာလို႔ Chaeyoung ပါးစပ္ပိတ္သြားသည္
At Seoul
Chanyeol တစ္ေယာက္ မေန႕က စိတ္ေဖာက္ၿပီး သူ assistant ကို ရိုင္းခဲ့တာေတြအတြက္ အားနာေနသည္
"Good Morning Sir. .."
Chanyeol ႐ုံးခန္းဘက္လည္းလာေရာ Aeriမွာ အရိုအေသေပးကာ ႏႈတ္ဆက္ေလသည္
"Good Morning. ..မင္း နာမည္က ဘယ္သူ...."
"Aeriပါ Sir "
"ဟုတ္ၿပီ Aeri. ...မေန႕က စိတ္တိုစရာရွိေနလို႔ မင္းအေပၚ ပုံခ်မိသြားတာ sorryပါ....."
Aeriမွာ Chaenyeol က သူ႕ကို ေတာင္းပန္ေနလို႔ အံ့ၾသေနသည္
"ရ ရပါတယ္ Sir "
"အလုပ္ ေသခ်ာလုပ္ပါ "
Chanyeol မွာ Aeri ပခုံးကို ပုတ္ကာ ေျပာၿပီး သူ႕႐ုံးခန္းထဲ ဝင္သြားသည္
အျပင္မထြက္ရလို႔ Park Chaeyoung တစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္ပ်င္းေနၿပီေလ
Manobanေပးတဲ့ စာအုပ္လည္း အစအဆုံးဖတ္ၿပီးသြားၿပီ.....ေန႕လည္ တစ္နာရီထိုးေနၿပီဆိုေတာ့ ဘာမွလုပ္စရာမရွိဘဲ တစ္ေန႕လည္လုံး ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနရမလား ......Chaeyoungမွာ ေဘာလုံးပြဲ ၾကည့္ေနတဲ့ Manobanကို မေက်နပ္ေၾကာင္း မ်က္ေစာင္းေတြ လွိမ့္ထိုးေလသည္
"မ်က္ေစာင္းေတြ လွိမ့္ထိုးမေနနဲ႕ မ်က္လုံးႀကီး ေစြသြားအုံးမယ္ "
ေဘာလုံးပြဲ ၾကည့္ေနတဲ့ Manoban မွာ ေဘာလုံးပြဲၾကည့္ရင္း တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ Chaeyoungကို လွမ္းၾကည့္တတ္တာမို႔ Chaeyoung သူ႕ကို မ်က္ေစာင္းေတြထိုးေနမွန္း သိသည္
Chaeyoung လည္း Manoban ေဘးနားလာထိုင္ၿပီး
"ငါတို႔အခု အျပင္သြားလို႔ရၿပီလား ...."
Chaeyoungကို တစ္ခ်က္ Manobanၾကည့္ၿပီး
"အေျဖကေတာ့ No ပါဘဲဗ်ာ Miss "
"ေဘာလုံးပြဲႀကီးက ပ်င္းစရာႀကီးကို နင္က ဘာလို႔ ၾကည့္ေနတာလည္း "
Chaeyoung ႏႈတ္ခမ္းစူကာ Manobanကို ရန္လုပ္ေလသည္
"Excuse Me! ငါ ငယ္ငယ္က ေဘာလုံးသမားျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာ အေဖက ဆရာဝန္လုပ္ဖို႔ ေျပာလို႔ ငါ့ဆယ္ေက်ာ္သက္ဘဝကို စာက်က္ရင္း ကုန္ဆုံးခဲ့တာ "
"အဲ့ဒီေတာ့ ....ေကာင္းၿပီေလ ေဘာလုံးကန္တတ္တယ္မလား ငါ့ကို သင္ေပးေလ ဒါမွ ေဘာလုံးကန္ရတာ ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းမွန္း ငါသိမွာေပါ့ "
Manoban အစက ေဘာလုံးကန္နည္း သင္ေပးမယ္လို႔ ေတြးမိေပမယ့္ Park Chaeyoung တစ္ေယာက္ အျပင္ထြက္ခ်င္ေနလို႔ ဥာဏ္ဆင္ေနမွန္း ရိပ္မိသြားသည္
"No ပါ မင္းရဲ႕ ေထာက္ေခ်ာက္ထဲ မိမယ္ထင္ေနတာလား အမိ "
Manoban မွာ Park Chaeyoungကို လွ်ာထုတ္ ေျပာင္ျပၿပီး ေဘာလုံးပြဲ ျပန္ၾကည့္ေနသည္
"Stupid... "
"You too Chaeyoung "
Chaeyoung သူမအခန္းထဲ ေျပးဝင္သြားၿပီး ေခါင္းအုံးသြားယူသည္
ထို႔ေနာက္ ေဘာလုံးပြဲၾကည့္ေနတဲ့ Manobanကို အေနာက္ကေန ေခါင္းအုံးနဲ႕ ပိတ္ရိုက္ေလသည္
"Yah Park Chaeyoung. ..."
