គេចឹកគ្នា💅🏿
វគ្គ 18
"Eliot... ហ៊ឹក..." Kipuka យំខ្សឹកខ្សួលស្ទុះទៅអោប Eliot ពេញទំហឹងដោយក្ដីរំភើបក្នុងចិត្តជាពន់ពេក ។
ទីបំផុតគេដឹងខ្លួនហើយ!
Eliot ដឹងខ្លួនហើយ!
"..." Eliot ដេកស្ងៀមធ្មឹងមិននិយាយស្ដីអ្វី ឬតបតជាមួយការអោបដ៏កក់ក្ដៅរបស់ Kipuka សោះឡើយ រហូតដល់ Kipuka ទទួលដឹងដល់ភាពចម្លែកទើបងើបចេញពីរាងកាយសង្ហារដែលខ្លួនកំពុងអោបនោះបន្តិច ។
"Eliot?" Kipuka ប្រើក្រសែរភ្នែកទន់ភ្លន់សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខសង្ហារពេញដោយចម្ងល់ ខណៈដែល Eliot ក៏មើលមកគេដោយក្រសែរភ្នែកឆ្ងល់មិនចាញ់គ្នា ។
"លោក... លោកទើបតែដឹងខ្លួន... អឺ...ដេកយូរយ៉ាងនេះហើយប្រហែលស្រេកទឹកហើយចាំខ្ញុំទៅយកទឹកមកអោយ" Kipuka មានអារម្មណ៍ចម្លែកពេលឃើញ Eliot សម្លឹងមើលគេស្ងៀមៗបែបនេះ ធ្វើអោយគេធ្វើខ្លួនមិនត្រូវទាល់តែសោះ នេះប្រហែលមកពី Eliot គេទើបតែដឹងខ្លួនហើយនៅមិនទាន់មានកម្លាំងស្រួលបួល ខួរក្បាលដើរមិនទាន់ល្អទេដឹង? Kipuka គិតថាគួរតែយកទឹកអោយគេផឹកមួយកែវសិនប្រហែលជាអាចនឹងល្អ ។
"អ្ហ៎ាក...! អ្ហឹម...?" Kipuka ងើបបម្រុងដើរទៅយកទឹកទៅហើយតែត្រូវបាន Eliot ចាប់ដៃជាប់មុននឹងប្រើកម្លាំងទាញអោយដួលខ្ពោកពីលើ ហើយប្រើដៃស្លេកសុទ្ធតែសរសៃរសង្កត់ក្បាលតូចជាប់ត្របាក់បឺតជញ្ជក់បបូរមាត់ស្អាតដោយមិនអោយសញ្ញាមុនទាល់តែសោះ ។
Eliot ថើបខាំជញ្ជក់បបូរមាត់រាងបេះដូងតូចស្អាត ថែមទាំងប្រើអណ្ដាតលិឌដួសដងយកភាពផ្អែមល្ហែមចេញពីក្រអូមមាត់កក់ក្ដៅ រហូតដល់អណ្ដាតទាំងគូពពាក់ពពូនប្រលែងគ្នាលេង ។ ការថើបយ៉ាងប៉ិនប្រសប់បានពង្វក់ Kipuka អោយឈ្លក់វង្វេងភ្លេចអស់ការប្រឆាំង លែងមានកម្លាំងក្នុងការតវ៉ាមានតែបណ្ដោយទៅតាមជោគវាសនាតែប៉ុណ្ណោះ ។ ចង្វាក់ថើបផ្អែមល្ហែមក្លាយជាក្ដៅគគុករហូតបញ្ឈប់លែងបាន ហើយក៏មិនមានអ្នកណាម្នាក់តាំងចិត្តចង់បញ្ឈប់នោះដែរ ភ្លើងដែលនៅក្នុងខ្លួនកំពុងឆេះសន្ធោសន្ធៅបើទោះបីជាយកទឹកមកចាក់ក៏មិនអាចរលត់បានដែរ ។
