Chapter 12
Chapter 12
Bakit Zeke
Sobrang pighati ,panlulumo ,at iyak ay wala ng luha ang lumabas sa aking mata. Ganito ba ang mabuhay sa mundong ito? Ganito ba kasakit iyon?
I killed an angel. Alam ko nang buntis pero nagpadala ako sa galit ko.
Nanginginig ang kamay ko habang binigay kay nanay Vilma ang sulat na iiwan ko kina senyora.
"N-Nay pakibigay po."
Maluha luha nitong tinanggap ang aking sulat at niyakap ako. "Hija mag-iingat ka ha? Alam kong mabait ka na bata."
Nanginig ang aking labi at nag init ang mata para sa luha.
"B-Babalik ako nay. S-Sana huwag sila magalit sa akin."
Hindi na ito nagsalita at niyakap na ako.
Umalis kami ng mansyon na hindi alam nila Senyor. Habang papaalis hindi ko maiwasan na magbalik tanaw sa mansyon.
Nalulukot ang puso ko. Sobrang higpit ang pagkayukot na halos hindi na ako makahinga.
My eyes wattered and I embraced the pain. Damang-dama ko sobra.
"Ang sama sama ko Ezekiel." I whispered and closed my eyes. Hinilig ang ulo sa backrest ng upuan.
Umigting ang panga niya ng marinig ang sinabi ko.
" Hindi kita huhusgahan Aurora. Alam ko na mabuti kang tao. Ulol lamang si Manuel para paasahin ka. Pinabayaan kita sa kanya pero pinaasa ka. Tangina niya."
Napatingin ako sa labas. Kita kong lumagpas na kami sa aming lugar. Nagkikislapan na ang bawat poste. Nag iilawan ang mga bahay na aming madaanan.
"S-Saan ako titira?" Wala sa sariling tanong ko. "Puwede mo akong mahanapan ng trabaho tapos bed space para mabayaran ko iyon."
"You will study."
"Wala pa akong pantutos sa sarili ko."
"I will give you money."
"Ezekiel alam mong ayoko idepende iyong pangangailangan ko sa iba. Kung ikaw ang gagastos sakin mabuti pa ibalik mo nalang ako sa hacienda."
"Fine! May kaibigan ako. You can make a bracelets and mould right?" he asked na nakasimangot.
Nabuhayan ako ng loob. "O-Oo naman!"
"Libre kuwarto doon. Puwede ka doon. I'll find you a school. Paayos ko ang record mo sa Stella Maris."
"Salamat! Pero ako gagastos sa sarili ko maliwanag?"
"Kung iyan ang gusto mo. Pero palagi kitang dadalawin."
"Oo naman! Salamat!"
Sa Manila sobrang nanibago ako sa environment. Sobrang matatayog ang mga building. Sobrang traffic, maraming tao at mga malls. Ibang iba sa probinsyang nakagisnan ko.
Inalalayan ako ni Ezekiel sa lahat. He introduced me to his friend named Joselito, the owner of a shop. Parang hindi iyon simpleng shop lamang. Ang mga tinitinda nito ay malalaking vase ,jar , mga accecories na yari sa shells at pamaypay.
Alam ko na bading ito medyo mataray pero alam ko na mabait.
"Hi! I am Josefina. Pag tinawag mo akong Joselito ipapatokhang kita! Maliwanag?!" Halos mapanganga ako sa sinabi nito.
Napatingin ako kay Ezekiel na napakamot sa ulo. " Damn, Jose! Watch your mouth."
Umiling ito at humalukipkip. Pinasadahan ng tingin ang aking katawan.
"Maganda ka,makurba, bakit hindi ka nalang nagmodel."
"Ha? Ah-"
"She's tired Jose. Baka kung ayaw mo aalis nalang-"
"Sige pasok na. Dadalhin kita sa kuwarto mo, Aurora. Tsaka magpahinga ka dahil bukas ioorient kita ha?"
Tango lang ako dito habang nakikinig.
Hawak ko ang maliit ko na bag habang nauuna si Josefina,o Joselito. Habang si Ezekiel ay nasa likod ko.
Sa likod ng shop may isang bahay. May pangalawang palapag ito. Ang sala ay may tv ,sala set at sa gilid ay kusina na. Sa itaas ay may anim na kuwarto.
Binuksan niya ang pinakahuling kuwarto.
"Wala kang kasama dito kundi ako lang. Minsan pumupunta ang tita ko pero aalis rin. Pinagbigayan ko lang itong si Zeke."
"S-Salamat."
"Ito yung susi."