Manoban ေဘာပြဲၾကည့္ရာကေန ထရပ္ေတာ့ Chaeyoung တစ္ေယာက္ ေခါင္းအုံးကို ပစ္ခ်ၿပီး ထြက္ေျပးေလသည္
Manoban လည္း ထြက္ေျပးသြားတဲ့ Chaeyoungေနာက္ ေျပးလိုက္သြားသည္
chaeyoung မီးဖိုခန္းထဲ ေျပးသြားၿပီး ဓါးကို ေကာက္ကိုင္ကာ Manobanကို ႐ြယ္ထားသည္
"ေရွ႕တိုးမလာနဲ႕ေနာ္ "
"Chae ဓားကို ေအာက္ခ်လိဳက္ ကစားစရာမဟုတ္ဘူးေနာ္ မေတာ္လို႔ ေခ်ာ္လဲၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ထိုးမိမယ္ "
"Blah Blah "
Chaeyoung က သူ႕ကိုေျပာင္ျပေနစဥ္ Manobanမွာ ေလ၏လွ်င္ျမန္ျခင္းနဲ႕အတူ Chaeyoung လက္မွ ဓားကို ကန္ခ်လိဳက္သည္
"Wow Actionကားထဲက မင္းသားအတိုင္းဘဲ ဓားကိုကန္သြားတာ မိုက္ "
Manoban သူမ ဆံပင္ကို သပ္တင္ရင္း Chaeyoung အနားတိုးလာသည္
Chaeyoungမွာ ဆံပင္သပ္တင္သြားတဲ့ Manobanကို ၾကည့္ရင္း မွင္သက္ေနမိသည္
"ေႂကြသြားတာလား "
"ဘာလို႔ေႂကြရမွာလည္း "
Chaeyoung မွာ ရွက္ၿပီး မ်က္ႏွာေတြ နီရဲလာသည္ ထို႔ေၾကာင့္ ေခါင္းငုံ႕ၿပီး Manoban ကို ရန္လုပ္လိုက္သည္
"ေမာ့ၾကည့္ပါအုံး ခုနက ရန္လုပ္ေနတဲ့ ငစြာမေလး ဘယ္ေရာက္သြားလည္း "
Manoban စေနာက္ေတာ့ Chaeyoung ေခါင္းေမာ့ၿပီး ရန္လုပ္မယ္လုပ္ေတာ့ သူမကို ငုံ႕ၾကည့္ေနတဲ့ Manobanနဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း ထိမိသြားေလသည္
Chaeyoung ရင္ေတြခုန္လာလို႔ Manobanကို တြန္းလႊတ္လိုက္သည္
Manobanကလည္း ရွက္ၿပီး သူ႕လည္ပင္းကို ျပန္ကိုင္ေနသည္
"ငါ့ကို အျပင္လိုက္ပို႔မလား ဒါမွမဟုတ္ ငါ့ဘာသာငါ သြားမွာေနာ္ "
Chaeyoung ရွက္ရမ္းရမ္းၿပီး Manobanကို ေငါက္ကာ မီးဖိုးခန္းထဲက ထြက္လာသည္
********
"Wowww......... "
Chaeyoungကေတာ့ ေအာ္ဟစ္ၿပီး ေတာင္ေပၚ အားပါးတရ တက္ေနေပမယ့္ Manobanကေတာ့ Chaeyoungအတြက္ အဝတ္အစားေတြ ေဆးနဲ႕ မုန့္ေတြ ထည့္ထားတဲ့ ေက်ာပိုးအိတ္ကို သယ္ရင္း အေမာဆို႔ကာ တက္ေနသည္
"အဘြားႀကီးက်ေနတာဘဲ ႏွေးလိုက္တာ ျမန္ျမန္တက္ပါလား..."
Manobanမွာ သစ္ပင္ႀကီးကို မွီၿပီး အေမာေျဖရင္း
"Yah ေတာင္ေပၚကို ဒီေက်ာပိုးအိတ္နဲ႕တက္ေနရတာေလ..... ျမန္ေစခ်င္ ငါ့ကို ဒုံးပ်ံသာဝယ္ေပး "
"ေမာေနမွာေပါ့ ေရေသာက္လိုက္အုံး "
Manoban စကားေၾကာင့္ Chaeyoung အားနာသြားၿပီး သူ႕လက္ထဲက ေရဘူးကို Manoban အား ေပးလိုက္သည္
Manobanလည္း Chaeyoungေပးတဲ့ေရဘူးကို ယူၿပီး ေသာက္ေနစဥ္ Chaeyoungမွာ သူမ နား႐ြက္ၾကားထဲ တစ္ခုခုထည့္ေပးေနသည္
"အေမႊစိန္ေရ ဘာလုပ္ျပန္တာလည္း "
"ဘာမွမလုပ္ပါဘူး ခုန လမ္းမွာ ခူးလာတဲ့ ပန္းပန္ေပးတာ ..."
