FABH 15
I edit some parts of previous chapter. Hindi pinsan ni Anton si Aubrey for some purposes. Please support this story.
------
HINDI ko inaasahan ang araw na iyon. Hindi ako mangmang para hindi malaman na may pagtingin siya para kay Antonio.
Ako ang asawa ni Anton kaya gagamitin ko ang aking karapatan na iyon. Hindi rin ako magtataka kung may maghahabol pang iba kay Anton lalo na sa mga nakita ko noon na naging ka flings niya. Lahat nang babaeng iyon ay halos mabaliw sa kanya.
Hindi ko sasayangin ang mga napagdaanan namin at susuko nalang basta basta.
---
KINABUKASAN ay ganon parin ang aking ginagawa. Naging daily routine ko na ang maggising ng umaga at paglutuan si Anton. Ang iba niyang kinakailangan ay naaasikaso na ng mga katulong.
Unti unti akong nasasanay at unti unti kong nagugustuhan ang aking bagong buhay.
Hindi ko rin sinabi ang nangyari kahapon sa amin ni Aubrey na komprontasyon. Maagang nauwi kahapon si Anton at pagod na pagod pero sa oras na nahawakan niya ako kahapon ay hindi na niya ako pinakawalan.
We spent the whole night inside our room at nagpapahatid nalang ng mga kailangan namin.
I was scribbling my cellphone when Ruchelle called.
“Hi!" bati niya.
"Hello! Kamusta?''
"It’s my birthday today! Busy ‘raw ang ibang kasama natin sa banda. They are out of town! Namiss ko na rin talaga kayo."
Nasapo ko ang noo. "Oh my.. Nalimutan ko. By the way, saan gaganapin ba?"
"Iba na talaga kapag may asawa ano? Pinapagod kaba lagi ni fafa Anton?"
Ngumisi ako at tinungo na ang kwarto. Batid kong namumula ako ng husto.
"Jesus! Your mouth Ruchelle! By the way where's Indigo ba?"
"Out of town rin. Mabuti pa sila. At wala namang celebration. Mamayang gabi meron lang kaming family dinner. Ayoko ng party, nakakaumay."
I chuckled and rolled my eyes.
"Alright, just text me the details at pupunta ako. Happy birthday Rutch."
We will meet in the afternoon because in the evening she have an intimite dinner with her families.
I miss the bonding of our friends too. Kahit na nagsimulang hindi talaga ako mahilig makipag kaibigan pero ng makilala ko sila ay may nabuo sa aming friendship.
Nakailang tawag ako kay Anton ng araw na iyon upang magpaalam ngunit hindi niya nasasagot ang aking mga tawag.
Napag desisyonan ko na lang na puntahan siya sa kanyang opisina. All his staffs know me kaya wala namang magiging problema doon.
Habang nag aayos ay sinubukan kong magtext sa kanya pero wala parin. I am worried. Hindi ganito si Anton. Kasi kahit gaano siya kabusy nagrereply sa akin iyon.
--
MAINIT sa labas. Kaya hindi ako nagsuot ng kahit anong blazer o pants. I just wore a simple yellow dress.
Nang makapark ang kotse ay bumaba ako at tiningala ang matayog na building ng kompanya ni Anton , it gave me shivered realizing that the owner of these tower is my husband. Damn.
Inayos ko ang aking Ray-Ban ng makapasok at agad na binati ako ng guards at iilang empleyado.
"Good day Ms. Dela Vega." may lumapit kaagad sa akin at sinamahan ako.
"Sir Dela Vega had been busy these days."
"Yeah, yeah I know about that." hindi ko sinabing hindi nagrereply si Anton , that would be a confidential about us.
“Sa office na niya po kayo? Patapos na rin naman ang meeting nila."
"Oh," kaya pala hindi siya nakareply. "Sure!"
Nang makita ako ng secretary ni Anton ay halos magkumahog ito. She guided me inside Anton's office at agad na pina orderan ng pagkain.
"Sir Anton will be here in a few Ms. Dela Vega. Maiwan ko na ho kayo? I'll just take some documents on the first floor."
"Sure!"
Naglibot libot ako sa opisina ni Anton habang wala pa siya. Nakita ko sa mesa niya ang picture ko kaya napangiti ako.
