10 அரச குடும்ப வழக்கம்
10 அரச குடும்ப வழக்கம்
தனி ரூம் ஏற்பாட்டுக்கும் ஹாசினிக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லன்னு தெரிஞ்சப்போ மனசுக்கு நிம்மதியா இருந்தது.
ஆனா அவ ஃபோன்ல யார் கூட பேசிக்கிட்டு இருந்தா? அது ஒரு போட்டா போட்டி மாதிரி எனக்குத் தெரிஞ்சது. யாரோ வேணுமின்னே எங்களுக்குள்ள தப்பா ஏதோ செஞ்சுகிட்டு இருக்காங்க. அதைப் பத்தி ஹாசினிக்கும் தெரிஞ்சிருக்கு. இது இரண்டு குடும்பங்களுக்கு நடுவுல நடந்த வியாபார ஒப்பந்தம் மட்டுமில்ல. ரெண்டு பேருக்கு நடுவுல நடந்த ஒப்பந்தம். ஒருத்தி ஹாசினி... இன்னொருத்தர் யாரு? அதை நான் தெரிஞ்சுக்க நினைச்சேன்.
அதே நேரம், தனி ரூமை யூஸ் பண்ண கூடாதுன்னு முடிவு எடுத்தேன், ஹாசினி அதை யூஸ் பண்ணாலும் சரி. நான் மெயின் ரூமிலேயே இருக்கிறதுன்னு முடிவு பண்ணேன். அதை ஏற்பாடு பண்ணவங்களுக்கு ஒரு சான்ஸ் கொடுக்க நான் விரும்பல.
ஹாசினி அங்கிருந்து போனதுக்குப் பிறகு, நானும் மெல்ல வெளியே வந்து கீழ போனேன். என்னோட குடும்பம் அங்கிருந்து கிளம்பத் தயாரா இருந்தாங்க. அதை புரிஞ்சிகிட்ட ஹாசினி, டாலியைக் கூப்பிடாம,"ஜானகி"ன்னு வேற யாரையோ கூப்பிட்டா.
ஒரு லேடி அவ முன்னாடி வந்து நின்னாங்க.
"டின்னர் டேபிளை அரேஞ்ச் பண்ணு." ஹாசினி ஆர்டர் பண்ணா.
"எஸ் யுவர் ஹைனஸ்..." ன்னு திரும்பின ஜானகி, இன்னும் சில பேருக்குச் சிக்னல் கொடுத்தா அவங்க குக்கிங் டிபார்ட்மெண்ட்டா இருக்கணும்.
அந்தப் பெரிய டேபிளை, எக்கச்சக்கமான டிஷஸ்சோட, அவங்க குயிக்கா அரேஞ்ச் பண்ணாங்க. உலகத்துல இருந்த அத்தனை உணவு வகைகளும் அந்த டேபிள் மேல இருந்தது. நார்த் இந்தியன், சவுத் இந்தியன், சைனீஸ், இட்டாலியன், மலேசியன், கான்டினென்டல், இன்னும் நிறைய. சத்தியமா சொல்றேன், அதுல சிலதெல்லாம் என்னன்னே எங்களுக்குத் தெரியல. எல்லாரும் அவங்க அவங்களுக்குப் பிடிச்ச சாப்பாட்டைச் சாப்பிட ஆரம்பிச்சாங்க. நான் கிட்டத்தட்ட எல்லாத்தையும் டேஸ்ட் பண்ணேன், என்னோட ஃபேவரைட் இட்டாலியனா இருந்தபோதிலும். ஹாசினி இட்டாலியன் டிஷ்ஐ எடுத்தப்போ எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்தது. அவளுக்கும் இட்டாலியன் தான் பிடிக்குமா? ஒரு வேலை அது உண்மையா இருந்தா, எங்க ரெண்டு பேருக்கும் ஒத்து போற ஒரே விஷயம் அதுவா தான் இருக்கும்.
சாப்பிட்ட பிறகு எங்க குடும்பம் கிளம்பி போனாங்க. லிவிங் ரூம்லயே உட்கார்ந்து, நான் என்னோட இமெயில்லை செக் பண்ணேன்.
ஹாசினி எங்க ரூமுக்குப் போக நினைச்சப்போ, ஒரு சர்வன்ட் அவகிட்ட வந்து,
"இது உங்களோட பெடிக்யூர் டே, யுவர் ஹைனஸ். நீங்க மிஸ் பண்ணிட்டீங்க," ன்னு சொன்னா.