"ငါ မႀကိဳက္ "
"ဖယ္မယ္မႀကံနဲ႕ နင္ ပန္းပန္ထားတာ ေတာ္ေတာ္လွတယ္ Manoban. ...."
Manoban ဘာမွမေျပာခ်င္ေတာ့လို႔ သက္ျပင္းသာ ခ်လိဳက္သည္
ေနာက္ဆုံးေတာ့ မနိုင္စိန္ Park Chaeyoungနဲ႕အတူ Manoban ေရတံခြန္ ေတာင္ေပၚသို႔ ေရာက္လာသည္
Manobanကေတာ့ ေမာၿပီး ထိုင္အေမာေျဖေနေပမယ့္ Chaeyoungမွာေတာ့ Manoban ေပးထားတဲ့ ဖုန္းနဲ႕ ရႈခင္းေတြကို ဓာတ္ပုံလိုက္ရိုက္ေနသည္
Chaeyoungကို ၾကည့္ရင္း Manoban သူမ လည္ပင္းမွာ လြယ္ထားတဲ့ ကင္မရာကို ယူကာ ဓာတ္ပုံရိုက္ေလသည္
သဘာဝတရားႀကီးမွာ Chaeyoungရဲ႕ အလွေတြေၾကာင့္ Manoban ကင္မရာထဲ ပိုလွေနသည္
"Chae. ..အစြန္းေတြဘက္ သိပ္မသြားနဲ႕ ျပဳတ္က်မယ္ေနာ္ "
"Wow မိုက္လိုက္တာ ရင္ထဲေအးခ်မ္းသြားတာဘဲ "
Manobanေဘးနား Chaeyoung လာထိုင္ၿပီး ေရစီးသံေတြကို နားေထာင္ေနသည္
စိမ္းစိုေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြ တေဝါေဝါစီးဆင္းေနတဲ့ ေရတံခြန္ကို ၾကည့္ရင္း Chaeyoung သူမ စိတ္ဒဏ္ရာေတြကို ကုသေနသည္
Manobanမွာ သစ္ပင္တစ္ပင္က သစ္႐ြက္ကို လွမ္းခူးၿပီး လိပ္လိုက္သည္
ထို႔ေနာက္ ႏႈတ္ခမ္းနားေတ့ၿပီး မႈတ္လိုက္ေတာ့ သာယာတဲ့အသံေလး ထြက္လာ သည္ (႐ုပ္ရွင္ထဲကလို သစ္႐ြက္ေလးနဲ႕ပုေလြမႈတ္တာေလ😁အာ့လိုေလး)
Manobanရဲ႕ ပုေလြမႈတ္သံေလးဟာ Chaeyoung အတြက္ နာက်င္စရာေတြကို ျပန္သတိရၿပီး ဝမ္းနည္းေစသည္
Chaeyoung မ်က္ရည္ေတြက်လာေတာ့ Manoban ရပ္လိုက္သည္
"Chae. .."
"မငိုပါဘူး ဒီတိုင္း အရင္က နာက်င္စရာေတြ ေတြးမိလို႔ မ်က္ရည္က်လာတာ ခုကစၿပီး မငိုေတာ့ဘူး......အရင္ကထက္ သန္မာေအာင္ ေနမယ္ "
Chaeyoung ေျပာၿပီး မတ္တပ္ထရပ္လိုက္သည္
"Chae... ၿပဳံးျပပါအုံး "
Chaeyoung မွာ Manoban ကို လွည့္ၿပီး ၿပဳံးျပေတာ့ Manoban ထရပ္လိုက္ၿပီး သူမနား႐ြက္ေပၚက ပန္းပြင့္ေလး ယူကာ Chaeyoung ကို ပန္ေပးလိုက္သည္
"မင္းၿပဳံးတဲ့အခါ အရမ္းလွတယ္လို႔ ကိုယ္ ေျပာဖူးတာ မွတ္မိတယ္မလား ....."
Manobanနဲ႕ Chaeyoungတို႔ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ၾကည့္ေနတဲ့အၾကည့္ေတြဟာ သံလိုက္လို ဆြဲငင္ေနၾကသည္
"ဒီ ပန္းပြင့္ေလးက မင္းနဲ႕ပိုလိုက္တယ္ Chae. .."
Manoban ေျပာၿပီး Chaeyoungကို ဓာတ္ပုံရိုက္လိုက္သည္
#TBC
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co