*Hoofdstuk 7
-Hoofdstuk- (7)
''dus pizza'' verbreekt Alex de stilde waarna hij naar het bed loopt en er languit op gaat liggen. Zijn blonde haren worden pluizig als hij over het bed rolt. Ik kijk om me heen, zoekend naar een plek waar ik kan zitten, ik spot een stoel en loop er rustig naar toe, net wanneer ik wil zitten is Brian me voor en zegt ''je mag ook wel op mijn schoot schoonheid'' ik heb de neiging om met mijn ogen te rollen als ik me bedenk dat dat een teken is van emoties, Ik negeer hem en loop naar de leren zwarte zitzak en ga er rustig op zitten. Het liefst wil ik net als ieder normaal mens me telefoon pakken en doen alsof ik er in verdiept ben, maar dat gaat nou eenmaal niet als je zo'n kleine telefoon hebt dat je je wel moet schamen. Ik kreun bij die gedachte maar merk dat ik dat hardop deed waardoor 4 ogen me aanstaren, wacht waar is Cameron?
Alsof hij mijn gedachte kan lezen loopt Cameron binnen met mijn moeder achter hem aan lopend wat me een gevoel geeft van hoop. ''mam'' zeg ik waarna ik opsta alsof er bijen op de zitzak liggen ''gaan we nu al weg?, oke wat jammer, doei'' zeg ik en wil mijn moeder meetrekken de kamer uit ''niet zo onbeschoft lieverd'' zegt ze en trekt me terug de kamer in wat de 3 jongens laat lachen, woehoe nu voelt me moeder zich cool. ''Ik ga met meneer hendrik naar het restaurant 1 uurtje rijden hiervandaan, de kok had een fout gemaakt en hij wilde het perse goed maken met een etentje'' Ik knik, alles is beter dan blijven bij deze horny barbaren ''ooh leuk, Ik kom al!'' zeg ik blij. Mijn moeder geeft me een blik waarvan ik weet dat het niet veel goeds betekent ''lieverd, ik ben over 3 a 4 uurtjes terug, en jij zou pizza eten met de jongens, toch? Toch?'' ik kijk haar met open mond aan ''moet ik dus hier blijven?'' vraag ik ongelofelijk, ze geeft me 'de blik' wat dus ja betekend. Ze verlaat de kamer en 5 minuten later hoor ik de auto wegrijden ''dus, home alone'' zegt Brian en zet een pedo face op ''en je kan wel praten'' vult Cameron dom aan waardoor ik mijn ogen op zijn goddelijke lichaam richt, wie kan er nou niet praten. Ik ga weer zitten op de zitzak en kijk naar de grond ''nou, dan ga ik maar pizza bestellen, welke smaak willen jullie?'' zegt Cameron en pakt zijn telefoon, wauw een I Phone 6. ''peperoni!'' gilt Brian ''doe mij maar een salami'' zegt Alex. Ze kijken mij verwachtingsvol aan en ik zeg op een monotone toon ''Ik wil 1 pizza tonijn, en doe maar 1 pizza hawai'' ze kijken me met een kleine open gezakte mond aan waarna ik aanvul ''en een kleine friet'' ''wt-'' zegt brian maar word onderbroken door Cameron ''weetje hier is maar 1 oplossing voor'' hij loopt de kamer uit ons verbaast achterlatend en komt terug met een klein doosje, hij gooit het naar me en raar genoeg maak ik het open. 3 tampons komen tevoorschijn en mijn hoofd word rood, hoe wist hij dat ik in mijn periode zit?. ''doordat je het nu zegt'' lacht Brian
Wacht wat?, zei ik dat hardop!.
Vernederd en proberend de gevoelens en emoties geen overhand te laten nemen kijk ik naar mijn o zo interessante hakken ''je ziet er trouwens leuk uit'' zegt brian, een bedankje ontglipt uit mijn mond en ik geef mezelf fysiek 2 klappen ''oke dus 1 pizza peperoni, 1 pizza salami, 1 pizza hawai, 1 pizza tonijn en een kleine friet?'' vraagt Cameron, De jongens knikken en Cameron verdwijnt naar een andere kamer. ''dus zullen we een film kijken ofzo?'' ''insidous!'' gilt brian, Alex stemt in en kijkt mij verwachtingsvol aan, wacht moet ik antwoorden? , oke ''nee'' antwoord ik. Ze kreunen wat en zeggen ''we gaan dus echt geen twilight kijken'' zegt Alex waardoor ik hem aankijk alsof hij zojuist poep eet ''ieuw die film is zo cliché'' geschrokken door mijn reactie sla ik een hand voor mijn mond. ''wow, je doet alsof je niet mag praten'' zegt Alex en grinnikt.
Dat mag ik ook niet.
vul ik hem in mijn hoofd aan. Cameron komt de kamer binnen met een zak vol eten en verbaast kijk ik hem aan, hoe kan dat zo snel?
''kom laten we aan de eet tafel eten, we hebben een vrouwelijke gast bij ons'' Alex grinnikt en staat op. Ik volg de jongens naar de eetkamer en wil mijn stoel naar achter schuiven als Brian me voor is en gaat zitten op de stoel ''het aanbod geld nog, je mag op mijn schoot?'' Ik loop weg van die stoel en de jongen erop en ga op een andere stoel zitten, de tas word in het midden van de tafel gezet en ik wil mijn pizza pakken als Brian mijn hand wegslaat ''uhm, dat gaat niet zomaar'' verward en boos kijk ik de jongen aan, hij sloeg me gewoon, en hoe bedoeld hij dat gaat niet zomaar?
'je mag dan wel je keuze gemaakt hebben aan de telefoon, maar dat betekend niet dat iemand anders je pizza niet kan pakken''
Wacht, wat?
Alex rolt met zijn ogen ''we tellen af van 3 tot 0 en bij nul pak je zoveel mogelijk eten, heb je niks, dan heb je pech is het eten aan jou kant dan kan niemand het meer afpakken'' vult hij aan. Wat voor kleuterspelletjes zijn dit nu weer. Maar voor ik kan protesteren hoor ik Cameron gillen ''3-2-1 pak!!'' ik buk naar voren en pak een hand vol eten, ik worstel om het eten met Alex maar win, vervolgens pak ik de 2 andere dozen af en zet ze aan mijn kant, als ik weer wil aanvallen zie ik dat er geen eten meer is en bekijk ik mijn voorraad, Ik heb 3 pizza's en een zakje friet, woehoe. Ik kijk naar de jongens en zie dat ALex en Cameron helemaal niks hebben, dus alleen Brian en ik, Brian steekt zijn hand uit voor een High-five en gek genoeg geef ik hem een highfive terug.
Soo peepzz jaja hofdstuk, woehoee
Nou even voor de duidelijkheid: IK HOU VAN TWILIGHT dus dat in mijn verhaal klopte niet.
#VOTE #COMMENT
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co