Chapter 14
Chapter 14
Sampalan
"Are you okay Zeke?" Tanong ko kay Ezekiel. Nasa kahera ako ng shop ni Jose. Kahapon hindi ko sinipot si Manuel.
Maraming rason kung bakit hindi ko siyang kayang harapin. Natatakot ako sa mga puwedeng mangyari. Natatakot akong isugal ulit ang aking puso.
Nakatulala su Ezekiel at malalim ang iniisip.
"Nothing."
Umiwas siya.
Nilagay ko ang baso nang kape sa gilid at tinabihan siya. Masuyo niya akong tinignan.
"May problema ka yata."
His forehead creased. Alam ko na busy itong tao e. Lalo na nag papa impress ito sa ama niya.
He tousled my hair. Ngumiwi ako dahil nagulo ang aking buhok.
"Wala.Ang kulit mo."
"Di'ba hindi ka natuloy sa Batangas. Nag bar ka kagabi." Pangungulit ko dito.
Ngumiti ito at tinignan ako ng matagal.
"Mas lalo akong naiinlove sayo niyan. Sige ka! Aagawin na talaga kita sa kapatid ko."
I scoffed and rolled my eyes. Diyan siya magaling e. Napapatahimik niya ako agad.
Hindi rin mawaglit sa isipan ko ang hindi pagsipot kay Manuel. Kinakabahan ako.
Umalis na si Ezekiel at iniwanan ako nang pagkain na gustong gusto ko.
Habang kinakain ko iyon sa counter ang siya namang paghawi ng pinto at pagpasok ni Jose.
"Oh! Kamusta ang adlaw mo guwapa?"
I giggled. I find him cute using his ilonggo accent. Parang ang lambing pakinggan e.
"Okay lang guwapo! Ay este guwapa pala!"
Umirap ito at kinuha ang bulaklak namin na mamahalin. Nilagay niya iyon sa lalagyanan.
"Ano 'yan? May bumili?"
"Uhuh! Ikaw maghahatid nito ha!" Iniabot nito sa akin ang piraso na papel.
"Iyan ang address ng hotel. Nasa floor thirty at room two zero nine!"
"Mahal talent fee ko ha. Ang alam ko nag hahabi lang ako ng bracelet dito e at kahera. Ngayon delivery girl narin."
"Tse! Gora kana! Kung ayaw mong palayasin kita dito sa pamamahay ko at pauwiin kay Ezekiel!."
"Oo na! Sige na! Hindi ka naman ma biro."
Pinaserbisan ako ni Jose sa kanyang driver papuntang hotel na nasa address.
Hawak hawak ko ang malaking basket na bulaklak. Medyo nahirapan pa ako sa pagdala nito.
Sa magarang bulwagan palang nang hotel may pumansin na agad sa akin.
"Miss Aurora right?"
"Ah Opo."
"This way ma'am."
Umangat ang kilay ko dahil kilala ako nito at hinintay pa ako . Kinuha pa nito ang basket na bulaklak at siya ang nagdala.
She escorted me. Hanggang sa tamang floor at sa harap ng room two zero nine.
Nagdadalawang isip pa ako kung kakatukin ko ba o iiwan ko dito sa labas?
"Uh miss papasok pa ba ako?"
She smiled and nodded.
"Of course ma'am. My boss wants you."
Oh?
"Ah sige po. Thank you!"
Ngumiti ito at umalis. I inhaled deeply at kinatok ang pinto.
Unti unti iyong bumukas. Hinihanda ko ang ngiti na sa pagka tamis tamis.
"Hi po! Delivery! Flowers from-''
I was caught off guard.
Unti unting napawi ang ngiti sa labi at dinagundong nang kaba ang aking dibdib.
Madalian kong inabot dito ang bulaklak at tatalikod na sana pero hinila nito ang kamay ko papasok.
"Manuel!" I gasped.
Napahawak ako sa dibdib nito.
"Hindi mo ako sinipot." Paos na sabi nito at mas hinapit pa ako palapit sa kanga. Mag breast almost squished.
Humahampas sa akin ang hininga nito na mabango. I tried to pushed him but it's useless.
Gusto ko nang maglumpasay sa sobrang kaba. Damn!
"I-Ikaw nag -order ng bulaklak?"
He nodded and licked his lips.
"Yes. Para makita ka."
Yumuko ako pero hinila ng daliri niya ang aking panga.
"M-Manuel."
"Yes Aurora?"
Napapikit ako ng mariin at napahawak sa kuwelyo niya. .
"Kamusta ang fiancee mo?"
Naging seryoso ang mukha nito.
"Wala akong fiancee Aurora."
"Di'ba si Chloe-"
" I know what she did -"
Kusa itong natahimik at napapikit ang mata. Hinilig niya ako sa dingding.
"Sobrang sisi ko noon sa mga ginawa ko."
He whispered. My heart started to melt. Pa salit salit kong minasdan ang kanyang mata.
He caressed my face.
"Hindi ko dapat tinakwil ang babaeng tanging minahal ko."
Napalunok at nag init ang sulok ng aking mata.
He gasped.
"I am here to apologize.I am here because I want you back."
Fuck.
" I want you back. My Aurora." tinuko niya ang noo sa aking noo.
Nanginig ang aking labing umiiyak.
"M-Manuel."
"I love you. I so fucking love you."
