Part 18 (Z+U)
#zawgyi
ာLisa ေခၚရာ Chaeyoung လုိက္လာရင္း ကစားကြင္းဘက္ကို ေရာက္လာသည္
"Lisa ကေလးလည္း မဟုတ္ ကစားကြင္းထဲ ဘာလုပ္မလုိ႔လည္း "
Lisaကို Chaeyoung ထုိသုိ႔ေျပာေပမယ့္လည္း ကစားကြင္းကုိ Chaeyoung မေရာက္ျဖစ္တာ သူမ မူလတန္းေက်ာင္းၿပီးကတည္းကပင္......ထုိ႔ေၾကာင့္ ယခု ကစားကြင္းကုိ ေရာက္ေတာ့ စိတ္လႈပ္႐ွားေနမိသည္
"လာ ရဟတ္စီးရေအာင္ "
Chaeyoung လက္ကို Lisa ဆြဲႁပီး လက္မွတ္ျဖတ္တဲ့ ေကာင္တာဘက္ကို သြားေလသည္
လက္မွတ္ဝယ္ၿပီး ရဟတ္ေပၚသုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ Chaeyoung နည္းနည္းေတာ့ ေၾကာက္မိသည္....ရဟတ္မစီးရတာ ၾကာၿပီ မဟုတ္လား.....
Chaeyoung ေၾကာက္ေနတာကုိ Lisa သတိထားမိၿပီး Chaeyoungရဲ႕ လက္ကို Lisa ဆုပ္ကုိင္လုိက္သည္
"မင္း ေၾကာက္ေနတယ္မလား "
"ငါ မေၾကာက္ပါဘူး "
Chaeyoung အေျဖေၾကာင့္ Lisa ရယ္ၿပီး Chaeyoung မ်က္ႏွာေလးကုိ လက္တဖက္က ကုိင္ၿပီး Lisa မ်က္ႏွာက တျဖည္းျဖည္း တုိးလာသည္
ရဟတ္စီးရတာ ေၾကာက္တာတစ္မ်ိဳး Lisaက တစ္မ်ိဳးနဲ႔ Chaeyoung ႏွလုံးခုန္ျမန္ေနၿပီ....မ်က္ႏွာကလညး္ ႐ွက္ေသြးျဖာၿပီး နီရဲလာသည္
"Chaeyoung မင္း မ်က္ႏွာက နီရဲလာျပန္ၿပီ "
"ဟုတ္တယ္ ငါ ေၾကာက္ေနတာ "
"မေၾကာက္ပါနဲ႔ ငါ့ရဲ႕ လက္ကို တြဲၿပီး အေပၚစီးကေန ႐ႈခင္းလွလွေလးေတြကုိ ၾကည့္လုိက္ Chaeng.....မင္း ေၾကာက္ေနတာေတာင္ ေပ်ာက္သြားမယ္"
Lisa စကားေၾကာင့္ Chaeyoung စိတ္ကုိ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ထားၿပီး ႐ႈခင္းေတြကုိ ၾကည့္လုိက္သည္
"Wow လွလုိက္တာ အေပၚစီးကေန ၾကည့္ရတာ အရမ္းလွတာဘဲ "
"Sorry "
"ဘာလုိ႔လည္း "
"မင္းကုိ ဒီကုိ ေစာေစာေခၚမလာခဲ့မိလုိ႔ "
"အခုလည္း ေနာက္မက်ေသးပါဘူး "
"Chaeng..."
"ဟင္...."
"ငါ မင္းကုိ မင္းသိခ်င္တယ္ အေျဖေပးမယ္လုိ႔ ေျပာထားတယ္ေနာ္ "
"ဟုတ္တယ္ေလ "
"ခု အဆင္သင့္ျဖစ္ၿပီမလား ".
"ဟုတ္ "
႐ုတ္တရက္ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိ Chaeyoung အနားက Lisa ေပ်ာက္သြားသည္
တစ္ေလာကလုံး ေမွာင္မဲေနၿပီး Chaeyoung ဘယ္ေရာက္ေနမွန္းမသိေတာ့ေပ....ရဟတ္ေပၚမွာေတာ့ မဟုတ္ေတာ့..
Chaeyoung အေမွာင္ထဲ ေလ်ွာက္ၾကည့္ရင္း ႐ုတ္တရက္ ျပန္လင္းလာၿပီး အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးနဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္ကုိ ေတြ႔ရေလသည္
ထုိအမ်ိဳးသမီးကုိ ေသခ်ာၾကည့္ေတာ့
"Omma......"
