Chapter 13
Grey's POV
"Kababalik mo lang sa trabaho, ha? Baka nagpapaka-pagod ka nanaman." Siniko ako ni Bianca nang madaanan ako sa hallway na nakatigil at binabasa ang papel sa clipboard.
Agad akong napa-angat ng tingin at kumawala ang isang pagak na tawa sa labi ko bago umiling.
"I'm fine, Bianca, don't mind me." Sagot ko rito, inirapan lang ako nito bago dire-diretso naglakad paalis.
May pasyente muna akong pinuntahan sa ward bago bumaba ng pharmacy para sa gamot na irereseta ko sa pasyente ko.
"Si Doc Grey pala ito!" Bati sa akin ng head ng pharmacy na si ma'am Candy.
"Doc Grey, crush ka nitong isa naming intern, noong minsan kapa hinihintay." Tumatawa nitong tinuro ang isa nilang intern na nagtatago pa sa likod ng kasamahan.
Nahihiya akong kumaway rito, "Hi," Maikli kong bati na nasundan agad ng hiyawan ng ibang pharmacist maski ang cashier na andito.
"Doc Grey, bakit siya lang yung binati mo? Ako rin batiin mo!" Demand ng lalaking intern na tinataguan ng babaeng kinawayan ko.
Nagkahiwalayan ulit sa loob habang ako itong napakamot sa batok bago kumaway, "Hello," Nahihiya kong turan, dalawa na tuloy silang kinikilig sa loob habang nakasilip lang ako sa may pinto.
"'Wag niyong masyadong harutin si Doc Grey, baka magselos ang girlfriend niyan."ani ni ma'am Candy na ikinatawa ko nang bahagya habang tinitingnan sa kamay ko ang mga gamot na ibinigay sa akin ng isang pharmacist.
Napatawa ako nang pagak, hindi na ako sumasagot at nagpaalam na bago umalis para balikan ang mga pasyente ko sa ward.
Pagsapit ng tanghali ay nagulat ako dahil biglang dumating si Cairo sa clinic ko.
"Ipinagdala kita ng pork humba, luto ni Athena 'to." ani nito nang ilapag ang tupperware sa lamesa ko.
Natatawa kong inilapag ang cellphone ko bago inabot ang tupperware.
"You don't have to do this, Cairro." ani ko bago binuksan ang tupperware at agad umalingawngaw ang amoy ng humba.
Suminghal ito bago pinag-cross ang mga braso, "Nakakapag-alala ka kasi, baka kung anu-ano nanaman lang ang kainin mo. Kaya ka nagkakasakit, eh." Sermon nito sa akin na bahagya kong ikinatawa.
"Fine, fine, salamat. Kakainin ko 'to sa canteen, tara?" Pag-aaya ko rito habang sinasaraduhan ang tupperware, agad umiling si Cairo.
"May gagawin pa ako sa clinic, mauna kana sa canteen at kumain kana." sagot nito at agad akong napasinghal.
"Baka naman ikaw ang magkasakit sa ginagawa mo na 'yan." Pang-aasar ko rito na agad niyang ikinatawa.
"Hindi 'no! Sira ka! Sige na, aalis na ako, kumain kana!" Pinanlakihan ako nito ng mata na ikinatawa ko bago tumango.
Ilang minuto lang pagkaalis ni Cairo ay lumabas na rin ako ng clinic at bumaba ng canteen dala-dala ang tupperware.
"Oh, saan naman galing 'yang humba mo?" tanong ni Bianca nang makita ang ulam na dala-dala ko.
"'Wag mong sabihin na dinalhan kapa ng pagkain ng ex mo?" tanong ni Louis habang nakataas ang isang kilay.
Napatawa ako nang pagak habang umiiling, "Hindi 'no, bigay 'to ni Cairo sa akin." ani ko at nakita kong tumango si Louis.
"Oo nga pala, magkaibigan nga pala kayo ni Doctor Velasco, nalaman ko lang noong isinugod ka ng ex mo dito sa ospital." ani ni Louis, isang pagak na tawa ang muling kumawala sa labi ko bago sumubo ng pagkain.
"Madalang na rin kaming magkita ni Cairo. Ang layo kasi ng clinic niya, nasa kabilang building pa." ani ko at tumango lang si Bianca at Louis.
Kakatapos na kakatapos palang naming kumain nang agad tumunog ang mga pager namin dahil kailangan ng pedia sa ER dahil sa isang banggaan. Agad kaming umalis na tatlo sa canteen at sumugod sa ER.
Madilim na ang kalangitan nang makapagpahinga ako. Mabuti nalang at kapag sasapit ang gabi ay madalang na ang mga pasyente na dumadating sa clinic ko.
