Part 17
Becky အခန်းထဲရှိ ကုတင်ပေါ်တွင်
"Wait Becky ah"
Freen တစ်ယောက် အသက်လုရှူ နေရရင်း Beckyကို တားလိုက်သည်
Beckyမှာ Freen စကားကို လုံးဝနားမထောင်ပေ.....Freenလည်ပင်းကို အနမ်းတွေ ဆက်တိုက်ပေးနေရင်း
"ဘာလို့လဲ....အစ်မနဲ့ ဒီနေ့တစ်နေကုန်ခွဲနေရတာလေ အခုမှတွေ့ရတာကို ညီမကို မလွမ်းဘူးလား..... .."
" Becky ah....'
Freenမှာ အသာရုန်းနေသည်ကြားမှ Becky၏ ခပ်ပြင်းပြင်း အနမ်းတွေနဲ့အတူ အင်္ကျီကြယ်သီးကို ဆွဲဖြုတ်ဖို့ ကြိုးစားလာတဲ့ Beckyရဲ့ လက်ကို အမြန် ပုတ်ထုတ်လိုက်ရသည်
"Becky ငါနင့်ကို ခဏစောင့်ပါအုံးလို့ ပြောနေတယ်လေ..... "
Beckyမှာ လန့်ပြီး ကုတင်ပေါ်က ပြုတ်ကျသွားလေ၏
"Ah အစ်မ နာတယ်ဟ ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလည်း...."
Becky ကုန်းရုန်းထကာ အော်လိုက်သည်
"ဘာ နင်ကဘဲ ငါ့ကို ပြန်အော်နေသေး.....ငါတို့ ညတိုင်း အတူအိပ်နေတာ ဘယ်လောက်ရှိနေပြီလည်း ဖြေစမ်း....."
Becky ခေါင်းလေးစောင်းပြီး မျက်နှာကြက်ကို ကြည့်ကာ စဉ်းစားရင်း
"တစ်ပတ်လောက်ဘဲ ရှိအုံးမယ်ကို...."
Freenမေးတာကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်
"တစ်ပတ်ကြီး တစ်ပတ်ဆက်တိုက်ကြီးလေ.....ငါ့မှာ ရှုတင်ကိုလည်း အာရုံစိုက်ရသေးတယ်ဟဲ့ ငါ့အချိန်ဇယားက အပြည့်ဘဲ နင်ကလည်း အလုပ်ကပြန်လာတာမလား ပင်ပန်းလာတော့ အိပ်သင့်ပြီ "
"ဟင် ဘာလို့လည်း ညီမကတော့ အစ်မကို ပြုစုပေးဖို့ တက်ကြွနေရတာနဲ့ ပင်ပန်းရကောင်းမှန်းတောင် မသိဘူး "
Becky စပ်ဖြီးဖြီးပြောလိုက်သည်...
ထို့နောက် Freen မေးစေ့လေးကို ဆွဲကိုင်ပြီး နမ်းဟန်ပြင်လိုက်စဉ် Freen မှာ ကြောက်လန့်တကြား Beckyကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်
"Becky နင့်ကို ခဏစောင့်အုံးလို့ ငါ ပြောနေတယ်လေ....."
"Wae Wae. ဘာလို့လဲ ဘာလို့လဲ..."
" ရပ်စမ်းပါဆို နင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နည်းနည်းလောက်တောင် မငဲ့ညှာပေးနိုင်ဘူးလား.....နင့်အတွက် အပန်းဖြေတာဆိုပေမယ့် အောက်ကနေရတဲ့ ငါ့အတွက် သေလောက်အောင် နာတယ်ဟဲ့ မနက်မနက် နိုးလာရင် တော်ရုံနဲ့ မထနိုင်ဘူး.....စားလည်း sex အိပ်လည်း...ဒါဘဲ အချိန်တိုင်းအဲ့တာဘဲ တွေးရအောင် နင်ကအထန်လား.... ငါက ခဏစောင့်ခိုင်းရင် စောင့်ပေါ့ ဒါတောင် နားမလည်ပေးနိုင်ဘူးဆို နောက်နေ့ နင့်ဆီမလာတော့ဘူး...."