သူမ အေမျဖစ္ေနမွန္း သိလုိက္ရေတာ့ Chaeyoung အရမ္းအ့ံျသသြားသည္
"Omma...."
သူမ အေမကို Chaeyoung ေျပးဖက္ေပမယ့္ ဖက္လုိ႔မရ ထိေတြ႔လုိ႔မရေပ.....
"ငါ အိမ္မက္မက္ေနတာလား...."
"ကေလး မင္း လမ္းေပ်ာက္ေနတာလား "
Mrs.Park သူမေ႐ွ႕က ကေလးေပါက္စေလး တစ္ေယာက္ကုိ ေမးလုိက္သည္
ထုိကေလးက ငုိေနရာက Mrs.Parkကို ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ကေလးရဲ႕ မ်က္ဝန္းေတြကို Chaeyoung ရင္းရင္းႏီွးႏွီး ျမင္ဖူးသလုိ ခံစားရသည္
"ဟုတ္တယ္...."
"ကေလး အန္တီတုိ႔နဲ႔ လုိက္ခဲ့မလား "
"အန္တီတုိ႔က သမီးကုိ ဖမ္းမလုိ႔လား "
"ဘာလုိ႔ အ့ဲလုိေမးရတာလည္း ကေလးရဲ႕ "
"သမီးကို ဖမ္းၿပီးရင္ေရာ သတ္ပစ္မွာလား "
"ကေလး မင္း အိမ္က ထြက္ေျပးလာတာလား "
ႏွစ္ေယာက္လုံးက ေမးခြန္းေတြမေျဖဘဲ ေမးခြန္းေတြ ထပ္ထုတ္ေနမွန္း Chaeyoung သတိထားမိေနသည္
"အန္တီတုိ႔နဲ႔ လုိက္မွာလား ကေလး "
"ဒီကေနသာ အျမန္ေခၚသြားေပးပါ ......"
"ဟုတ္ၿပီ အန္တီတုိ႔နဲ႔ လုိက္မယ္ဆုိ လိမ္လိမ္မာမာနဲ႔ ေနရမယ္ ေျပာစကားနားေထာင္ရမယ္ေနာ္ ကေလး နားေထာင္မွာလား "
"ဟုတ္...."
"လိမ္မာလုိ္က္တာ ကေလးရဲ႕ နာမည္က "
"Lisa......အသက္က ႐ွစ္ႏွစ္ပါ "
"What the hell!"
Chaeyoung လုံးဝ အ့ံျသမိသြားစဥ္ ျမင္ကြင္းက ေျပာင္းလဲသြားသည္
ယခု သူမ ေရာက္ေနတာက သူမအေဖရဲ႕ စာၾကည့္ခန္း....
သူမအေဖက ထုိင္ခုံေပၚ ဒူးခ်ိတ္ထုိင္ၿပီး ဆံပင္ေရႊေရာင္နဲ႔ အလယ္တန္းေက်ာင္းသား Lisaက သူ႔အေဖေ႐ွ႕ ဒူးေထာက္လ်က္သား
"ကဲ Lisa ငါလည္း ဒီထက္ ပုိလ်ဳိ့ဝွက္မထားႏုိင္ေတာ့ဘူး"
"ဘာလုိ႔ အ့ဲလုိလုပ္ရတာလည္း သူတုိ႔က chawရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြေလ "
Lisa အသံက ေဒါသအသံေတြပါေနသည္
"သူငယ္ခ်င္းေတြက ငါတုိ႔ထက္ ပုိအေရးပါေနလုိ႔ ေဒါသအသံနဲ႔ ေျပာေနတာလား Lisa "
"မဟုတ္ပါဘူး ဒါေပမယ့္ အျပစ္မ႐ွိတဲ့ သူေတြကုိ ဘာလုိ႔ သတ္ၿပီး အ႐ုပ္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲပစ္တာလည္း "
"လွပမႈက ၾကာ႐ွည္မခံဘူး Lisa....ငါက သူတုိ႔အလွအပကို ထိန္းသိမ္းေပးတာ အ႐ုပ္ျဖစ္သြားေတာ့ တစ္သက္လုံး ပါးရည္နားရည္ မတြန္႔ဘဲ လွပေနေတာ့မွာေလ "
"လွပမႈကုိ လူေတြအသက္ထက္ တန္ဖုိးထားတယ္ေပါ့"
"ငါ့ကို ျပန္ေျပာေနတာလား Lisa....မင္းက အ႐ုပ္ျဖစ္ခ်င္ေနၿပီေပါ့ "