"ហ្ហ៎ា..." Kipuka មានឱកាសបានដកដង្ហើមទាំងដង្ហក់បន្ទាប់ពី Eliot ដកបបូរមាត់ចេញបន្តិច ។
Eliot សម្លឹងមើលផ្ទៃមុខស្រស់ស្អាតនៅចំពោះមុខមិនដាក់ភ្នែក មុននឹងប្រើដៃរក្រសោបចង្កេះមួយក្ដាប់ជាប់ណែនហើយចាប់បង្វិលអោយរាងតូចដែលកំពុងទ្រោបពីលើអោយមកនៅក្រោមខ្លួនវិញម្ដង ។ គេនៅតែមិននិយាយអ្វី គ្រាន់តែប្រើកែវភ្នែកមុតសម្លឹងជ្រៅទៅកាន់ Kipuka សម្លឹងហាក់ដូចជាចង់លេបទាំងរស់យ៉ាងអញ្ចឹង ធ្វើអោយអ្នកដែលត្រូវបានសង្កត់ជាប់ក៏រៀងបុកពោះបន្តិចដែរ ។
"អ្ហ៎ា... Eliot..." បបូរមាត់សង្ហារទម្លាក់មកថើបត្រដុសលើកញ្ចឹងកសរខ្ចី មុននឹងប្រើធ្មេញខាំញិញៗរហូតបង្ករជាស្នាមក្រហមជាំតូចៗពាសពេញកស្អាត ធ្វើអោយ Kipuka ទាំងឈឺ ទាំងស្រាវ ។
"Eliot ខ្ញុំ... ខ្ញុំគគ្រិកណាស់" Kipuka យកដៃរតូចៗរបស់ខ្លួនទប់ដៃរធំក្រាស់ខណៈពេលដែល Eliot បម្រុងទាញអាវរបស់គេចេញ ។ ទង្វើរបែបនេះមិនបាច់និយាយក៏គេដឹងដែរថា Eliot ចង់ធ្វើអ្វី! គ្រាន់តែថាធ្វើពេលនេះមិនបានទេព្រោះគេចាំបានថាខានមុជទឹក ដូចជា 2ថ្ងៃទៅហើយ! ក្លិនច្បាស់ជាជូរផ្អូមមិនខាន ។
Eliot មិនមាត់គេទម្លាក់ភ្នែកមើលរាងកាយញ័រចំប្រប់ក្រោមខ្លួនបន្តិច យល់ន័យអ្វីដែល Kipuka សម្ដៅដល់ហើយក៏ងើបបណ្តាច់សេរ៉ូមចេញពីខ្លួនទាល់តែអស់ ធ្វើអោយ Kipuka បើកភ្នែកធំៗភ្ញាក់ផ្អើលជាខ្លាំង ហើយមិនទាន់រកសម្លេងមកសួរនាំបានផង ក៏ត្រូវ Eliot ចាប់បីយកទៅណាក៏មិនដឹង ។
"Eliot លោកយកខ្ញុំទៅណា? លោកចង់ធ្វើអី?" Kipuka សួរទាំងភ័យផងឆ្ងល់ផង មិនយល់អ្វីដែល Eliot ចង់ធ្វើទាល់តែសោះ គេងើបបណ្ដាច់សេរ៉ូមទាំងកម្រោលហើយបញ្ចេញរឹកពារមិនដូចជា Eliot ដែលខ្លួនធ្លាប់ស្គាល់ទាល់តែសោះ ។
Eliot បន្តបី Kipuka ទាំងមិនមាត់មិនកអ្វីសូម្បីមួយម៉ាត់រហូតមកដល់ខាងក្រោយបន្ទប់ ផ្ទៃខាងក្រោយនេះមានអាងទឹកតូចមួយបែបបុរាណ ដែលធ្វើអោយ Kipuka ភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំងមិននឹកស្មានដល់ថាសម័យនេះហើយនៅមានគេប្រើអាងទឹកប្រភេទនេះទៀតទេ ។
ព្រោង!!!