Pagod akong umupo sa bangko, ni-recline ko pa ito para mas maayos ang puwesto ko rito. Isang malalim na buntong hininga ang kumawala sa labi ko. Nagpapalipas nalang ako ng oras dahil malapit na rin mag 10 PM. Kakatapos ko lang din mag-round sa mga pasyente ko sa ward at sa NICU.
Ilang minuto rin akong naka-upo lang sa swivel chair ko, malamig at tahimik ang paligid. Ingay lang ng air-conditioner ang tanging naririnig ko sa loob. Medyo madilim din lalo pa at hindi nakabukas ang malaking ilaw sa loob at ilaw lang na nanggagaling sa standing lamp sa sulok ng silid ang nagbibigay liwanag sa loob.
Nang mag quarter to 10 ay tumayo na ako mula sa bangko at pumasok sa bedroom ng clinic ko para mag-ayos ng gamit. Habang naka-upo sa kama at nag-aayos ng bag ko ay nakita ko sa gilid ng mata ko ang kahon ng sapatos sa sulok ng kwarto.
Inilapag ko sa kama ang bag ko bago tumayo para kunin ang kahon. Isang malalim na buntong hininga ang kumawala sa labi ko nang ma-upo sa kama.
Bumungad sa akin ang mga chocolate nang buksan ko ito, gumuhit ang ngiti sa labi ko bago dumampot ng isa para kainin ito.
Habang kumakain ng chocolate ay tinitingnan ko ang mga laman nito. Ang isang keychain na nakita ko ay ikinabit ko sa bag ko. Ang mga sticker sheets naman ay kumuha ako ng ilang piraso bago inilagay sa case ng cellphone ko. May isa pa akong nakita na keychain na inilabas ko na rin dahil balak kong ilagay sa sasakyan ko.
Hinahalungkat ko pa ang laman nito nang mapansin sa gilid ang picture ni Chiara noong maliit pa siya. Agad gumuhit ang ngiti sa labi ko bago ito inilabas mula sa kahon.
Malawak ang ngiti niya sa picture, maikli ang buhok pero naka-pigtail, may bangs din ito na hindi pantay at nakasuot ng pulang salamin. Nakasando-sando rin ito na kulay puti at may amos ng chocolate sa pisnge.
She looks so cute.
Madalas... naiinggit ako kay Code. He gets to have a kid as precious as Chiara. As much as I hate and despise him, I envy him for having a daughter. They look so happy together. And he looks so contented with his life.
While I'm here, living my life miserably. Financially? I'm doing great. But am I happy? Am I... contented? No. I can clearly feel how lonely I am. How lonely my life is.
It's unfair. How come Code gets to live the better life than me, when he should be the one suffering? Karma hasn't hit him yet? Bakit parang ako ang kina-karma? Bakit ako ang hindi masaya?
I already suffered and cried a lot during my time in med school. I thought once I finished med school, everything would be better. I thought life would finally be better.
It's really unfair. Sobrang daya!
Isang malalim na hininga ang muling kumawala sa labi ko bago ibinalik sa kahon ang picture ni Chiara. Ibinalik ko ito sa sulok ng silid bago kinuha ang bag ko at lumabas na ng clinic.
It feels like a cycle every single day. Specially when my shift ends at 10 PM, it is way more depressing than having my shift end at 6 PM. The silent hallway of the hospital, the cold breeze brushing my face at the parking lot. The silent and dark drive back home, it's cozy and relaxing, but at the same time, it is depressing.
When will this cycle end? What should I do to end this?
"Pauwi kana?" Natigilan ako nang bigla akong tawagin ni Louis sa hallway.
Agad ko itong nilingon at tumango, "Maliligo muna ako, tapos uuwi na rin." sagot ko rito bago ipinakita sa kaniya ang braso kong duguan mula sa pasyente na nanganak sa ER at ako ang pedia na nag-assist.
Tumango si Louis, "Sige, drive safe, ingat pag-uwi." Pa-alala sa akin nito at tumango lang ako bago siya tinalikuran.
Hindi na ako nagtagal sa clinic at agad din lumabas ng ospital. Naglalakad ako sa parking habang minamasahe ang ulo ko, hindi na rin halos pantay ang lakad ko dahil sa pagod.
Pagkapasok ko ng sasakyan ay agad kong kinuha ang vape ko at nilagyan ito ng juice.
Nakabukas ang bintana ko habang nagmamaneho. Sa bintana ko na rin ibinubuga ang usok na galing sa bibig ko. Kanang kamay sa manibela habang ang kaliwa ay hawak-hawak ang vape at nakalabas pa ang siko sa bintana.