Mr Park ေဒါသထြက္လာေသာေၾကာင့္ Lisa ေခါင္းခါျပၿပီး
"မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး.... ညီမေလးကို တစ္ေယာက္တည္း ထားမသြားရက္ဘူး "
"ဟုတ္ၿပီ ဒါဆုိ တစ္ပတ္တစ္ေယာက္ ေခၚလာခဲ့ "
Chaeyoung ထုိျမင္ကြင္းကုိ ၾကည့္ၿပီး
"ဘာလည္း Appa လူသတ္တာကို Lisaက ကူညီေပးေနတာလား "
႐ုတ္တရက္ Chaeyoung ျမင္ကြင္းေျပာင္းသြားျပန္သည္
ယခု ေရာက္ေနတာ သူမအခန္း.....စာဖတ္ေနတဲ့ မူလတန္းေက်ာင္းသူ သူမကုိယ္သူမ Chaeyoung ျပန္ျမင္ေနရသည္။
"Chaeyoung ah "
အခန္းထဲဝင္လာတဲ့ Lisaေၾကာင့္ Chaeyoung ေပါက္စေလးမွာ စာဖတ္ရမွ ရပ္ၿပီး Lisaကို ၾကည့္လိုက္သည္
"Lisa ဒိေန႔ အမွားတစ္ခု လုပ္လာတယ္......"
"လူဆုိတာ အမွားနဲ႔ မကင္းပါဘူး Lisa ရဲ႕ "
"အ့ဲအမွားဘဲ ငါ ထပ္ခါထပ္ခါ လုပ္မိေနမယ္ဆုိရင္ေရာ...ငါ့ကုိ ခြင့္လႊတ္ေပးမွာလား..."
"Lisaနဲ႔ ငါက သိေနတာလား "
Chaeyoung ႐ုပ္႐ွင္ၾကည့္ေနရသလုိ တစ္ပုိင္းၿပီးတစ္ပုိင္း ပုိစိတ္ဝင္စားလာသည္
ယခု Chaeyoung ေတာအုပ္ႀကီးထဲ ေရာက္ေနသည္။
"ဒါဆုိလည္း chawကို သတ္ၿပီး Chaeyoung ကို ကာကြယ္လုိက္ပါ "
ေတာအုပ္ထဲမွာ Lisaနဲ႔ Mrs.Park က စကားေျပာေနၾကသည္
Lisa စကားေၾကာင့္ Mrs.Park မ်က္လုံးျပဴ းသြားတယ္
"Lisa သမီးကုိ Omma မသတ္ရက္ဘူး ဒီေတာ့ Ommaကိုယ့္ကုိကုိယ္ဘဲ သတ္ေသမယ္ သမီးက Chaeyoungကို အဆုံးထိ ကာကြယ္ေပးပါ "
"Omma....."
Lisa စကားမဆုံးေသး Mrs.Park သူ႔ခါးၾကားက ေသနတ္ထုတ္ၿပီး သူ႔ေခါင္းသူ ပစ္ေဖာက္ကာ သတ္ေသလုိက္သည္
*bang*
ေသနတ္သံနဲ႔အတူ Chaeyoung လန္႔ၿပီး မ်က္လုံးမွိတ္ထားမိသည္
မ်က္လုံးဖြင့္လုိ္က္ေတာ့ သူမက ရဟတ္ေပၚေရာက္ေနၿပီး သူမေဘးနားမွာ Lisaကလည္း ႐ွိေနသည္
"Lisa.... "
"အခု အားလုံး သိသြားၿပီမလား...."
"ငါ ဘာလုိ႔ နင့္ကုိမမွတ္မိရတာလည္း "
"မင္းအေမ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ သတ္ေသတာရယ္ ငါ အသတ္ခံရတာကုိ မင္းသိၿပီးေနာက္ မင္း အိပ္ေဆးေသာက္ၿပီး ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ေသေၾကာင္းၾကံခဲ့တာ Chaeyoung.....မင္း အေဖ သိသြားၿပီး မင္းကုိ အျမန္ကယ္ေပမယ့္ မင္း တစ္ႏွစ္ေလာက္ ကုိမာဝင္သြားတယ္.....သတိျပန္ရလာေတာ့ မင္း ဘာမွမမွတ္မိေတာ့ဘူး "
"Lisa...ငါ ျမင္ရတာေတြက....."