Umalpas ang galak sa aking dibdib. Tinulak ko siya at itinapon ang sarili sa kanya. Siniil siya ng halik.
Parang isang higlap lang nakahiga na kami sa sofa nito. Bago kami dito nakapunta narinig ko ang pag click ng lock ng pinto.
Halos mamantal ang aking labi sa kahahalik nito sa akin. Walang habas niyang pinunit ang aking manipis na t-shirt.
"Manuel!"
Tila wala itong narinig. Dahil marahas niya kang iniangat ang aking palda at iginilid ang aking panty.
"Spread your legs." He rasped.
Hindi ko iyon matukoy kung bakit.
"H-Huh?"
Pumikit ito nang mariin at napatili ako nang ibukaka niya ang aking mga hita at nilagay sa balikat niya.
"Ibuka mo pa! Aurora!"
Napapikit na lamang nang maramdaman ko ang labi niya sa aking pagkababae.
Napatda ako at lumaki ang mata.
"M-Manuel."
Mas kinabig pa nito ang aking baywang na ikina ungol ko.
Kakaiba ang init na sumiklab sa aking pagkatao.
He tasted and licked my body. His tongue wandered my skin.
Tila nahihibang na ako sa kakaungol.
Sobrang sakit at hapdi ang aking naramdaman. Walang kasing sakit. Halos nahati ako sa dalawa.
Nagimbal ako sa nakita kong pumasok sa aking pagkababae.
Sobrang laki.Mas matambok pa sa pulso ko.
"A-Ah! M-Manuel! A-Ayoko na."
Napapaliyad ako sa sakit pero wala itong narinig. Halos mamilog ang mata ko nang buong buo niya akong pinasok.
Napakapit sa magkabilang dulo ng sofa ang aking kamay. Dinig na dinig ko ang lagitnit nang sofa sa sahig.
Taas baba ang aking dibdib at nakikita ko kung paano naglabas masok ang kanya sa akin.
"Ah! Ah! Manuel!"
He just groaned at sinabunutan ang aking buhok para mahalikan.
Kinagat nito ang aking labi at pinakawalan. My lips bleed.
Sinakal nito ang aking leeg at mas bumilis ang ritmo nang katawan niya sa ibabaw ko.
"Ah! Manuel! Oh!"
"You like it h-huh?" He said.
I nodded..
"Y-Yes oh!"
Wala akong pinagsisihan ng araw na iyon. Walang araw na hindi kami magkasama.
Ang araw na magkasama kami ang siya namang pag iwas ni Zeke sa akin.
Nagbabantay ako sa shop ni Jose dahil masama 'raw pakiramdam nito.
Napangiti ako sa cellphone na binigay niya sa akin. Lalo na 'yung wallpaper namin.
Hubo't hubad kami sa ilalim ng kumot at ako ay tulog. Walang araw na hindi niya ako inaangkin.
Napabalik ako sa huwisyo ng bumukas ang pinto ng shop.
Isang naka kulay itim na dress na babae. Mugto ang mga mata niya.
Buong tapang akong tumayo at hinarap siya. Gusto ko siyang sampalin. Ang kapal ng mukha niya.
Hindi pa ako nakahuma nang ihagis niya sa aking mukha ang tatlong pictures. Bumagsak iyon sa counter.
Mga pictures na magkasama kami ni Manuel.
Kinuha ko iyon at tinignan.
"Hm.Puwede ka na mag photographer."
She scoffed at dinuro ako.
"Mula noon hanggang ngayon malandi kapa rin! Ganyan ka na ba ka desperada ha?!"
Kumulo ang dugo ko.
Nagpatakan ang luha niya.
"Akin si Manuel! Magpapakasal kami!"
"Bakit hindi siya ang tinanong mo kung magpapakasal sayo?"
Hinampas niya ang counter. Nanggagalaiti na ito sa galit.
"I have my ways! Hindi puwedeng iatras ang naplano na ng pamilya namin! Malaking kahihiyan!"
"Ganyan ka ba ka desperada ha?!" I spat back.
Natahimik siya.
"A-Ako pa ang desperada? Ikaw ang nanunulot!" Sabi niya nang nakahuma.
Umiling ako at tumawa.
"Alam mo. Hindi ko alam na ganyan ka ka swapang sa lalaki. Takot kang maubusan. Kung gusto mo saiyo na! Kasi ako hindi ako desperada. Hindi ako kasing desperada mo. Hindi ako magpapabuntis sa ibang lalaki at ipaako kay Manuel! Nice try Chloe."
Namutla siya.
"Try again. Iyong hindi maamoy ang baho mo. Kasi alam mo ang mga sekreto parang alamang lang iyan. Kahit anong tago mo uusbong at uusbong parin ang baho mo-"
Lumagapak ang aking pisngi sa sampal nito pero ginantihan ko siya ng kanan at kaliwang sampal.
"Para iyan sa panloloko mo kay Manuel!"
"I will sue you!!" She screamed. "Hindi siya mapapasaiyo! Makikita mo!" Banta nito.
I rolled my eyes.
"Good luck! I'm ready!"
She slammed the door so hard.
"Ay grabe! Pampelikula ito."
Nabigla ako ng marinig ang boses ng baklang si Joselito sa aking likod.
"Nawala ang lagnat ko." He laughed.
"Pang hollywood ba?" Sakay ko sa biro niya.
"Oo! Pang Oscar Award. Sampalan ang nagdala!"
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co