Nagluto ako ng pakbet pag-uwi para sa hapunan. Kaunting kanin lang din ang sinaing ko at sapat lang ang sobra para sa sinangag bukas.
Dinala ko sa sala ang pinggan kong may laman na pagkain at binuksan ang TV para manood ng action series na matagal ko nang sinimulan pero hanggang ngayon ay episode 7 pa rin ako.
Hinahanap ko ang remote na kanina'y hawak ko lang para sana babaan ang volume ng TV sa mga pagitan ng sofa nang iba ang mahawakan ko. Agad ko itong hinugot mula sa kasuot-suotan ng sofa. Napakunot ang nopo ko nang makita ang laruan na mula Jollibee.
Ilang segundo ang nakalipas ay napagtanto ko na kay Chiara ito lalo pa at wala namang ibang mag mamay-ari ng laruan dito sa condo at wala rin namang ibang bata ang pumupunta sa condo ko
Sumandal ako sa sofa habang pinagmamasdan ang laruan.
Kung may sarili lang siguro akong anak ay kung ilang laruan din ang bibilhin ko rito na nakakalat lang din sa unit.
"May hinahanap kaba?" Napa-igtad ako nang biglang sumulpot si Louis sa likuran ko.
Napatawa ako bago bahagyang umiling at nagbalik ng tingin sa papel na hawak ko, "Wala, tinitingnan ko lang yung batang babae na tumatakbo kanina." sagot ko rito at nag-hum si Louis bago utay-utay tumango.
"Nami-miss mo yung alaga mo?" tanong nito at napakunot ang noo ko nang mag-angat ng tingin sa kaniya.
"Sino dun?" Taka kong tanong, sa dinami-dami ng batang inaalagan ko, hindi ko alam kung sino ang binabanggit niya.
Napa-ismid ito, "Sus, sino pa? Edi yung anak ng ex mo." sagot nito at napatawa ako nang pagak bago umiling.
"Sira ka talaga, hindi 'no." sagot ko bago naglakad paalis.
Hindi ko rin alam kung bakit sa tuwing may batang babae na mahahagip ng paningin ko ay inaakala kong si Chiara ito. O di naman kaya ay sa tuwing may tatawag sa akin ng 'Doc Grey' ay inaakala kong si Chiara ang tumatawag sa akin.
Mukhang masyado na nga akong napapalapit doon sa bata.
Wala gaanong maraming pasyente sa araw na ito kaya naman maaga akong nabakante sa tanghali at nakakain ng tama sa oras.
"By the way, Grey," Kumakain kami ng tanghalian nang biglang magsalita si Louis.
Agad akong napa-angat ng tingin at pinagtaasan siya ng magkabilang kilay, "What?" tanong ko rito.
Inilapag ni Louis ang kutsarang hawak nito, "Ano na ang balak mo kay Code?" tanong nito,
Natigilan ako bigla habang si Bianca ay agad nagbaling ng ulo sa akin, "Oo nga, ano na ang balak mo? Gaganti ka diba?" tanong nito sa akin habang may laman ang bibig.
Napabuntong hininga ako bago nagbaba ng tingin sa pagkain ko, "Hindi ko pa alam, busy ako, hindi ko siya iniisip." sagot ko bago bumuntong hininga at sumubo ng pagkain.
"Ha? Wala ka pang naiisip? Dapat meron na para makapaghiganti kana agad." turan ni Bianca na bahagya kong ikinatawa.
"Wala nga akong maisip. I don't have the time to waste on him. Bakit? May suggestion kaba?" tanong ko rito, bahagyang napanguso si Bianca bago nilingon si Louis.
"What if... lokohin mo rin. Pa-aasahin mo, ganun. Gamitin mo rin kagaya ng ginawa niya sa 'yo." sagot nito at napa-irap ako bago umiling at muling sumubo ng pagkain.
Narinig kong suminghal si Louis, "And you think gagana yun? Bakit? Sa tingin mo ba aasa si Code?" tanong nito kay Bianca.
Sila namang dalawa ang nagbangayan habang ako itong tahimik na kumakain sa harap nila.
Napasinghal at napatawa ako nang pagak nang may ma-alala na siya namang naka-agaw ng atensyon ni Louis at Bianca.
"I doubt he'll even care. May Anthony na siya." sagot ko bago nag-angat ng tingin.
Kumunot ang noo ni Louis, "Anthony? Who's that?" he asked, and I chuckled before shrugging, "I don't know, probably his new boy toy." I replied before taking another bite.
Bianca's face suddenly lit up, she moved closer towards me with her eyes wide open. "May bago siyang lalaki? Edi... ekis talaga ang mudrakels nung junakis niya?" tanong nito at nagkibit-balikat ako.