"မင္းက သိခ်င္လုိ႔ ငါ ျပတာ ျပန္ေတြးမေနနဲ႔ ဝမ္းနည္းရလိမ့္မယ္ လာ တစ္ခုခုသြားေသာက္ရေအာင္ "
Chaeyoung စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ အရက္ေတြမူးေအာင္ ေသာက္ပစ္လုိက္သည္
Lisaကေတာ့ မေသာက္ဘဲ Chaeyoungကိုသာ ထုိင္ၾကည့္ေန၏
Chaeyoung ေတာ္ေတာ္မူးလာတဲ့အခါမွာေတာ့
"Lisa....."
"ေဝ့ "
"ငါ့ကို နမ္း "
"ဟင္ "
Lisa နမ္းတာကုိ မေစာင့္ေတာ့ဘဲ Lisa ေပၚကုိ တက္ခြကာ Chaeyoung Lisaရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းကို နမ္းလုိက္သည္
#TBC
#Unicode
ာLisa ခေါ်ရာ Chaeyoung လိုက်လာရင်း ကစားကွင်းဘက်ကို ရောက်လာသည်
"Lisa ကလေးလည်း မဟုတ် ကစားကွင်းထဲ ဘာလုပ်မလို့လည်း "
Lisaကို Chaeyoung ထိုသို့ပြောပေမယ့်လည်း ကစားကွင်းကို Chaeyoung မရောက်ဖြစ်တာ သူမ မူလတန်းကျောင်းပြီးကတည်းကပင်......ထို့ကြောင့် ယခု ကစားကွင်းကို ရောက်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်
"လာ ရဟတ်စီးရအောင် "
Chaeyoung လက်ကို Lisa ဆွဲပြီး လက်မှတ်ဖြတ်တဲ့ ကောင်တာဘက်ကို သွားလေသည်
လက်မှတ်ဝယ်ပြီး ရဟတ်ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ Chaeyoung နည်းနည်းတော့ ကြောက်မိသည်....ရဟတ်မစီးရတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား.....
Chaeyoung ကြောက်နေတာကို Lisa သတိထားမိပြီး Chaeyoungရဲ့ လက်ကို Lisa ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်
"မင်း ကြောက်နေတယ်မလား "
"ငါ မကြောက်ပါဘူး "
Chaeyoung အဖြေကြောင့် Lisa ရယ်ပြီး Chaeyoung မျက်နှာလေးကို လက်တဖက်က ကိုင်ပြီး Lisa မျက်နှာက တဖြည်းဖြည်း တိုးလာသည်
ရဟတ်စီးရတာ ကြောက်တာတစ်မျိုး Lisaက တစ်မျိုးနဲ့ Chaeyoung နှလုံးခုန်မြန်နေပြီ....မျက်နှာကလည်း ရှက်သွေးဖြာပြီး နီရဲလာသည်
"Chaeyoung မင်း မျက်နှာက နီရဲလာပြန်ပြီ "
"ဟုတ်တယ် ငါ ကြောက်နေတာ "
"မကြောက်ပါနဲ့ ငါ့ရဲ့ လက်ကို တွဲပြီး အပေါ်စီးကနေ ရှုခင်းလှလှလေးတွေကို ကြည့်လိုက် Chaeng.....မင်း ကြောက်နေတာတောင် ပျောက်သွားမယ်"
Lisa စကားကြောင့် Chaeyoung စိတ်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ထားပြီး ရှုခင်းတွေကို ကြည့်လိုက်သည်
"Wow လှလိုက်တာ အပေါ်စီးကနေ ကြည့်ရတာ အရမ်းလှတာဘဲ "
"Sorry "
"ဘာလို့လည်း "
"မင်းကို ဒီကို စောစောခေါ်မလာခဲ့မိလို့ "
"အခုလည်း နောက်မကျသေးပါဘူး "
"Chaeng..."
"ဟင်...."
"ငါ မင်းကို မင်းသိချင်တယ် အဖြေပေးမယ်လို့ ပြောထားတယ်နော် "
"ဟုတ်တယ်လေ "
"ခု အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီမလား ".
"ဟုတ် "
ရုတ်တရက်ချက်ချင်းဆိုသလို Chaeyoung အနားက Lisa ပျောက်သွားသည်
တစ်လောကလုံး မှောင်မဲနေပြီး Chaeyoung ဘယ်ရောက်နေမှန်းမသိတော့ပေ....ရဟတ်ပေါ်မှာတော့ မဟုတ်တော့..
