Chapter 24
Chapter 24
May anak
Tumagal ang titig ko sa nunal na nasaking likod. It's a dark heart shape. Naudlot ang pag uusap namin ni mommy Cora kahapon dahil tinawag siya ng kanyang asawa. Pansamantala ako dito sa isang Villa. Ang kabilang villa ay kay Manuel.May urge ako na gusto siyang puntahan pero naiisip ko rin ang kanyang sitwasyon.
May amnesia sya at di niya ako maalala. Hindi raw dapat itrigger ang amnesia ,hayaan raw unti unting bumalik ang alaala.
Maaraw na ngayon at naririnig ko ang mga alon. Kaharap ng villa ang berdeng dagat at may mga niyog. Sa gilid ng niyog ay may nakahilerang sun loungers.
Hindi gaano karami ang dumadayo dito lalo na't pribado ang Isla nila. Pili lamang ang nakakapunta. Meron naman sigurong spots na pwedeng dayuhin pero sa parte dito ay wala pa akong nakikitang dayo
May kumatok sa pintuan nang binuksan ko ito isa pala ito sa katulong nila Empress.
"Miss pinahahatid ni Ma'am Cora." Mga damit ang bitbit nito at ang kasunod niya na katulong may dalang pagkain.
"Uh thanks. Kanino iyang isang tray?"
"Ah! Kay Wilson po!"
Kinagat ko ang labi "Puwede ako na ang magbibigay?"
Wala naman nitong alinlangan na binigay sakin. Hindi pa ako ayos ng nilapag ko ang damit at tray na pagkain sa mesa ng villa. Binitbit ko ang tray ng pagkain para kay Manuel.
Tinatambol ang puso ko habang papalapit. Napasinghap nalang ng humampas ang hangin sa akin. Kumatok ako sa pintuan niya. Hindi ako naghintay ng matagal dahil binuksan niya naman 'yun agad.
Damn!
Lumandas ang mata ko sa hubad baro nitong pang itaas. Nakasabit sa balikat niya ang isang towel na nakapulupot at naka shorts lang siya.
"A-A-Ah...Good morning!"
"Morning."
Halos mapapikit nalang ako sa lamig ng boses nito. Tinaas ko ang tray ng pagkain.
"Breakfast mo pala."
Tumango ito at aalis na sana ako ng, "Saan ka?" Biglang tanong nito.
"Sa k-kuwarto ko."
Nangunot ang noo nito. "Sabay na tayong kumain"
"Wag na"
"Asawa kita di'ba? Bakit di ka sasabay sakin na kumain?"
Umawang ang labi ko sa walang preno nitong sabi sakin.
"Kukunin ko lang ang pagkain ko."
"May niluto na ako dito. Come in."
Wala pa akong ligo habang siya kakatapos lang yata maligo! Baka may laway pa ako o muta!
Pasimple kong pinunasan ang mukha ko ng makapasok. Walang kahit anong arte ang villa niya. Lahat ng bintana nakabukas at nakakaantok ang hampas ng hangin.
May nakahanda nang pagkain sa maliit na mesa niya. Nakita kong dalawang pinggan iyon.
"M-May inaasahan kang bisita?" tanong ko. Hinila nito ang upuan para sakin. May kinuha rin itong t shirt at sinuot.
"Wala. Para sa atin to. Tatawagin kita sana."
Tumango ako at sinupil ang ngiti sa labi. Gusto ko siyang tignan ng matagal pero hindi ko magawa, kahit dati pa naman hindi ko makuhang tignan siya ng matagal. Nakakalunod at nakakatakot. His black pitch eyes were so mysterious.
Napuna ko rin ang mga luto niya wala ring pinagbago. Adobong atay ng manok, fried rice at ham. Isa ito sa mga paborito niyang kainin tuwing breakfast kahit wala siyang maalala ito parin ang gusto niya.
"Paborito mo itong kainin." hindi ko napigilan ang bibig ko.
Tumigil siya sa pagkain at tiningnan ako. "Uh-uh." tumango tango siya bilang pagsang ayon.
"Namana rin ni Michael Angelo." pagpatuloy ko.
"Sasabay akong umuwi sayo."
Nagulat ako sa sinabi niya kaya nagkatitigan kami, "Sa ngayon. Gusto muna kitang makasama."
Dugtong niya na ikinatigil ng hininga ko.
"Eat," mando nito ng tumagal ang titig ko sa kanya. Napakurap kurap ako at kumain. Parang di ko malunok ang pagkain na ito. Ang lilikot ng paru paro sa loob ng aking tiyan.
We're in the middle of our eating when the door swung opened.
"Manuel! Pinagluto kita ng kare kare-"
Natigilan si Empress ng makita kaming dalawa. Pa salit salit kami niyang tiningnan.
"Anong ibig sabihin nito Aurora?"
Napatayo ako ng lumapit si Empress. Pumagitna agad si Manuel.
"Kahapon kalang dito Aurora pagkatapos ngayon makikita kita dito sa loob ng Villa ni Wilson?"
