Chapter 13
Chapter 13
Walked Out
Sa murang edad ay umibig agad ang aking murang kaisipan. Masyado akong naatract sa Magkapatid na Montenegro noon. Hinayaan ang sariling lamunin ng pag-ibig. Kahit na may itinakda sa iba. Umasa parin ako.
Gusto ko man na iwasan ang magkapatid pero ayokong iwaksi yung mga tulong sakin ni Ezekiel. Ayokong iwaksi yung aming pinagsamahan.
Lumipas pa ang ilang buwan. Bilang lang ang mga araw na hindi niya ako napupuntahan sa bahay ni Jose.
Sa eskwelahan marami akong naging kaibigan. May nagtangkang manligaw pero sinagot ko na kung ano ang gusto ko.
Mas mabuti na iyong hanapin ko muna ng sarili ko. Ayokong magpadalos dalos. Dahil sa pag dalos dalos marami akong nasaktan.
Nasa isip ko narin iyong dalawin ang puntod nila Lola sa nalalapit na summer break. Malapit na ang bakasyon at hinahanda ko na ang sarili ko sa pagbalik ng Hacienda Montenegro.
Nasanay man dito sa syudad. Mas iba parin iyong simoy ng probinsya. Hahanapin hanapin mo talaga iyong lugar na kung saan ka lumaki.
'Yung shop ni Jose mas lumawak ang kinikita araw araw. Sa likod ng Shop sa gilid lamang ng bahay ay gumagawa kami at nag momolde ng mga jar at plorera. May mga nagdedesign nito. Kung wala akong pasok o maaga 'yung uwian namin ito agad ang aking tinatrabaho.
Hakot ko ang mga nagawang pamaypay at mga bracelets habang tinungo ang shop. Hindi na ako nag atubiling punasan ang pawis sa aking noo.
"Josefina! Eto' tignan mo." Nilapag ko sa harap niya ang mga nagawa.
"Ang galing. Neat and fashionist. Ito 'yung timplang hinahanap ko at saiyo ko lang pala makikita. Tiyak bukas sold na iyan!"
Napatawa ako dito. "Tignan mo oh"
Tumango tango ito sa mga sinabi ko at pinakita. Maya pa ay nag-excuse ito para mag -CR kaya ako ang pumalit na kahera.
Inayos ko ang mesa at umupo nang marinig ang kalansing ng aming pinto hudyat na ito ay bumukas.
Nakangiti ko itong inangatan ng tingin. "Good Afternoon-" napawi ang ngiti ko at napatigil ng makita kung sino ang pumasok.
Kahit ito ay nagulat at umawang ang labi. I saw her throat move and her face became paper white.
"Ch-Chloe."
Sa lumipas na mga buwan ay mas naging maganda ito. Naka puting t shirt ito pero halatang mamahalin at nakapants.
Humigpit ang hawak niya sa bag.
"Why...Why are you here?" Nanginig ang labi nito at nagbadya ang luha. Halos manginig ang aking kalamnan sa nakitang takot sa mata nito.
Nag-init ang dulo ng aking mata. "Chloe Patawad." Umalis ako sa upuan at para sana abutin ang kamay niya pero natatakot itong umatras..
"Ma-Mama!" She cried. Habang tinatawag ang mama niya. Nakita kong kakababa lang ng sasakyan nila ang mama nito.
"Chloe I'm sorry." pumatak na ang luha ko.
"Anong nangyayari dito?" Takang tanong ng kakarating lang na si Jose.
Natutop ko ang bibig. Pagkabukas ng pinto ang siyang pagyakap ni Chloe sa mama nito.
"Mama l-Lets go please."
Shit. Halo halong emosyon ang dumukduk sa aking dibdib. Ramdam' ko ang sakit na nararamdaman niya. Hindi ko man mapantayan ang sakit na nararamdaman niya nakikita ko naman iyon sa kanya.
Inalo ng mama niya ito at nanlilisik ang matang tinignan ako.