Chaeyoung အမှောင်ထဲ လျှောက်ကြည့်ရင်း ရုတ်တရက် ပြန်လင်းလာပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦးနဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ကို တွေ့ရလေသည်
ထိုအမျိုးသမီးကို သေချာကြည့်တော့
"Omma......"
သူမ အမေဖြစ်နေမှန်း သိလိုက်ရတော့ Chaeyoung အရမ်းအံ့သြသွားသည်
"Omma...."
သူမ အမေကို Chaeyoung ပြေးဖက်ပေမယ့် ဖက်လို့မရ ထိတွေ့လို့မရပေ.....
"ငါ အိမ်မက်မက်နေတာလား...."
"ကလေး မင်း လမ်းပျောက်နေတာလား "
Mrs.Park သူမရှေ့က ကလေးပေါက်စလေး တစ်ယောက်ကို မေးလိုက်သည်
ထိုကလေးက ငိုနေရာက Mrs.Parkကို မော့ကြည့်တော့ ကလေးရဲ့ မျက်ဝန်းတွေကို Chaeyoung ရင်းရင်းနှီးနှီး မြင်ဖူးသလို ခံစားရသည်
"ဟုတ်တယ်...."
"ကလေး အန်တီတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့မလား "
"အန်တီတို့က သမီးကို ဖမ်းမလို့လား "
"ဘာလို့ အဲ့လိုမေးရတာလည်း ကလေးရဲ့ "
"သမီးကို ဖမ်းပြီးရင်ရော သတ်ပစ်မှာလား "
"ကလေး မင်း အိမ်က ထွက်ပြေးလာတာလား "
နှစ်ယောက်လုံးက မေးခွန်းတွေမဖြေဘဲ မေးခွန်းတွေ ထပ်ထုတ်နေမှန်း Chaeyoung သတိထားမိနေသည်
"အန်တီတို့နဲ့ လိုက်မှာလား ကလေး "
"ဒီကနေသာ အမြန်ခေါ်သွားပေးပါ ......"
"ဟုတ်ပြီ အန်တီတို့နဲ့ လိုက်မယ်ဆို လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ နေရမယ် ပြောစကားနားထောင်ရမယ်နော် ကလေး နားထောင်မှာလား "
"ဟုတ်...."
"လိမ်မာလိုက်တာ ကလေးရဲ့ နာမည်က "
"Lisa......အသက်က ရှစ်နှစ်ပါ "
"What the hell!"
Chaeyoung လုံးဝ အံ့သြမိသွားစဉ် မြင်ကွင်းက ပြောင်းလဲသွားသည်
ယခု သူမ ရောက်နေတာက သူမအဖေရဲ့ စာကြည့်ခန်း....
သူမအဖေက ထိုင်ခုံပေါ် ဒူးချိတ်ထိုင်ပြီး ဆံပင်ရွှေရောင်နဲ့ အလယ်တန်းကျောင်းသား Lisaက သူ့အဖေရှေ့ ဒူးထောက်လျက်သား
"ကဲ Lisa ငါလည်း ဒီထက် ပိုလျို့ဝှက်မထားနိုင်တော့ဘူး"
"ဘာလို့ အဲ့လိုလုပ်ရတာလည်း သူတို့က chawရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလေ "
Lisa အသံက ဒေါသအသံတွေပါနေသည်
"သူငယ်ချင်းတွေက ငါတို့ထက် ပိုအရေးပါနေလို့ ဒေါသအသံနဲ့ ပြောနေတာလား Lisa "
"မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမယ့် အပြစ်မရှိတဲ့ သူတွေကို ဘာလို့ သတ်ပြီး အရုပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တာလည်း "
"လှပမှုက ကြာရှည်မခံဘူး Lisa....ငါက သူတို့အလှအပကို ထိန်းသိမ်းပေးတာ အရုပ်ဖြစ်သွားတော့ တစ်သက်လုံး ပါးရည်နားရည် မတွန့်ဘဲ လှပနေတော့မှာလေ "
"လှပမှုကို လူတွေအသက်ထက် တန်ဖိုးထားတယ်ပေါ့"
"ငါ့ကို ပြန်ပြောနေတာလား Lisa....မင်းက အရုပ်ဖြစ်ချင်နေပြီပေါ့ "
Mr Park ဒေါသထွက်လာသောကြောင့် Lisa ခေါင်းခါပြပြီး
"မဖြစ်ချင်ပါဘူး.... ညီမလေးကို တစ်ယောက်တည်း ထားမသွားရက်ဘူး "
"ဟုတ်ပြီ ဒါဆို တစ်ပတ်တစ်ယောက် ခေါ်လာခဲ့ "
Chaeyoung ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး
"ဘာလည်း Appa လူသတ်တာကို Lisaက ကူညီပေးနေတာလား "
ရုတ်တရက် Chaeyoung မြင်ကွင်းပြောင်းသွားပြန်သည်
ယခု ရောက်နေတာ သူမအခန်း.....စာဖတ်နေတဲ့ မူလတန်းကျောင်းသူ သူမကိုယ်သူမ Chaeyoung ပြန်မြင်နေရသည်။
"Chaeyoung ah "
အခန်းထဲဝင်လာတဲ့ Lisaကြောင့် Chaeyoung ပေါက်စလေးမှာ စာဖတ်ရမှ ရပ်ပြီး Lisaကို ကြည့်လိုက်သည်
"Lisa ဒိနေ့ အမှားတစ်ခု လုပ်လာတယ်......"