Freen ပြောသမျှကို Becky မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နားထောင်ပြီးနောက်
"ဟုတ်ပြီ ညီမ နားလည်ပြီ ok ကောင်းပြီ အစ်မ "
Beckyရဲ့ မျက်နှာကိုကြည့်ပြီး Freen စိတ်ထဲ တစ်မျိုးဖြစ်သွားသည်
"ညီမ တစ်ယောက်တည်း စိတ်ပါနေတာဆိုတော့ ထားပါတော့ အစ်မ ကိုလည်း စိတ်ပါမယ် ထင်ခဲ့တာ ညီမရဲ့အမှားပါ.....ဆင်း ကုတင်ပေါ်ကနေ..ညီမကုတင်ပေါ်က အခုဆင်း သွားးး..."
Freenကို ကုတင်ပေါ်က တွန်းချပြီး Becky ကုတင်ပေါ်တက်ကာ စောင်ခေါင်းမြီးခြုံလိုက်သည်
"Becky ah Becky.. ..."
Freenက ချော့ပြီး ခေါ်နေသော်လည်း Becky စောင်ကိုခေါင်းမြီးခြုံကာ အော်လိုက်သည်
"Get out....."
"Ah Becky...ငါ သန်ဘက်ခါကျ အားတယ်သိလား....."
Freenပြောသော်လည်း စောင်ပုံထဲက Beckမှာ အသံလည်းမထွက် ဘာမှကိုမလုပ်ဘဲ ငြိမ်နေ၏
Freenလည်း သက်ပြင်းချပြီး သူ့အခန်းသူ ပြန်လာလိုက်သည်
Freen အခန်းထဲတွင် အခန်းတံခါးကို ကျောမှီကာ သူ့လုပ်ရပ်များကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်နေသည်
"ငါပြောတာ လွန်သွားသလား.....အာညီး မလွန်ပါဘူး တကယ်လွန်နေတာက သူ......ဘယ်နှယ့် သူမို့လို့ လုပ်လည်းလုပ်နိုင်လွန်းတယ် ခံရတဲ့ငါ့မှာ သေတော့မယ်.....ဒါပေမယ့် ငါကလည်း မဟုတ်တာ သူ့အခန်းထဲ သွားသွားနေတာကိုး....."
Freenမှာ ပြန်တွေးရင်း Beckyအပေါ် အားနာနေ၏
#tbc
Zawgyi
Becky အခန္းထဲရွိ ကုတင္ေပၚတြင္
"Wait Becky ah"
Freen တစ္ေယာက္ အသက္လုရႉ ေနရရင္း Beckyကို တားလိုက္သည္
Beckyမွာ Freen စကားကို လုံးဝနားမေထာင္ေပ.....Freenလည္ပင္းကို အနမ္းေတြ ဆက္တိုက္ေပးေနရင္း
"ဘာလို႔လဲ....အစ္မနဲ႕ ဒီေန႕တစ္ေနကုန္ခြဲေနရတာေလ အခုမွေတြ႕ရတာကို ညီမကို မလြမ္းဘူးလား..... .."
" Becky ah....'
Freenမွာ အသာ႐ုန္းေနသည္ၾကားမွ Becky၏ ခပ္ျပင္းျပင္း အနမ္းေတြနဲ႕အတူ အကၤ်ီၾကယ္သီးကို ဆြဲျဖဳတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားလာတဲ့ Beckyရဲ႕ လက္ကို အျမန္ ပုတ္ထုတ္လိုက္ရသည္
"Becky ငါနင့္ကို ခဏေစာင့္ပါအုံးလို႔ ေျပာေနတယ္ေလ..... "
Beckyမွာ လန႔္ၿပီး ကုတင္ေပၚက ျပဳတ္က်သြားေလ၏
"Ah အစ္မ နာတယ္ဟ ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလည္း...."
Becky ကုန္း႐ုန္းထကာ ေအာ္လိုက္သည္
"ဘာ နင္ကဘဲ ငါ့ကို ျပန္ေအာ္ေနေသး.....ငါတို႔ ညတိုင္း အတူအိပ္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ရွိေနၿပီလည္း ေျဖစမ္း....."
Becky ေခါင္းေလးေစာင္းၿပီး မ်က္ႏွာၾကက္ကို ၾကည့္ကာ စဥ္းစားရင္း
"တစ္ပတ္ေလာက္ဘဲ ရွိအုံးမယ္ကို...."