"You! You bitch! Nakita mo na kung ano ang ginawa mo?!"
Naramdaman ko ang paghawak ni Jose sa aking siko.
Dinuro duro ako ng mama ni Chloe.
"Ka'y liit nga naman ng mundo at dito ka pa namin nakita. Bigla kang nawala pagkatapos mong gawin iyon sa anak ko? Bagay saiyo ay makulong!"
"Ma'am patawad. Handa akong magsisi at tanggapin lahat ng sasabihin niyo sakin. "
"Aurora tama na." Si Jose at hinila ako sa pagkakaluhod.
"H-Hindi sapat ang luhod l-lang Aurora." nanginig ang boses ni Chloe.
Mugto ang mata nito.
She step forward. Para makalapit sa akin. "Dilaan mo ang sapatos ko. Kaya kahit paano mabawasan ang g-galit ko saiyo! Dilaan mo!" Hinawakan ako nito sa buhok at pilit isinubsob ang aking mukha sa sapatos nito.
"Ay pesteng yawa kang kaplog ka!" narinig ko ang boses ni Josefina.
Hinila ako nito sa siko. Halos hindi ako makahinga sa pagdukdok sa akin ni Chloe at halos malasahan ko ang buhangin doon.
"Fuck!" May humila agad sakin at niyakap ako.
"Anong ginagawa niyo?!" Sigaw ni Ezekiel dito.
Nataohan yata si Chloe at ang mama nito. Pilit binabalik ang huwisyo nila nang haplusin ni Ezekiel ang mukha ko at pinunasan ng luha.
"Are you okay? May masakit ba?"
Umiling ako.. "I deserve t-this. Kasalanan ko." I cried. I saw him closed his eyes and his jaw clenched.
"Umalis na kayo bago ko kayo kasuhan ng trespassing!" Sigaw ni Jose dito. "Ginlampaso niyo mani ang itsura sang akon mega nga mas guwapa pani sa inyo! Mga pesteng yawa ! Mga bighalan!"
"Jose! Enough!"
"So all this time ikaw ang tumutulong sa mamamatay tao na iyan." Diin na sabi ng mama ni Chloe.
"Hindi siya mamamatay tao tita. Iyong nangyari noon ay hindi niya iyon sinadya. Hindi ako bingi at bulag. Kung gusto niyong magkaso kaya kong maging witness pero hindi naman kayo siguro ganoon ka babaw di'ba? Eto 'yung ginawa niyo sa kanya tingin niyo makatarungan? You intentionally hurt her!! For fuck sake! "
"Ezekiel tama na." Binalingan ko ang dalawa. "Patawad Ma'am. Chloe sorry."
"Hindi kita mapapatawad! Hayop ka." Nangingilid na naman ang luha nito.
"Let's go. We are wasting our time here. Akala ko mga unique ang binibenta ang cheap pala." Si mama ni Chloe na halos mandiri.
"Aba Aba! Papatulan ko na 'tong gurang nato!"
"Jose you're not helping!" Saway ni Ezekiel dito.
Pinikit ko ang mata nang maramdaman ang yakap ni Ezekiel sa akin.
Dinala niya ako sa kuwarto at binigyan ng tubig. Hinawi nito ang mga nagkalat na buhok sa aking pisngi.
"Okay ka na ba?" Ngumiti ito sa akin.
Gusto ko ipikit ang mga mata ko sa tuwing tinitignan ko siya . Halos nakikita ko lang si Manuel araw araw sa pagkatao ni Ezekiel. Their body and the way he move halos si Manuel lang but ofcourse. Hindi magiging si Manuel si Ezekiel.
May kinuha ito sa bulsa niya at pagka angat kuminang agad ang bracelet n kakagaling lang sa bulsa nito.
"Happy birthday baby." He said.
Halos mamula ang aking mukha sa sinabi nito.
Tumawa ito at dinilaan ng bahagya ng labi. "Napakagago ko para mang-angkin ng baby ng iba."