កំពុងតែគិតមិនទាន់បានត្រៀមខ្លួនផងរាងកាយតូចស្ដើងរបស់ Kipuka ក៏ត្រូវចាប់បោះទម្លាក់ទឹក មុននឹងរាងសង្ហាររបស់ Eliot ចូលទៅទ្រោបពីលើចាប់ក្រសោមចង្កេះមួយក្ដាប់អោយផ្អឹបជាប់ជាមួយចង្កេះមាំរបស់ខ្លួន ហើយទម្លាក់បបូរមាត់ថើបដួសដងយកភាពផ្អែមបន្តទៀត ។
"អ្ហ៎ា...!" មួយពព្រិចភ្នែកប៉ុណ្ណោះ Eliot លួចដោះអាវ និងខោររបស់ Kipuka ខ្ទេចគ្មានសល់សូម្បីតែខោរក្នុង គេយកកូនប្រុសរបស់ខ្លួនមកត្រដុសប្រលែងលេងជាមួយកូនប្រុសរបស់ Kipuka ធ្វើអោយ Kipuka ខាំមាត់ថ្ងូររមួលខ្លួនស្រើបស្រាវពេញប្រាណ ។
ដៃរតូចស្អាតប្រឹងតោងករបស់ Eliot ជាប់ ខណៈដែល Eliot ប្រើមាត់ប៉ិនប្រសប់ខាំបឺតជញ្ជក់រាងកាយស្អាតគ្មានសល់ចន្លោះប្រហោង រាល់ការថើបបបោសអង្អែលចេញពីបបូរមាត់ស្អាតនោះម្ដងៗ បង្ករជាសម្លេងថ្ងូរមិនដាច់សូរ្យ ។
"អ្ហ៎ា... ឈឺ! Eliot ឈឺ... ហ៊ឹក..." Kipuka ស្រែកទាំងឈឺចាប់ទឹកភ្នែកជ្រាបចេញពីកន្ទុយភ្នែកតិចៗ ព្យាយាមរុញ Eliot ចេញ ព្រោះតែផ្នែកទន់ជ្រាយស្រាប់តែត្រូវ Eliot វាយលុកដោយមិនអោយសញ្ញាមុន ។
"Eliot ដក... ដកចេញ... ហ៊ឹក...ឈឺណាស់ដកចេញសិនទៅ..." Kipuka នៅតែប្រឹងរុញចេញ ព្រោះមិនអាចទទួលយកការឈឺចាប់បានតទៅទៀត លើកនេះ Eliot ធ្វើទាំងបង្ខំមិនបានបន្ធូរតំបន់ទន់ជ្រាយនោះបន្តិចសោះ ចូលស្រស់ៗបែបនេះអ្នកណាមិនឈឺ? បើទោះបីជានេះមិនមែនជាលើកទីមួយក៏ដោយ តែគេគឺជាប្រុសមិនមែនស្រីដែលអាចផលិតទឹករំអិលបានដោយខ្លួនឯងឯណា! យ៉ាងណាក៏គួរតែប្រើម្រាមដៃរបន្ធូរសិនដែរចាំដាក់ចូល!