Inayos ko ang pagkaka anggulo nun' sa mesa at napangisi. His table was clean and neat. Kahit dito sa opisina niya ay tanging gamit lang at dalawang large paintings ang mayroon. He's really clean. Iyon rin ang napansin ko sa bahay.
Biglang bumukas ang pintuan at mukhang hindi ako nakita ng mga pumasok.
"Why so sudden? Anton..." Aubrey pulled Anton arms to her. "Pinakasalan mo lang naman siya para sa kompanya diba?"
I saw how Anton push her in a formal manner.
"Stop all of this Aubrey. Leave."
Hindi ako makapagsalita. Humarap si Anton sa banda ko na nasa kanyang mesa habang niluluwangan ang kanyang kurbata.
Stunned , he look at me.
“Lisa..” he look stunned for a moment pero naglaho iyon agad at nilapitan ako. He pulled my waist and kissed me.
Aubrey crossed her arms at tinaasan ako ng kilay.
Ngumiti ako. "Bumisita kana sa bahay bumisita ka rin dito pala."
Nagtagpo ang kilay ni Anton at tinitigan si Aubrey. Aubrey, rolled her eyes.
"I'm out of here. See you soon Anton."
Lumagapak ang pintuan ng umalis siya. Nananantiya ang titig sa akin ni Anton matapos kong masaksihan ang lahat ng iyon.
"She's always visiting you here?"
He sighed and caressed my hair. "Minsan lang. I don't want to talk about her."
He pulled me. Umupo siya sa kanyang swivel chair habang tangay ako. He stares at me softly and I can see he is tired.
I massaged his temple that made him groaned.
"I love you.." aniya bigla. Ngumiti ako sa kanya.
Nakaupo ako sa kanyang kandungan at naramdaman ko agad ang kanyang umbok doon. I smiled awkwardly.
"Sorry for making you bored all the time. I'm just like this but-"
I hushed him using my fingers. Alam ko naman iyon. Nang mag graduate siya sa kolehiyo ay may nakaabang na kaagad sa kanyang obligasyon. Sa katunayan ay mas naging malago ang kompanya nila at nadamay pa ang amin dahil sa pag merging nito.
"Ever since I discovered my love for you , I have accepted the life you have Anton."
"I know." he murmured. "Thanks for understanding. I will make it up to you after this. I am just busy with the company's trouble."
"Ayos lang."
Hinila niya ang baba ko.
"I forgot my cellphone here. Nagtext ka?"
I nodded and pouted. Damn. Ang clingy ko pala.
"You wanna go shopping after this? Sasamahan kita."
"Uh no. Birthday nu Rutchiel ngayon. Nandito nga ako para sabihin sayo na lalabas ako mamayang hapon kasama siya. Ayos lang ba?"
Matagal ang titig niya sakin. Kinabahan ako dahil baka hindi siya pumayag.
"Sasama ako." he declared.
Nabigla ako. "Pero baka may trabaho ka?"
"I told you I will make it up to you. Aayusin ko lang ang dapat ayusin. Sino pa ba ang iba nyong kasama?"
"Actually kami lang kasi sila Indigo nasa abroad."
"Okay."
"Hmm..Okay." wala na akong ibang masabi lalo na ng unti unti niyang tinawid ang distansiya namin at hinalikan ako ng marahan sa labi. Napahawak ako sa balikat niya ng idiin niya ako sa kanyang umbok.
Ang kamay niya ay humawak sa aking batok at nilaliman ang aming halikan. Halos mawalan na ako ng lakas at hinayaan siyang halugadin ang aking labi.
"A-Anton." kinagat ko ang aking labi ng tumayo siya kasama ako. Ang aking mga hita ay nakarolyo sa kanyang baywang habang naghahalikan kami.
He push a button just above his table that made the door locked. Nag alab ang apoy sa aking sistema at bumilis ang tibok ng aking puso.
Lalo na ng sumalampak ang aking likod sa isang sofa at ang pag angat niya sa aking palda.
Parang ka'y bilis ng pangyayari. I cried his name in pleasure while he's kissing my legs while thrusting roughly between my legs.
Ang mukha ng kanyang opisina ay naging kahindik hindik lalo na sa aming damit na nagkalat.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co