Bumungad sa akin ang isang maliit na kuwarto. Maliit ang kama at may bintana. May kisame at may nakadikit doon na ceiling fan. May tokador rin at cabinet. Sa gilid may pinto na alam ko ay CR.
"I hope you'll be fine here.Palagi kitang dadalawin. Kung ako ang masusunod sa hotel kita ititira."
Umiling ako at nilapag ang bag. " Okay na ako dito Ezekiel. Tsaka malaking tulong na ito. May trabaho pa ako."
Tulad ng hiling ko pinasok ako ni Ezekiel sa isang di masyadong sikat na skwelahan. Pinagpatuloy ko ang kurso kong Business Management.
Maganda ang kanilang uniporme. Marami rin akong naging kaibigan. Hatid sundo ako ni Ezekiel.
"Ayan na naman ang boyfriend mo oh! Ang hot." si Cecile na naging kaibigan ko.
"Basta talaga Montenegro makalaglag panga girl." Si Rose naman.
Tulad ng inaasahan ko kilalang kilala rin sila dito.
Malapad ang ngiti ko habang sinalubong si Ezekiel. Sa nakalipas na limang buwan nakasanayan ko na ang presensya niya.
Napapangiti niya ako at natutulungan malimutan ang aking mahapding nakaraan.
He locked my seatbelt at tiningnan ako.
"Bakit?" tatawang tawa kong tanong.
"Kailan ka titigil sa pagiging maganda?"
Umirap ako dito. "Huwag mo akong bolahin! Manyak ka!"
Humalakhak ito at nilapit ang mukha sa akin. Napatigil ako sa pag ngiti at tinignan ang kanyang mukha.
Napalunok na naman ako ng makita ang pagmumukha niya sa mukha ni Ezekiel.
"Hindi ako magsasawang pasayahin ka." He whispered.
Tumango ako at inabot ang panga niya. Dahan dahan kong nilapit ang mukha ko sa kanya at hinalikan siya ng marahan.
"Thank you." Bulong na sabi ko.
He smiled and bit his lips.
Sa nakalipas na limang buwan namalayan ko nalang na tinutugon ko ang halik niya. Hindi man kasing lalim ng halik ni Manuel ramdam' ko ang emosyon niya doon.
I think, I will let myself embraced and give him a chance. I saw his thoughtfulness. Hindi siya nagsawang dalhan ako araw araw ng pagkain at minsan sinasamahan akong manood ng TV.
Ngayong gabi napagdesisyonan namin ni Ezekiel at Jose na gumala. We will go in a bar. Hindi ito ang first time ko,dahil narin kay Zeke at Jose ay nakasanayan ko na ang buhay Manila.
"Si Aurora talaga iyong lucky charm ko Zek. Dumami yung buyers ng jars at vase ko dahil sa kanya. And Uh-Uh, di lang iyan. May nag papagawa pa mga sampo kaya ito," Turo nito sa mga inumin sa aming harap. " Ako ang magbabayad. Sky is the limit!"
Humiyaw pa ito na ikinatawa ko na lamang. Umiling iling nalang si Ezekiel at tinungga ang kanyang margarita.
Kinuha ko na rin ang aking cocktails at tinungga. "Hanggang lima kalang maliwanag?"
Sabi nito sa aking tenga. Nakapulupot ang kanyang kamay sa aking baywang.
"I-I know." I giggled at tinulak siya. " Ano ba iyan! Di na ako makahinga."
I heared Josefina sneered on our front. "Ang tatamis niyo naman. Samantalang bitter ako dito."
"Pag bagong kilala kasi huwag agad bilhan ng boughatti ayan tuloy kinuha at iniwanan ka." Pangpipikon pa dito ni Ezekiel.
Umirap ang bakla at tinuro si Zek. "Ikaw! Huwag mo nga akong pakealaman!"
"I'm stating the obvious Jose."
Tinapunan ni Jose ng chicharon si Ezekiel. Pero nasalo iyon ni Zeke at kinain. Binalingan ako nito at hinalikan sa ulo.
Ilang oras ang lumipas ay umalis saglit si Ezekiel. Iniwan niya ako kay Jose na umalis rin dahil may nakitang biktima.
Umiling nalang ako at tinungga ang pang limang cocktail.
Tumayo ako ng makaramdam ng pagka ihi. Nagkipagsiksikan ako sa mga nagsasayawan para maka gamit ng CR.
Pagkatapos umihi ay nag retouch ako sa salamin. Tinuruan ako ni Jose mag ayos ng sarili.
Inayos ko ang aking tube top na kulay mustard at aking skirt na kulay itim. Pinuyod ko ang mahabang buhok dahil namamawis na ako sa init.