"..." គ្មានការឆ្លើយតបពី Eliot ហើយរឹតតែគ្មានសញ្ញាបញ្ជាក់ថាគេនឹងបញ្ឈប់ទាល់តែសោះ! Eliot ចាប់ត្រគាកស្អាតជាប់សង្កត់អោយតឹងមុននឹងប្រើកម្លាំងបុកសម្រុកមួយទំហឹងរហូតដល់កប់ជ្រៅ គ្មានភាពថ្នាក់ថ្នមបន្តិច ។
"ហ៊ឹកៗ..." Kipuka បានត្រឹមត្រហូរយំព្រោះពេលនេះទោះឃាត់ក៏ហួសពេលដែរ ។
Eliot ឃើញ Kipuka យំសស្រាក់បែបនេះដឹងថាគេប្រាកដជាឈឺ ទើបលួងលោមដោយការថើប យកការថើបមកពង្វក់អោយ Kipuka ឈ្លក់ជាមួយតណ្ហាររហូតដល់លែងមានអារម្មណ៍ថាឈឺ ។
"អ្ហ៎ាស...!" ឃើញ Kipuka លែងយំហើយឆ្លើយតបការថើបរបស់ខ្លួន Eliot ក៏ចាប់ផ្ដើមកម្រើកចង្កេះក្រលែងបុកផ្ទប់តែម្ដង សភាពដូចជាមនុស្សអត់ឃ្លានមកតាំងពីពេលណាក៏មិនដឹង ។
"អ្ហ៎ា Eliot តិច...ហ៊ឹក... តិចៗ...អ្ហ៎ាសៗ..." Kipuka ខំប្រឹងខាំមាត់ទប់ខ្លួនរាល់ពេលដែលត្រូវ Eliot សម្រុកចូលម្ដងៗ វាជ្រៅហើយខ្លាំងពេករហូតដល់គេយល់ថាតើអាចនឹងធ្លាយដល់ក្រពះរបស់គេដែរទេ? ប៉ុន្តែ Eliot មិនបានស្ដាប់ការរអ៊ូរទាំរបស់ Kipuka នោះទេ គេប្រៀបដូចជាបិសាចគិតតែពីបោលសម្រុកដកចេញដាក់ចូលញ៉ាប់ស្អេកគ្មានត្រាប្រណី ។
"អត់ទេ... Eliot អត់...អ្ហ៎ា...ក្បាច់នេះ...អ្ហ៎ា...មិនមែនក្បាច់នេះទេ...អ្ហ៎ា..." Kipuka ស្រែកឡើងប្រឹងឃាត់ទាំងសម្លេងដាច់ៗស្ដាប់មិនច្បាស់ ព្រោះទទួលរងការវាយលុកពី Eliot មិនឈប់ ។
Eliot ចាប់បង្វែរអោយ Kipuka បែរក្រោយ ដៃរក្រាស់ចាប់ត្រគាកស្អាតជាប់ ហើយប្រើកម្លាំងវាយសម្រុកពីក្រោយខ្លាំងៗវិញម្ដង ក្បាច់នេះគេអាចអោយកូនប្រុសរបស់គេចូលបានជ្រៅពេញទំហឹង ។
"អ្ហ៎ាសៗ... បានហើយ... Eliot ខ្ញុំហត់..." Kipuka គេពិតជាហត់មែន ព្រោះបើតាមចាំបានគេមិនបានញ៉ាំអ្វីចូលពោះទេតាំងពីយប់ថ្ងៃទី 13មកម្ល៉េះ នៅមកត្រូវដើរដាច់បាយដាច់ទឹកពីព្រឹកទាល់ល្ងាចទៀតដើម្បីជួយ Eliot ហើយឥឡូវត្រូវមកចំណាយកម្លាំងលើរឿងក្ដៅគគុកទាំងនេះទៀត គេស្ទើរតែសន្លប់ម្ដងៗទៅហើយ ។
"អ្ហ៎ា... Eliot ខ្ញុំគ្មានកម្លាំងទៀតទេ ខ្ញុំសន្លប់មិនខានបើលោកនៅតែបន្ត... អ្ហ៎ាស!!!" Kipuka ប្រឹងស្រវាតោងមាត់អាងបំណងចង់គេចចេញពីកណ្ដាប់ដៃររបស់ Eliot អោយតែរបស់នោះរបូតចេញពេលណាគេនឹងរត់ពេលនោះតែម្ដង! មិនមែនមិនចង់នៅកំដរ Eliot ទេ ប៉ុន្តែគេពិតជាមិនអាចបន្តបានទៀតទេ បើបន្តទៀតគេច្បាស់ជាស្លាប់! ប៉ុន្តែរបស់ដែលកំពុងដកចេញដាក់ចូលក្នុងខ្លួនគេនេះមិនត្រឹមតែមិនរបូតនោះទេ ថែមទាំងចូលជ្រៅកាន់តែជ្រៅលើសដើមទៅទៀត! រហូតដល់ធ្វើអោយ Kipuka ស្រែកភ្លាត់សម្លេងកន្ត្រាក់រាងកាយញ៉ាក់តតាត់ព្រោះ Eliot បុកជ្រៅទៅដល់ Sweet Spot ធ្វើអោយ Kipuka ដល់ត្រើយនៃសេចក្ដីសុខដោយមិនបានត្រៀម ។