"Empress." Banta ni Manuel.
Napalunok ako ng makita ang kamay ni Manuel sa baywang niya.
"Kahapon man ako dito asawa ko parin si Manuel Empress."
Pumula ang mukha ni Empress.
"No! Hindi ako iiwan ni Wilson!"
"Empress." pigil ni Manuel dito. Nagsimula na itong magwala. Ang pagkain na dala ay tinapon nito. Ang mesa naman ay kanyang tinihaya.
"Shit! Fuck Empress!" mura ni Manuel.
Napamulagat ako sa kanyang inasal. She's aggressive. Di ko aakalain na may ganito siyang side. Nagwawala.
"Magpapakamatay ako Wilson! Magapakamatay ako!" sigaw nito at sinasabunutan ang sarili. Nasapo ko na lamang ang bibig ng makita iyon. Isang salita ang aking masasabi.
Suicidal. Ganyan siya.
Dahil siguro sa tagal na pananatili dito ni Manuel alam na niya kung paano patitilahin si Empress. He whispered something to her. Habang hindi ako makahinga kung gaano sila ka lapit sa isa't isa.
"Babalik ako Aurora." Bulong ni Manuel nang makatulog si Empress sa bisig niya. Sa sobrang pagwawala nito siguro.
Napatingin nalang ako sa mga pagkain at lamesa na tumaob.
Naluluha akong inayos ang mga iyon. Bumalik ako sa sariling villa dahil sa tingin ko ay hindi pa makakabalik si Manuel.
"Kamusta si Michael Jose?" tanong ko kay Josefina habang nasa duyan ako at nagpapaantok.
"Tulog na. Napadede ko na sa bote."
Napatingin ako sa dibdib ko. May gatas parin ako kahit minsan hindi na ako nagpapadede kay Michael dahil sa trabaho.
"May nangyari lang kasi pero uuwi ako pag naayos na."
"Naku! Bakit? Inaano ka ng Empress na iyan?"
Huminga ako ng malalim, "Wala naman, nagwala siya ng makita niya ako sa Villa ni Manuel."
"Oh? Sa Villa ka ni Manuel? Nakaraos ba?"
Umirap ako sa kawalan. "Shut up Joselito."
"Fine! Don't call me that! Ew!"
"Basta. Pakialagaan si Michael. "
"Maliit na bagay. Parang anak ko narin itong pogi na ito. Hinahanap ka nga rin ni Ezekiel."
"Anong sinabi mo?"
"Na nandiyan ka syempre."
"Shit!" Napamura nalang ako.
"Sosolohin mo na naman ba ang problema mong iyan Aurora? Mamigay ka naman! Wag' ka nang magtaka kung bukas o mamaya nandiyan si Ezekiel. Nag aalala iyon. Iniwan na naman si Catalena."
Pumikit ako ng mariin. Parang gusto ko nalang matulog para kahit saglit mawala ang mga problema kong ito.
Kung hindi lang si Manuel ang nakataya dito. Hindi ako tatagal pa. Pero siya yung taong mahal ko at kaya kong maghirap para saming dalawa.
The sun kissed the ocean and the moon touched the clouds.
Saksi ako kung paano humalik ang araw sa dagat at ang paghaplos ng buwan sa ulap. Ang anino ko sa araw ay napalitan ng anino ko sa gabi.
"Hija. Uh, tapos ka ng kumain? Okay kalang ba dito?"
Dinalaw ako ni mommy Cora sa villa. Nasa buhangin ako nakaupo sa labas lamang ng villa.
"Ayos lang po. Nakakain narin ako."
"Mabuti naman.Tsaka, pasensya na kay Empress."
Tumango ako, "Naiintindihan ko po."
"Noong nawala kasi ang panganay namin noon lahat ng atensyon at luho ay binigay namin kay Empress. Dala narin ng pangungulila ko kay Mystica , ang una kong anak."
Habang sinasabi niya iyon ay nasa buwan lang ang tingin ko.. Nararamdaman ko ang lungkot niya sa boses palang.
"Hindi kami nawawalan ng pag-asa na mahanap siya ulit kahit ilang taon na ang nagdaan."
"Puwede ba kitang mayakap A-Aurora?" Dugtong nito na ikinabigla ko.
I was hesitated first. Pero ng makita ko ang mga mata nito ay hinayaan ko siyang yakapin ako.
Hindi siya nagtagal at umalis rin habang ako ay natulala sa kawalan. Empress like Manuel so much. Kung hindi ako dumating dito siguro, nakasal na sila. Isa siguro sa mga rason kung bakit magpapakasal si Manuel sa kanya dahil suicidal siya.
Sumasakit ang puso ko na maisip na hanggang ngayon magkasama parin silang dalawa. Naisip rin kaya ako ni Manuel kung ano na ako dito ngayon? O baka hindi na? Dahil magkasama na sila ni Empress?
Natatakot akong hindi na bumalik ang nararamdaman ni Manuel sakin. Paano kung bumalik ang alala niya hindi na niya ako mahal?