"Zeke."
"Shh It's your debut. You should be happy."
Ngumiti ako dito. ''Yeah."
"Bukas may meeting ako sa Batangas. Kaya mamaya.May pupuntahan tayo. Gusto mo iyon di'ba?" He said. Palagi niya akong spoiled.
"Simpleng birthday lang gusto ko." Sabi ko rito.
He held my hand he looked at me. Napansin kong namumula ang mata nito.
Nangunot ang noo ko. "Ezekiel may problema ba?"
Umiling siya at hinagkan ang aking kamay. "I love you."
Kumirot ang dibdib ko. Walang ibang ingay dito sa loob kundi ang aming hininga at salita.
"Mahal kita Ezekiel.Mahalaga ka sakin bilang kaibigan." Buong buo na sabi ko dito. Buong puso.
Ngumiti ito at tumango. "Can I kiss you for the last time?" He suddenly asked.
"Huh?"
Kinagat nito ang labi. "Today is your birthday and Today I will l-let y-you g-go."
Gumaralgal ang boses nito..
Tumaas baba ang dibdib ko ng makuha ang ibig nitong sabihin.
"Zeke! Matalik na magkaibigan tayo di'ba?"
Tumango ito."Isang halik lang.Tangina isang halik lang talaga." Namula ang dibdib nito.
Bago ako tumango hinila na nito ang batok ko at hinalikan ako. Sobrang gaan at dahan dahan. Tila nilalasap bawat sandali ng aming labing magkadikit.
Napakapit na ako sa braso nito. Nang angguluhin nito ang ulo paraas mahalikan ako.
"Zeke." I moaned when he let me breath pero hinalikan ako ulit.
Napasinghap ako nang may basang bagay ang pumatak sa aking pisngi.
"Zeke-" bago ko pa iyon nakita ay tumalikod na ito.
"M-Mag ayos kana. Aalis tayo." he said then slammed the door.
Fuck.
Sa sasakyan ay sobrang tahimik. Hindi na malungkot si Zeke tulad kanina.
"Saan tayo?"
I am wearing a pink dress at nakasandals lang.
Nilingon niya ako at kinurot sa pisngi.
"Basta surprise ito."
Napanguso ako at tumango.
"Huwag kang ngumuso diyan baka halikan kita ulit." Tukso nito.
"Bwesit ka talaga."
Humalakhak lamang ito sa aking bulyaw.
Huminto kami sa isang sikat na hotel dito sa Manila.
"Anong gagawin natin dito?"
"Basta."
He intertwined our fingers habang papasok. May nag escort sa amin na isng babae na halos mamangha kay Ezekiel.
"Kakain ba tayo?" Tanong ko rito.
"Basta."
Nangunot ang noo ko.
Ayoko man sana pero hindi maiwasan ng aking sariling hindi mangamba.
Habang pinipihit ni Ezekiel ang pinto na bumukas ay siyang pagkabog ng aking puso.
Halos lumubog ako sa kinatatayuan ng makita si Manuel na nakatingin sa mga ngakikislapan na mga building sa ilalim.
He's wearing a white shirt and a pants. Nakita ko na may mga pagkain sa mesa.
Alam ko na rinig nito ang pagpasok namin pero hindi ito tumingin.
Humigpit ang hawak ko kay Ezekiel.
"Zeke. Bakit?"
Ngumiti ito at hinawakan ako sa pisngi.
"Mag-uusap lang kayo,hihintayin kita sa labas."
"Pero Zeke!"
"Enough." Napatigil kami ng marinig ang boses sa aming likod. Napatingin ako agad dun.
Napalunok ng makita ang kaseryusohan sa mukha nito. Ang panga nito na hindi ko malimutan. Mas naging guwapo ito ngayon dahil sa bagong haircut nito at napalunok ulit ng makitang namumutok ang muscles nito. Nanatili naman ang moreno nitong balat.