தன்னோட வாட்சை பார்த்து, தலையசைச்சா ஹாசினி. அங்க இருந்த சோஃபாவுல உட்கார்ந்தா. ஒரு அகலமான பாத்திரத்தில் வெந்நீரும், ரோஜா இதழோடு இன்னும் சில பொருளும் கொண்டு வந்தாங்க. ஹாசினி தன்னோட காலை அதுல வச்சா. ஏற்கனவே அவ கால் ரோஜா பூ மாதிரி தானே இருக்கு, அதுக்கு எதுக்கு பெடிக்யூர்னு எனக்குத் தோணுச்சு.எல்லாத்தையுமே ஹாஸினி அவ ஷெட்யூல்படி தான் ஃபாலோ பண்ணிக்கிட்டு இருக்கான்னு எனக்குப் புரிஞ்சிது. நான் எங்க ரூமுக்குப் போகலாம்னு நெனச்சப்போ,
"கௌதம், நீங்களும் பண்ணிக்கிறீங்களா?" ன்னு கேட்டா ஹாசினி.
எனக்கு ஆச்சரியமா போச்சு.
"பெடிக்யூரா?" ன்னு கேட்டேன்
அவ தலையசச்சா.
அவளுக்கு முன்னாடி, ஒரு சின்ன சேர்ல, அவளுக்கு மசாஜ் பண்ண ரெடியா உக்காந்திருந்த பொண்ண பாத்துட்டு, நான் வேண்டாம்னு அவசரமா தலையசைச்சேன். ஒரு பொண்ணுகிட்ட மசாஜ் பண்ணிக்கிறது சங்கடமா இருக்காது?
"எனக்கு இது வேணும்னு தோணல. ஏன்னா, நான் ஷூஸ் தான் போடுறேன்." அப்படின்னு ஸ்மைல் பண்ணேன்.
அவ லேசா முகத்தைச் சுருக்கினா. அது ஏன்னு எனக்குப் புரியல. நான் அதை வேண்டாம்னு சொல்லுவேன்னு அவ எதிர் பாக்கலயோ?
"எனக்குக் கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. நான் என்னோட திங்ஸை எல்லாம் அரேஞ்ச் பண்ணணும்."
"சர்வன்ட் யாராவது உங்களுக்கு அரேஞ்ச் பண்ணி கொடுப்பாங்க," ன்னு சொல்லிட்டு,
"நிர்மலா..." ன்னு கூப்பிட்டா.
"இல்ல, தேவையில்ல. நானே செஞ்சுக்குவேன். மத்தவங்க ஹெல்பை கேட்கிற அளவுக்கு அது ஒன்னும் அவ்வளவு பெரிய விஷயம் இல்ல." ன்னு நான் சொன்னதுக்கு, ஏன் இந்தப் பொண்ணு அப்படி ஒரு ரியாக்ஷன் கொடுத்தான்னு எனக்குப் புரியல.
நான் என் ரூமுக்கு வந்து, என்னோட திங்ஸை எல்லாம் அரேஞ்ச் பண்ண ஆரம்பிச்சேன். அந்தக் கப்போர்ட்ல நிறைய ஸ்பேஸ் இருந்தது, நானே அதுல படுத்து தூங்குற அளவுக்கு! என்னோட கோர்ட்ஸையும் ஷர்ட்ஸையும் ஹேங்கர்ல போட்டு மாட்டிட்டு, மத்த பொருளை எல்லாம் டிரெஸ்ஸிங் டேபிள்ல அடுக்கி வச்சேன். முடிஞ்சது.
சோஃபாவுல உட்காந்து டிவியில நியூஸ் பார்க்க ஆரம்பிச்சேன்.
அப்போ ஹாசினி அவசரமா உள்ள ஓடி வந்தா. நான் டிவி பார்த்துகிட்டு இருந்ததைப் பார்த்து அப்படியே நின்னா. என்னோட திங்ஸ் எல்லாம் மெயின் ரூம்லயே அரேஞ்ச் பண்ணி வச்சிருந்ததை பார்த்து, அவர் முகத்துல ஒரு அசோகரியம் தெரிஞ்சது. அது ஏன்னு எனக்குத் தெரியல.அவ டிவியையும் என்னையும் பார்த்தபடி தயங்கி நின்னா. அவ டிவி பார்க்க விரும்புறான்னு எனக்குத் தோணுச்சு.