Fuck.
Lakas loob akong tumayo. Pinunasan ko ang aking luha at kahit malamig, pinilas ko ang strap ng aking bestida.
Nahulog sa buhangin ito at lumakad ako palapit sa dagat. Nakakahalina ang ingay ng alon at hampas ng hangin. Lahat ng emosyon ko at lungkot ay pinaanod ko sa dagat.
Kailangan ko maging matibay. Alang alang sa aming anak. Kailangan kong lumaban.
Ilang minuto rin na pagliligo ng may mapansin akong anino sa niyog kung saan ako galing.
Si Manuel.Nakahalukipkip ito at hindi ko makita ang mukha dahil sa dilim. Pero alam ko na siya iyon. Unti unti ako tumakas sa tubig. I shivered when I felt cold.
His eyes roamed around my body immediately.
"Gabi na." seryosong sabi nito.
Nanatili rin akong seryoso . Tinutumbasan ang kaseryosohan niya.
"Kamusta si Empress?"
Umigting ang panga nito. "Asleep."
Tumango ako . Hindi nilubayan ng aking mata ang kanyang mata. Ipaparamdam ko sa kanya kung gaano ko siya ka mahal at gaano ako nangulila sa kanya.
It's enough. Ayoko nang maging mahina. I will take what's mine.
Dinukwang ko ang aming distansiya. I kissed him. Tila nabiga ito sa aking ginawa pero hindi narin umangal. Nahiya ako dahil kahit matagal na kami hindi parin ako gaano ka eksperto sa paghalik.
I opened my eyes. Ang pagbukas ng aking mata ang siyang pagpikit ng mga mata nito at hinalikan ako pabalik. His hands cupped my cheeks.
Napaungol ako ng idiin ko ang katawan ko sa kanya. Pilit ko siyang tinulak, alam na alam ang gagawin. Tinulak ko sya hanggang sa mapa higa siya sa sun lounger sa ilalim ng niyog, sa gilid lamang ng duyan.
Salamat sa anino ng niyog. Hindi kami nakikita at alam kong wala namang tao dito.
"Aurora.What are you doing-" I shut him by my kiss.
"Shhh." I kissed him again. I sat on his lap. Napasinghap ako ng maramdaman ang ebisdensya ng aking plano.
He's ready and hard.
"Fuck!" ungol nito ng idiin ko ang aking gitna sa kanya. My flesh between my thighs were throbbing.
"Manuel." I cried. Nanginginig ang kamay kong hinubad ang kanyang t shirt. Pinataas naman niya ang aking bra at walang subaling sinipsip ang aking dibdib.
"Ahh."
Ang luha ko ay nagsimula nang dumaloy.
"Please let's go home. You love me alright? Maniwala k-ka." iyak ko habang hinahalikan siya sa leeg.
"Fuck Aurora.Yes!" he cursed again loudly.
He lifted me up and sided my panties. Nanginginig akong hinawakan ang kanya at pumikit.
Sobrang sakit. Mas dumaing pa ako at mas umiyak.
"Ahhh...." I moaned.
Unti unting nahulog ang bra ko habang busy na ito kakahalik at samba sa dibdib ko.
"Ah! Manuel!" Idiniin ko pa ang sarili ko lalo at napamura siya.
"Asawa mo'ko Manuel.M-may anak tayo."
"Fuck! I know! Aurora! Fuck!"
"Ahh!"
Mas bumilis ang aking kilos sa kanyang ibabaw habang siya ay nakasuporta sa aking baywang. Marahas rin akong itinaas baba.
Pakiramdam ko mababali ang paa ng sun lounger dahil sa aking kilos.
Napatili ako ng pagpalit ni Manuel ang aming posisyon.
"I love you." Bulong niya at hinalikan ako bago ko siya naramdaman ulit. He spread my legs like a frog. Pumasaere na ang aking hita at kumilos siya sa aking ibabaw ng mabilis.
Kumapit ako sa gilid nito. "Ah! Manuel!"
Tumingala ito at nakita kong namula ang kanyang leeg. Nakakahindik rin ang ugat sa kamay nitong nakahawak sa aking hita. Umiigting rin ang walong abs nito bawat bayo niya sakin.
I saw his big and hard friend pumping inside my flesh.
"Ah! Manuel!"
"Oh, Aurora!"
Isang pagkaputol at ngitngit ang aking narinig at napatili ako ng bumigay ng tuluyan ang sun lounger.
Naging maagap si Manuel at kinuha ako doon bago iyon nawasak at bumagsak. Akala ko titigil na at ako'y nasa biglang kalagayan pa nang idikit ako nito sa puno ng niyog at binayo ulit. Wala siyang pake sa nawasak na sun lounger.
"Ah! Manuel! Sa loob tayo p-please. Baka matumba ang n-niyog." pag aalala ko at hindi na masyado makafocus dahil sa takot.
He cursed out loud at madalian akong pinasok sa villa.
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co