"လူဆိုတာ အမှားနဲ့ မကင်းပါဘူး Lisa ရဲ့ "
"အဲ့အမှားဘဲ ငါ ထပ်ခါထပ်ခါ လုပ်မိနေမယ်ဆိုရင်ရော...ငါ့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးမှာလား..."
"Lisaနဲ့ ငါက သိနေတာလား "
Chaeyoung ရုပ်ရှင်ကြည့်နေရသလို တစ်ပိုင်းပြီးတစ်ပိုင်း ပိုစိတ်ဝင်စားလာသည်
ယခု Chaeyoung တောအုပ်ကြီးထဲ ရောက်နေသည်။
"ဒါဆိုလည်း chawကို သတ်ပြီး Chaeyoung ကို ကာကွယ်လိုက်ပါ "
တောအုပ်ထဲမှာ Lisaနဲ့ Mrs.Park က စကားပြောနေကြသည်
Lisa စကားကြောင့် Mrs.Park မျက်လုံးပြူ းသွားတယ်
"Lisa သမီးကို Omma မသတ်ရက်ဘူး ဒီတော့ Ommaကိုယ့်ကိုကိုယ်ဘဲ သတ်သေမယ် သမီးက Chaeyoungကို အဆုံးထိ ကာကွယ်ပေးပါ "
"Omma....."
Lisa စကားမဆုံးသေး Mrs.Park သူ့ခါးကြားက သေနတ်ထုတ်ပြီး သူ့ခေါင်းသူ ပစ်ဖောက်ကာ သတ်သေလိုက်သည်
*bang*
သေနတ်သံနဲ့အတူ Chaeyoung လန့်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ထားမိသည်
မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တော့ သူမက ရဟတ်ပေါ်ရောက်နေပြီး သူမဘေးနားမှာ Lisaကလည်း ရှိနေသည်
"Lisa.... "
"အခု အားလုံး သိသွားပြီမလား...."
"ငါ ဘာလို့ နင့်ကိုမမှတ်မိရတာလည်း "
"မင်းအမေ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေတာရယ် ငါ အသတ်ခံရတာကို မင်းသိပြီးနောက် မင်း အိပ်ဆေးသောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် သေကြောင်းကြံခဲ့တာ Chaeyoung.....မင်း အဖေ သိသွားပြီး မင်းကို အမြန်ကယ်ပေမယ့် မင်း တစ်နှစ်လောက် ကိုမာဝင်သွားတယ်.....သတိပြန်ရလာတော့ မင်း ဘာမှမမှတ်မိတော့ဘူး "
"Lisa...ငါ မြင်ရတာတွေက....."
"မင်းက သိချင်လို့ ငါ ပြတာ ပြန်တွေးမနေနဲ့ ဝမ်းနည်းရလိမ့်မယ် လာ တစ်ခုခုသွားသောက်ရအောင် "
Chaeyoung စိတ်ညစ်ညစ်နဲ့ အရက်တွေမူးအောင် သောက်ပစ်လိုက်သည်
Lisaကတော့ မသောက်ဘဲ Chaeyoungကိုသာ ထိုင်ကြည့်နေ၏
Chaeyoung တော်တော်မူးလာတဲ့အခါမှာတော့
"Lisa....."
"ဝေ့ "
"ငါ့ကို နမ်း "
"ဟင် "
Lisa နမ်းတာကို မစောင့်တော့ဘဲ Lisa ပေါ်ကို တက်ခွကာ Chaeyoung Lisaရဲ့နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်သည်
#Tbc
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co