"நீ டிவி பார்க்கப் போறியா?"
ஆமாம்னு அவசரமாய் தலையசைச்சா.
"இந்தா..." டிவி ரிமோட்டை அவகிட்ட கொடுத்தேன்.
"தேங்க்ஸ்" என்கிட்ட இருந்து ரிமோட்டை வாங்கிக்கிட்டா.
சோஃபாவில் இருந்து எழுந்து அவளுக்கு இடம் கொடுத்தேன். என் கூட சேர்ந்து டிவி பாக்குறது அவளுக்குக் கம்ஃபர்ட்டபிளா இல்லாம போகலாம். ஒருவேளை இதனால தான் அவ என்னோட திங்ஸை இங்க பார்த்தவுடனே அசோகரிமா உணர்ந்தான்னு நினைக்கிறேன். ஏன்னா எங்க பர்சனல் ரூம்ல டிவி இல்ல. மெயின் ரூம்ல மட்டும் தான் இருந்தது. நான் இங்க இருந்தா அவளால ஃப்ரீயா டிவி பார்க்க முடியாது.
சேனலை மாத்திட்டு சோஃபாவுல உக்காந்துக்கிட்டா அது ஒரு இங்கிலீஷ்
சேனல். அதுல ஒரு குக்கரி ஷோ போய்கிட்டு இருந்தது. அந்த ப்ரோக்ராமோட பேரு, ஹெவன்ஸ் கிச்சன்.
அவ குக்கரி ப்ரோக்ராமைப் பார்த்தது எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்தது. அவகிட்ட அதைப் பத்திப் பேச நினைச்சேன்.
" நீ குக்கரி ப்ரோக்ராம் எல்லாம் பாப்பியா? "
என்னை பார்த்து ஆமாம்னு தலையசச்சா.
"இண்டியன் ப்ரோக்ராம் எல்லாம் பார்க்க மாட்டியா? "
"பாப்பேன். "
" அம்மா கிட்டத்தட்ட எல்லா ப்ரோக்ராமும் பாப்பாங்க. "
அவ என்னைப் பார்த்தப்போ, அவ கண்ணுல மின்னல் அடிச்சது.
"இந்த ப்ரோக்ராம்ல அப்படி என்ன ஸ்பெஷல்?" அது அவளோட ஃபேவரைட் ப்ரோக்ராம்னு புரிஞ்சுகிட்டு கேட்டேன். அவர் பெடிக்யூரை முடிச்சுகிட்டு ஓடி வந்த விதம், அதை எனக்குச் சொல்லுச்சு.
"அந்த செஃப்... " அவ சொன்னா.
"யார் அவரு? "
"செஃப் ஆலன் ஸ்மித்."
"ஓ..."
என் ஃபோனை எடுத்து, ஆலன் ஸ்மித்தைப் பத்தி கூகுள் பண்ணி பார்த்தேன். அவருக்கு அம்பத்தி அஞ்சு வயசு. அவரோட ப்ரொஃபைல் ரொம்ப பெருசு. உலகம் முழுக்க நிறைய ரெஸ்டாரன்ட்டை நடத்திக்கிட்டு இருக்காரு. லண்டன்ல ஒரு கல்லினரி காலேஜும் அவருக்கு இருக்கு. நிறைய சேனல்ல, நிறைய ஷோஸ் பண்ணி இருக்காரு. ஆனா அவர்கிட்ட அப்படி என்ன ஸ்பெஷல்னு எனக்குத் தெரியல.
ஒரு தலைகாணியை எடுத்து மடியில வச்சுக்கிட்டு நான் வசதியா உட்கார்ந்துக்கிட்டேன். ஹாசினி ப்ரோக்ராமைப் பார்த்துகிட்டு இருந்தா. நான் அவளைப் பார்த்துகிட்டு இருந்தேன். நான் வேற என்ன தான் செய்றது? அந்த ப்ரோக்ராம்ல அவ அந்த அளவுக்கு ஒன்றி போய் இருந்தா. அதுல அப்படி என்ன இருக்குன்னு எனக்குப் புரியல.