"Huwag mo siyang sasaktan." Ezekiel warned.
Nagkatitigan lang sila bago ako tinignan ni Ezekiel. "Hihintayin kita sa labas."
Napasinghap ako sa kaba at tumango.
Nanatili ako sa kinatatayuan nang isara ni Zeke ang pinto.
"So how's being with my brother?" He suddenly asked. Ni hindi ako nito pinaupo at inimbita kumain. Ni walang bati.
Niyakap ko ang sarili. "M-Mabait si Ezekiel."
"Uhuh. Iyon lang? Sa loob ng maraming buwan iyon lang? Mabait? Sinong maniniwala saiyo? Ni halik wala? Ha?" kita ko na gusto nitong sumigaw pero sobra itong nagtimpi.
Lumabas ang ugat nito sa kamao.
"Bakit ka ba nagagalit sa akin? Kung tungkol ito sa anak niyo ni Chloe...Araw araw . Oras oras akong nagsisisi Manuel!"
Taas baba ang aking dibdib at sa ilang pagkakataon umiyak na naman ako ng sobra. Mas sobra sa harap ng taong minamahal ko.
"B-Baka nakakalimutan mo na umasa ako sa mga sinabi mo. Umasa ako na magiging okay tayo pero noong araw na iyon pilit kong tinanggap na wala na talaga. Noong nakita ko kung paano ka nag alala."
"Wala akong laban Manuel. Kung galit ka saktan mo ako! Kung galit ka gawin mo lahat ng gusto mo sa akin. Oo! Mamamatay tao ako dahil pinatay ko ang anak niyo dahil sa pagkagusto ko sa iyo. Kung galit ka-"
Halos mapatili ako nang hilahin ako nito at itapon sa mesa. Naramdaman ko ang sakit sa aking likod at pagkabasag ng mga pinggan sa sahig.
"Manuel."
"Oo galit na galit ako! Galit na galit ako dahil ni wala sa akin ang nangyaring iyon!" Nalanghap ko ang amoy ng alak sa labi niya. Sobrang higpit ng hawak nito sa aking braso at sa aking batok bahagyang nakasabunot sa aking buhok.
"Manuel!" I cried.
"Galit ako dahil kapatid ko pa ang nauna saiyo! Inggit na inggit ako dahil bakit siya pa?!"
"Manuel anong pinagsasabi mo?!"
"May nangyari sainyo di'ba? Di'ba?"
Hindi ako makapagsalita dahil oo, may nangyari sa amin ni Ezekiel.
Napahawak ako sa dibdib nito pero humigpit lang ang hawak sa akin ni Manuel.
"Sinubukan ko kayong habulin ng gabing iyon Aurora. Sinubukan kitang hanapin. Alam mo ang masakit? Ang malaman na kinupkop ka ng kapatid ko. Ang malaman na malaya ka niyang nahahalikan at nalalasapan sa kuwartong iyon. Hindi ko matanggap. Hindi! Putang ina ngayon lang ako nagago!"
Sinuntok nito ang mesa. Umalpas na ang luha sa aking mata. Wala na akong pakealam sa sakit na pagkakahawak nito sa akin dahil mas lamang ang sakit ng aking puso.
Ang araw sana na espesyal ay naging ganito.
Bago pa ako makahuma tinulak na ako nito pahiga sa mesa.
"Anong ginagawa m-mo."
Pilit akong bumangon pero tinulak ako nito ulit at binahagi ang aking mga hita.
He pulled down my dress at napigtas ang tali nito sa aking balikat.
Marahas niyang hinatak ang aking panty pababa.
"Manuel." I said weakly. Wala ng lakas para lumaban ako at nalaman ang gusto niyang mangyari. I will let him. Should I let him?
Pilit kong inabot ang pisngi niya para hawakan pero tinabig niya ito.
"I will fuck you so shut your mouth." Marahas na sabi nito habang narinig ko ang pagkatanggal ng sinturon nito at ang zipper.