Freenေမးတာကို ျပန္ေျဖလိုက္သည္
"တစ္ပတ္ႀကီး တစ္ပတ္ဆက္တိုက္ႀကီးေလ.....ငါ့မွာ ရႈတင္ကိုလည္း အာ႐ုံစိုက္ရေသးတယ္ဟဲ့ ငါ့အခ်ိန္ဇယားက အျပည့္ဘဲ နင္ကလည္း အလုပ္ကျပန္လာတာမလား ပင္ပန္းလာေတာ့ အိပ္သင့္ၿပီ "
"ဟင္ ဘာလို႔လည္း ညီမကေတာ့ အစ္မကို ျပဳစုေပးဖို႔ တက္ႂကြေနရတာနဲ႕ ပင္ပန္းရေကာင္းမွန္းေတာင္ မသိဘူး "
Becky စပ္ၿဖီးၿဖီးေျပာလိုက္သည္...
ထို႔ေနာက္ Freen ေမးေစ့ေလးကို ဆြဲကိုင္ၿပီး နမ္းဟန္ျပင္လိုက္စဥ္ Freen မွာ ေၾကာက္လန႔္တၾကား Beckyကို တြန္းထုတ္လိုက္သည္
"Becky နင့္ကို ခဏေစာင့္အုံးလို႔ ငါ ေျပာေနတယ္ေလ....."
"Wae Wae. ဘာလို႔လဲ ဘာလို႔လဲ..."
" ရပ္စမ္းပါဆို နင္ ငါ့ခႏၶာကိုယ္ကို နည္းနည္းေလာက္ေတာင္ မငဲ့ညွာေပးနိုင္ဘူးလား.....နင့္အတြက္ အပန္းေျဖတာဆိုေပမယ့္ ေအာက္ကေနရတဲ့ ငါ့အတြက္ ေသေလာက္ေအာင္ နာတယ္ဟဲ့ မနက္မနက္ နိုးလာရင္ ေတာ္႐ုံနဲ႕ မထနိုင္ဘူး.....စားလည္း sex အိပ္လည္း...ဒါဘဲ အခ်ိန္တိုင္းအဲ့တာဘဲ ေတြးရေအာင္ နင္ကအထန္လား.... ငါက ခဏေစာင့္ခိုင္းရင္ ေစာင့္ေပါ့ ဒါေတာင္ နားမလည္ေပးနိုင္ဘူးဆို ေနာက္ေန႕ နင့္ဆီမလာေတာ့ဘူး...."
Freen ေျပာသမွ်ကို Becky မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္ကာ နားေထာင္ၿပီးေနာက္
"ဟုတ္ၿပီ ညီမ နားလည္ၿပီ ok ေကာင္းၿပီ အစ္မ "
Beckyရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ၿပီး Freen စိတ္ထဲ တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားသည္
"ညီမ တစ္ေယာက္တည္း စိတ္ပါေနတာဆိုေတာ့ ထားပါေတာ့ အစ္မ ကိုလည္း စိတ္ပါမယ္ ထင္ခဲ့တာ ညီမရဲ႕အမွားပါ.....ဆင္း ကုတင္ေပၚကေန..ညီမကုတင္ေပၚက အခုဆင္း သြားးး..."
Freenကို ကုတင္ေပၚက တြန္းခ်ၿပီး Becky ကုတင္ေပၚတက္ကာ ေစာင္ေခါင္းၿမီးၿခဳံလိုက္သည္
"Becky ah Becky.. ..."
Freenက ေခ်ာ့ၿပီး ေခၚေနေသာ္လည္း Becky ေစာင္ကိုေခါင္းၿမီးၿခဳံကာ ေအာ္လိုက္သည္
"Get out....."
"Ah Becky...ငါ သန္ဘက္ခါက် အားတယ္သိလား....."
Freenေျပာေသာ္လည္း ေစာင္ပုံထဲက Beckမွာ အသံလည္းမထြက္ ဘာမွကိုမလုပ္ဘဲ ၿငိမ္ေန၏
Freenလည္း သက္ျပင္းခ်ၿပီး သူ႕အခန္းသူ ျပန္လာလိုက္သည္
Freen အခန္းထဲတြင္ အခန္းတံခါးကို ေက်ာမွီကာ သူ႕လုပ္ရပ္မ်ားကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္ေနသည္
"ငါေျပာတာ လြန္သြားသလား.....အာညီး မလြန္ပါဘူး တကယ္လြန္ေနတာက သူ......ဘယ္ႏွယ့္ သူမို႔လို႔ လုပ္လည္းလုပ္နိုင္လြန္းတယ္ ခံရတဲ့ငါ့မွာ ေသေတာ့မယ္.....ဒါေပမယ့္ ငါကလည္း မဟုတ္တာ သူ႕အခန္းထဲ သြားသြားေနတာကိုး....."
Freenမွာ ျပန္ေတြးရင္း Beckyအေပၚ အားနာေန၏
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co