"បានហើយ Eliot ឈប់ទៅសុំអង្វរ ឈប់ទៅ ហ៊ឹកៗ..." ទើបតែបញ្ចេញទឹកហើយមិនទាន់ទាំងបានដកដង្ហើមស្រួលបួលផង Eliot ក៏សម្រុកចូលបន្តទៀតធ្វើអោយ Kipuka ចាប់ផ្ដើមស្រែកយំដើម្បីអង្វរតែម្ដង ។
Eliot ហាក់ដូចជាស្ដាប់មិនលឺសម្លេងស្រែកយំអង្វរករបស់ Kipuka ទាល់តែសោះ គេមិនត្រឹមតែមិនឈប់ទេនៅប្ដូរក្បាច់ទៀត ។ ដៃរក្រាស់ចាប់លើកជើងម្ខាងរបស់ Kipuka អោយពាក់លើស្មាររឹងមាំ ធ្វើអោយ Kipuka ពិបាកទប់ខ្លួនទើបប្រញាប់តោងចង្កេះ Eliot ជាប់ ធ្វើអោយ Eliot កាន់តែងាយស្រួលក្នុងការសម្រុកចូលថែមទៀត ។
"អ្ហ៎ាសៗ" Kipuka ស្រែកថ្ងូរឡើងលែងចំភាសារទៅហើយព្រោះតែគ្រប់ចង្វាក់ពោរពេញទៅដោយភាពរោលរាល ។
ផ្លាប់ៗ...
Eliot បន្តសម្រុកចូលជ្រៅៗបង្ករជាសម្លេងខ្ទរពេញផ្ទៃទឹក ការវាយលុកនេះធ្វើអោយទឹករង្គើរខ្ទាតខ្ចាយចេញពីអាង ។
"អ្ហ៎ា... Eliot កុំ..." Kipuka ថ្ងូរលែងចំសម្លេងអ្វីដែលត្រូវនិយាយក៏មិនអាចនិយាយចេញបន្ទាប់ពីត្រូវ Eliot ត្របាក់បឺតបបូរមាត់តូចស្អាតមួយទំហឹង ស្របពេលដែលមាត់បឺតជញ្ជក់ដៃរកំហូចក៏ចាប់ច្របាច់ត្រដុសលេងជាមួយប្អូនប្រុសរបស់ Kipuka ដែលកំពុងបាស់រឹងឆ្កើតនៅប្រឡោះភ្លៅច្រងរៗ ។
Kipuka ពេលនេះអស់កម្លាំងសូម្បីតែហាមដៃរក្រាស់មិនអោយធ្វើចលនាលើកូនប្រុសរបស់ខ្លួន ព្រោះភាពស្រើបស្រាវរំញោចគ្រប់ទីកន្លែង ក្រៅពីសំងំទទួលយកតើគេអាចធ្វើអ្វីបាន? ទាំងផ្នែកខាងលើ ខាងក្រោម ខាងក្រៅ និងខាងក្នុង គ្រប់ផ្នែកដែលធ្វើអោយរំភើបគឺសុទ្ធតែត្រូវបានប៉ះពាល់ដោយ Eliot ។ Eliot គ្រប់គ្រងគេបានយ៉ាងល្អ មិនអោយគេមានឱកាសតបត និងសូម្បីតែចិត្តចង់ប្រឆាំងក៏ត្រូវបានប្លន់យកទៅបាត់ដែរ ពេលនេះមានតែស្រែកថ្ងូរ រងចាំទទួលការប៉ះពាល់ដ៏ក្ដៅគគុកនោះប៉ុណ្ណោះ ។
"អ្ហ៎ាស...!" Kipuka កន្ត្រាក់ម្ដងទៀតបញ្ចេញទឹកសរខាប់ប្រលាក់ពេញដៃររបស់ Eliot មុននឹងរាងតូចទន់ដួលទៅបន្តិចម្ដងៗក្នុងរង្វង់ដៃរកក់ក្ដៅរបស់ Eliot ។
ឃើញ Kipuka សន្លប់គេម៉ួម៉ៅបន្តិច តែក៏ព្រមដកកូនប្រុសចេញ ហើយលើកបី Kipuka ចេញពីទឹកដើរសម្ដៅអៅរកបន្ទប់មុននឹងដាក់ Kipuka អោយដេកស្មើរនៅលើគ្រែ ហើយក៏ចាប់ផ្ដើមកិច្ចការដែលមិនទាន់បានសម្រេចនោះបន្តទៀត ។
2ម៉ោងក្រោយ...