Narinig ko siyang nagmura nang ma expose ako sa kanyang harap. I closed my eyes.
Naramdaman ko ito sa aking puwerta.
"M-Manuel." Ungol ko.
"Fuck!" mura nito. Kasabay ang marahas nitong pagpasok sa akin.
Halos lumuwa ang aking mata at mapasigaw sa sobrang sakit. Pinasok niya ako ng walang pag-iingat at marahas.
"What the fuck."
Napamura ito.
"M-Masakit!Masakit Manuel!" Daing ko na nakahawak ng mahigpit sa kanyang braso. Ramdam' ko na bumaon iyon sa kanyang balat.
Agad siyang umalis sa aking gitna at napasabunot sa buhok.
"Holly fuck!" Pinaghahawi niya ang mga pagkain na natira sa ibabaw ng mesa.
"Sabi mo may nangyari?!" Singhal nito sa akin ng umupo ako sa mesa at napangiwi.
I saw him closed his eyes tight.
"W-We just kissed! H-hindi ko naman a-alam ang ibig mong s-sabihin."
Bago pa makaalis sa mesa ay kinulong ako nito sa kanyang bisig. Ramdam' ko ang init ng katawan niya. Gusto kong isubsob ang mukha sa dibdib nito.
"Fucking hell. Shit." Mura nito sa aking tainga. "Susuntukin ko talaga si Ezekiel." He hissed.
So I grabbed the oppurtunity tinulak ko siya at inayos ko ang aking sarili.
"Mag ayos ka." Sabi nito at tumalikod.
Wala siyang sinabi sa akin sa loob kundi umainom lamang siya habang hinayaan niya akong kumain.
May hinatid ang waiter ng pain reliever at pinainom ni Manuel sa akin iyon.
"We will see each other tomorrow." Anito.
"Bakit pa?"
"Kukunin ko ang dapat na noon pa."
Hindi ko makuha ang sinabi nito. Pagbibigyan ko ito lalo na may gusto akong itanong tungkol kay Chloe. I know mahirap ang mawalan. Ramdam ko iyon nang mawala sila lolo at lola sa akin.
"S-Sige."
Sa elevator ay halos ramdam' ko ang gigil nito sa akin. Idinidikit ako nito sa kanyang katawan at walang humpay na pagtingin sa akin. Bago lumabas ay hinalikan ako nito sa loob ng sobrang tagal. Sobrang tagal na parang mamamantal na ang aking labi.
Sobrang ingat ko sa paglakad at iniinda ang sakit sa gitnang hita. Alam ko na ulo palang iyon pero sobrang sakit. May dugo rin akong nakita kanina bago ko suotin ang aking panty.
So akala niya may nangyari sa amin ni Ezekiel kaya ganon nalang ba ang galaw niya?
Sa waiting area malapit sa entrance ng hotel ay napatayo na agad si Ezekiel ng makita ako.
Umigting ang panga nito at nangunot ang noo. Agad ako nitong hinila na ikinadaing ko dahil nabigla ang aking paa. Sumakit ang aking pagkababae.
"A-Aray."
"Fucking slow down Ezekiel!" Saway ni Manuel.
Pero marahas na sinuklay ni Ezekiel ang kanyang buhok at bumuga ng hangin halos may mga napapatingin na sa amin.
"Sabi ko mag-usap kuya! Bakit mo...bakit mo-" Halos hindi na nito matuloy ang sasabihin.
Pumikit ng mariin si Manuel at sinuntok si Ezekiel. "Sabi mo may nangyari sa inyo? She's a virgin! You shit!" Mura ni Manuel dito.
"Fuck?! Ginalaw mo siya?!"
Halos mapakamot ako sa ulo dahil sa gakot atensyon silang dalawa.
"Puwede ba? Anong pinaglalaban niyo? Ang daming nakikinig oh! Hay! Bahala nga kayo!"
Then I walked out.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co