Pagkalabas ng Cr nagulat ako ng may mabungaran na mukha. Nakahalukipkip at may galit sa mata. Nakahilig sa kabilang dingding.
Napanganga ako. Sa lumipas na buwan kumalabog ulit ang puso ko ng sobra.
"M-Manuel."
Before I could speak a words. He crossed our distance and he pushed me on the wall.
"Masaya ka ba?" Malamig na tanong niya. Alam kong nagtitimpi ang kamay nito na nakahawak sa aking baywang.
Hindi ako makapagsalita. "Sagutin mo ako masaya kana? Huh , Aurora?" Amoy alak ito.
Walang namutawi sa aking salita. Lumabo ang aking mata sa luha. "Manuel."
"Masaya ka sa kapatid ko? Masaya ka dahil dalawa kami ang natikman mo?" He said raspily. He spit every words he said.
Umiling ako at napalunok. Tinulak ko siya. "Alam kong may kasalanan ako sainyo ni Chloe. I am s-sorry. Handa ko iyong pag sisihan Manuel-"
Napatigil ako ng itulak ako nito sa pader ulit. Ramdam' ko ang sakit ng aking likod.
"Sino magaling huh? Sino?" napakurap kurap ako hindi ko maintindihan ang ibig nitong sabihin.
Umiling ako. "Di-Di kita maintindihan-"
Hindi pa nakahuma ng halikan ako nito sa labi. Sari saring emosyon ang lumukob sa aking dibdib. My hands crumpled his gray shirt and pushed my self to kissed him more.
Gagalaw palang ulit ang labi ko nang tapusin na nito ang halik.
He smirked delivilishly. "You're still the same plain Aurora. Akala ko magaling ka na? Akala ko-"
Hindi na kaya pang makatanggap ng ano pang masasakit na salita mula sa kanya. I tried my best to pushed him and I was success.
Nakawala ako sa kanyang hawak. Tumakbo ako dahil sa kahihiyan. I am so devastated with myself. Akala ko nalimutan ko na ang nararamdaman ko sa kanya. Pero isang haplos lang ng labi niya bumigay na ako.
Hindi ko sinabi kay Ezekiel ang pangyayaring iyon. Sobrang kaba ko parin kahit hinatid na ako nito sa bahay ni Jose.
Diretso si Jose pasok sa kuwarto nito sa ibaba habang sinamahan ako ni Ezekiel sa kuwarto.
He turned on the lights. "Are you okay?"
Tumango ako dito. Ngumiti pero hindi umabot sa aking mata. Like the old times hanggang hamba lang siya ng pinto.
Nagkatitigan kami ng ilang sandali. He caressed my face softly.
"Goodnight." He whispered.
I bit my lip. Naalala ang mukha ni Manuel na galit. Lumamlam ang tingin niya sa akin.
"I know nakita ko kayo kanina." Unti unti nitong sabi. "Ni Manuel."
I gasped in surprised. Mas lalong lumabo ang aking mata dahil sa luha.
"Z-Zeke."
He bit his lips and nodded. "Tanggap ko."
Umiling pa ito at tatalikod na sana. Hinawakan ang seradula para isara pero hinawakan ko siya sa kamay.
Binuksan ang pinto ng malapad at hinila siya paloob. Isang bagsak ng pinto pasara ang siya ring pagtulak ko sa kanya sa kama.
Nagulat ito ng una pero kalaunan mas naging aggresibo. He pulled me and pushed me on bed.
Siya na ang nasa ibabaw ko. He claimed my lips like it's all his. He invaded my mouth and sipped my tongue. Napaungol ako at sinabunutan ang buhok niya para halikan siya ng malalim.
He tored apart my top. Humantad kaagad ang aking dibdib at kanya iyong sinunggaban.
"Oh!"
I moaned and close my eyes. I close my eyes tight.
I felt him sipped my breast and licked it.
"Oh shit."
"Aurora."
Idiniin nito ang ibabang parte ng katawan sa akin na ikinaungol naming dalawa.
"Oh Manuel!"
Tumigil ito. Tila nabuhusan ako ng napakalamig na tubig. Dahil habang ginagawa nito ito sakin ay si Manuel ang naaalala ko.
Napasinghap ng suntukin nito ang gilid na unan at bumangon.
Tinakpan ko ng kumot katawan at dumaloy ang luha.
"I'm sorry."
Marahas na sinuklay nito ang buhok gamit ang daliri.
Namumula ang mata nito at lumunok na nakatingala.
"Mahal kita Aurora.Mahal na mahal."
Napapikit ako ng sobra. Sobrang sakit. Bakit Ezekiel.Bakit.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co