"ហ្ហ៎ា... ចេញទៅឯងមិនមែន Eliot ទេ... ហ៊ឹក..." Kipuka ភ្ញាក់ដឹងខ្លួនឃើញ Eliot នៅតែបន្តវាយលុកលើរាងកាយខ្លួនទាំងដែលខ្លួនកំពុងសន្លប់ ប្រៀបដូចជាមនុស្សបាត់សតិមិនដឹងជាបិសាចណាមកចូលខ្លួនគេទេបានជាគេមិនចេះឆ្អែតឆ្អន់បែបនេះ?
ត្រង់ភាពទន់ជ្រាយរបស់ Kipuka ប្រលាក់ពេញទៅដោយទឹកកាមឡើងហ៊ារប្រតាកប្រលាក់ពេញខ្លួន នេះមិនដឹងជា Eliot បានបញ្ចេញប៉ុន្មានដងទៅហើយទេ ហេតុអីក៏នៅតែបន្តធ្វើវាទៀត? តើគេទៅមានកម្លាំងមកពីណាដេកអស់រយៈពេល 3ឆ្នាំហើយមិនហត់ខ្លះទេអី?
"ចេញទៅចង្រៃយ៍!" Kipuka ប្រើកម្លាំងដែលនៅសេសសល់រុញច្រាន Eliot មួយទំហឹងរហូតគេធ្លាក់ពីលើគ្រែ មុននឹងទាញយកភួយមករុំខ្លួនហើយរត់ទាំងឈឺតម្រង់ទៅរកទ្វារ ។
គេស្រាប់តែយល់ថាម្នាក់នេះមិនមែនជា Eliot ទាល់តែសោះ ភាពសង្ស័យជម្រុញអោយគេតាំងចិត្តថាធ្វើយ៉ាងណាត្រូវតែគេចអោយផុតពីមនុស្សម្នាក់នេះ គេមិនមែនជា Eliot ដ៏ទន់ភ្លន់ កក់ក្ដៅរបស់ខ្លួនទេ តែជាបិសាច! ជាបិសាចច្បាស់ណាស់!
ក្រាក!!!
ទ្វារបើកឡើងបង្ហាញអោយឃើញមនុស្សមួយក្រុមដែលកំពុងតែដើរមក ក្នុងនោះក៏មាន Ocean ដែលកំពុងត្រូវគេសែងកំពុងរើរបម្រាស់ខ្វៃៗ និង Seeky ដែលត្រូវចងដៃរផងដែរ ។
"ជួ...ជួយផង...អ្ហ៎ាក...!!!" ស្រែកអោយគេជួយមិនទាន់បានមួយដង្ហើមផងក៏ត្រូវបានអូសចូលទៅក្នុងវិញមួយទំហឹង ធ្វើអោយគ្រប់គ្នាដែលមានវត្តមាននៅទីនេះស្រឡាំងកាំងភាំងជាមួយអ្វីដែលកើតឡើង ។
ហើយកាន់តែភាំងរហូតដល់ភ្លេចដកដង្ហើមទៀតនោះគឺ នៅពេលដែល Eliot ដើរមកទាញទ្វារបិទ! ដោយមុននឹងបិទទ្វារគេប្រើភ្នែកកាចកំណាចសម្លឹងមើលគ្រប់គ្នាហាក់ដូចជាចង់គម្រាមថា <ហាមរំខាន!> ។
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co