அப்போ அவளோட ஃபோன்ல பீப் சவுண்ட் வந்தது. அது என்னன்னு ப்ரோக்ராம் பிரேக் விடுற வரைக்கும் அவ எடுத்து பார்க்கல. பிரேக்ல அதை எடுத்து ஓபன் பண்ணி பார்த்தா. நானும் நைசா எட்டிப் பார்த்தேன். அது ஒரு புடவை விளம்பரம். அது ஒரு ஜூட் சில்க் ஸாரி. விலை வெறும் 3000 ரூபாய் தான். அவ ஸ்மைல் பண்றதை நான் பார்த்தேன். தங்க ஜரிகை போட்ட புடவை கட்டுற ஒரு இளவரசி, இவ்வளவு சாதாரண புடவையை பார்த்ததை என்னால நம்ப முடியல.
ப்ரோக்ராம் ஆரம்பிச்சப்போ அவ மறுபடியும் அதை கீழே வச்சுட்டா. ப்ரோக்ராம் முடியற வரைக்கும் நான் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன். அவ என்ன பண்ண போறான்னு பார்க்க நான் ஆவலா இருந்தேன். அவ நிச்சயமா அவ ரூம்ல தான் தூங்குவான்னு எனக்குத் தெரிஞ்சதுக்கு பிறகும்...!
நான் எதிர்பார்த்தபடியே ப்ரோக்ராம் முடிஞ்சதுக்குப் பிறகு, ரிமோட்டை என் கையில கொடுத்துட்டு அவ ரூமுக்குப் போயிட்டா. அவ ரூம் லைட்டை ஆஃப் பண்ணப்போ நான் பெருமூச்சு விட்டேன். நான் மெயின் ரூம்லயே தூங்கினேன். எனக்கு வேற சாய்ஸ் இல்லாம இல்ல... வேற சாய்ஸ் எனக்கு வேண்டாம்னு நினைச்சேன். நான் செப்பரேட் ரூமை யூஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சிட்டா, ஹாசினியோட கலந்து பழகுற சான்சை நான் மொத்தமா இழந்துடுவேன். அது எனக்குப் புரிஞ்சு இருந்தது. இப்போ எனக்கு ஓரளவு நம்பிக்கை இருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் அவளுக்குப் பிடிச்ச டிவி ப்ரோக்ராமைப் பார்க்க, அரை மணி நேரமாவது அவ ஸ்பென்ட் பண்ணுவா... என் கூட...!
எப்ப பாத்தாலும் என் மேல விசித்திரமான பார்வையை வீசிக்கிட்டு இருந்த என் பொண்டாட்டியை நெனச்சபடி தூங்கினேன்.
அடுத்த நாள்
யாரோ கதவைத் தட்டுற சத்தம் கேட்டு என்னோட தூக்கம் கலஞ்சிது. நான் மெதுவா கண்ணைத் திறந்தப்போ, ஹாசினி ஓடிப்போய் கதவைத் திறந்தா.
"ஷ்ஷ்... எதுக்காக சத்தம் போடுற எனக்கு ஃபோன் பண்ண முடியாதா?" கதவைத் தட்டின டாலியைத் திட்டினா.
"இது உங்க..."
அவ பேச்சை வெட்டி,
"எக்ஸர்சைஸ் டைம், எனக்குத் தெரியும்" ன்னு சொன்னா ஹாசினி.அப்போ தான், அவ உடம்போடு ஒட்டுன ஸ்கின் சூட் போட்டிருந்ததைக் கவனிச்சேன். அவளோட மார்னிங் எக்சர்சைஸ்க்கு அவ ரெடி ஆயிட்டா போலருக்கு. அவ வெளியே போனா. அங்க ஒரு ஜிம், மினி மூவி தியேட்டர், ஸ்விம்மிங் பூல், லைப்ரரி எல்லாம் இருக்கிறதா என் சித்தி பையன் சீலன் சொல்லியிருந்தான்.
நான் பாத்ரூமுக்குப் போய் முகம் கழுவி ரெடி ஆனேன். நானும் ஜாகிங்குக்கு போகணும். முதல் நாள் ஜாகிங் போனதுக்காக நான் எப்படி வாங்கிக் கட்டிக்கிட்டேன்னு நினைச்சு சிரிச்சேன். அந்த சீன் இங்க இல்ல. நல்லதா போச்சு. ஃபர்ஸ்ட் ஃபுளோர்ல, படிக்கட்டுக்குப் பக்கத்துல இருந்தது ஜிம். ஹாசினி ட்ரெட் மில்லுல வேர்க்க விறுவிறுக்க நடந்துகிட்டு இருந்தா. அவளோட வாக்கிங் ஸ்டைல் செமையா இருந்தது. நான் ஜாகிங்குக்குக் கிளம்பிப் போனேன்.
இன்னைக்கு ஆஃபீஸ் போறதா வேண்டாமான்னு எனக்குத் தெரியல. நான் புதுசா கல்யாணம் ஆனவன் ஆச்சே! ஆனா வீட்ல உட்கார்ந்துகிட்டு யார்கிட்டயும் பேசாம, எதுவும் செய்யாம என்னால இருக்க முடியும்னு எனக்குத் தோணல. அதனால ஆஃபீஸ் போகலாம்னு முடிவு பண்ணேன். ஜாக்கிங்ல இருந்து திரும்பி வந்து, ஆஃபீசுக்கு ரெடியானேன்.மறுபடியும் யாரோ எங்க கதவைத் தட்டுனாங்க. அந்தச் சர்வன்ட்டோட டீல் பண்ண நான் தயாரா இல்ல. ஏன்னா அது என் டிபார்ட்மென்ட் இல்ல. பேலஸ்ல எல்லாமே சிஸ்டமேட்டிக்கா நடந்தது. அது எனக்கு வேலைக்கு ஆகாது. நான் ஒரு சுதந்திரப் பறவை. எனக்கு என்ன வேணுமோ அதை நான் செய்வேன். எனக்குப் பசிச்சா சாப்பிடுவேன். தூக்கம் வந்தா தான் தூங்குவேன். ஆனா இங்க, ஜெயில் மாதிரி இருந்தது. எனக்கு அது பிடிக்கல. அப்படி ஒரு சிஸ்டத்துக்குள்ள மாட்டிக்க நான் விரும்பல.குளிச்சு முடிச்சு அழகான டிசைனர் சரியில்ல வெளியில வந்தா ஹாசினி. சந்தேகமில்லாம ரொம்ப கார்ஜியஸா இருந்தா. ஏன் இருக்க மாட்டா? அவ அழகை மெயின்டைன் பண்ண தான் இங்க நிறைய பேர் இருக்காங்களே...!
"யுவர் ஹைனஸ், பிரேக்ஃபாஸ்ட் டைம்..."
என்னைப் பார்த்த ஹாசினி,
"கௌதம், நீங்களும் என்னோட வரிங்களா?" ன்னு கேட்டா.
"யா..." அவ என்கிட்ட சகஜமா பேசுறது அங்க இருக்கிற வேலைக்காரங்களுக்காகத் தான்னு தெரிஞ்ச பிறகும், நோன்னு சொல்ல எனக்குத் தோணல.
என்னோட லேப்டாப் பேக்கை எடுத்துக்கிட்டு ஹாசினி கூட டைனிங் டேபிளுக்குப் போனேன். எனக்குக் கிட்டத்தட்ட ஹார்ட் அட்டாக் வந்துடுச்சு, அங்க வச்சிருந்த பிரேக்ஃபாஸ்ட்டை பார்த்து. ஃப்ரூட் அண்ட் வெஜிடபிள் சாலட், வேகவச்ச முட்டை, பால்.
ஹாசினி ஃப்ரூட் சாலட் சாப்பிட்டா.
"இதைத் தான் நீங்க தினமும் சாப்பிடுவீங்களா?" ன்னு கேட்டேன்.
" ஆமாம். என்னோட டயட் ப்ரோக்ராம், நான் சாப்பிடுற ஃபுட்டுல இருக்கிற கேலரிக்கு தகுந்த மாதிரி இருக்கும். "
எனக்கு எரிச்சலா வந்தது. எங்க அம்மாவோட சாப்பாட்டை நெனச்சு பாக்காம என்னால இருக்க முடியல. வெண்பொங்கல், சாம்பார் வடை, பூரி மசாலா, மசாலா தோசை, இடியாப்பம் தேங்காய் பால்னு அசத்துவாங்க. எங்க அப்பாவை தர தர தரன்னு இழுத்துகிட்டு வந்து, அவரை இந்த வெஜிடபிள் சாலிடை சாப்பிட வைக்கணும்னு எனக்கு ஆத்திரமா வந்தது. நான் எப்படிப்பட்ட ராயல் ப்ரேக்பாஸ்ட்டை சாப்பிடறேன்னு அவருக்குத் தெரியணும்னு நினைச்சேன்... டம்மிட்...!
தொடரும்...
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co