"Don't know, don't care," I replied before shrugging for the second time.
Sumandal si Bianca sa bangko niya bago nasundan ng isang buntong hininga, "Ang gulo naman pala ex mo, bestfriend." ani nito at natatawa akong umiling.
It was bothering me the whole day. Thinking that he now has a new boy toy makes me chuckle bitterly.
That motherfucker, wala talagang pinipiling bansa kung saan siya lalandi. Malinaw na may naging babae ito sa Canada. Ngayong bumalik ng Pilipinas, lalaki nanaman ang kinakalantari niya.
It makes me sick. He makes me feel sick. Nakakadiri siya.
I'm driving back home while puffing a vape inside my car. My shift ended late today since I had a last-minute delivery and had to run some tests on the baby.
There's no way I'll be able to cook my dinner tonight. I stopped by the 7/11 along the way to buy a sandwich. Just when I was about to walk towards the cashier, I stumbled upon an unexpected face.
"Oh, sandwich nanaman? 'Yan na ang hapunan mo?" Kunot-noo na tanong ni Code sa akin.
Agad kumunot ang noo ko bago napasaltik ng dila, "So what? Tabi nga, magbabayad ako." Sisingit sana ako sa gilid nito nang harangan ako nito.
"Anong so what? Kumain ka nang maayos at baka magkasakit ka nanaman." Sermon nito sa akin, lalong napakunot ang noo ko at bahagya pang umigting ang panga.
Gusto kong makipagsagutan at makipagtalo rito pero dahil sa sobrang pagod at antok ko na ay sumuko nalang ako at ibinalik ang sandwich bago kumuha ng salad.
"Okay na?" Inis kong tanong rito,
Kumunot ang noo nito habang nakatingin sa pagkain sa kamay ko, "Salad lang? Kumain ka ng kanin." sagot nito at napabuntong hininga ako bago kumuha ng rice meal.
Hindi na ako hinarangan nito at hinayaang magbayad sa cashier.
"Ingat sa pag---" Kakausapin pa sana ako nito pagkatapos kong magbayad, hindi ko na ito pinansin at nilampasan lang bago lumabas ng 7/11.
Mabuti nalang at day-off ko kinabukasan. Tanghali na ako bumangon at nag-almusal ng cereal. Tinamad na akong maglaba kaya naman dinala ko sa laundry ang mga damit ko.
Pagka-uwi ay naglinis ako ng condo habang nagpapalambot ng karne. Diretso na rin ako sa pagluluto at pagkain ng tanghalian bago naligo. Nagpalit din ako ng sapin sa kama at mga punda bago natulog.
Nagising ako ng bandang 3:30 ng hapon. Nagbihis ako ng gym shorts at itim kong compression shirt. Isinuot ko rin ang gym shoes io na ilang buwan ko rin na hindi naisusuot.
Nagdala na rin ako ng gym bag ko na may lamang tumbler, extra shirt at isang sachet ng protein drink.
Alas quatro na nang makarating ako ng gym. Ilang buwan na ang nakakalipas noong huling beses na pumunta ako rito. Pagkabayad ko ay dumiretso muna ako sa locker room at doon inilagay ang gamit ko. Pagkapasok ko sa gym ay humarap muna ako sa salamin at nag-stretching habang tinitingnan ang hubog ng katawan ko.
I lost some weight, but in an unhealthy way. I also noticed that some of the lines on my stomach faded, and the muscles got covered by fat.
After fifteen minutes of stretching, I went to grab a dumbbell and started a set for my arms.
I had to start slow as my muscles are adjusting to the sudden workout. It's been a while since I last lifted any weights, and my muscles felt like they were in slumber.
I just finished another set, and I'm already sweating. I placed the weight on the floor and picked up my bottle, where I mixed my protein drink and took a sip.
I was facing a certain direction when something caught my eye. My eyes widened, I choked on my drink, and even almost spat it out.
"What the fuck!?" It almost came out as a shout.
Some people in the gym glanced in my direction. I had to squint my eyes to confirm that my eyes are not deceiving me.
What the fuck is Code doing here!?
He suddenly glanced in my direction, my eyes grew wide, and I immediately turned around.
Fuck! Why is he here!?
I brushed it off, acted as if I saw nothing, and continued working out.
But from time to time, I would be distracted as my eyes would unconsciously shift in his direction. Worst, we would meet eyes from time to time, too! I would change places and switch machines, but it seems like he's following me because every corner I go to, he's just a few meters away from me!
He's getting on my nerves!
I even finished my protein drink already, after taking a sip for almost every minute due to my frustration. Just when I don't want to see his face, he would pop out of nowhere! Just the sight of him kills me already!!
"Ilang set kapa diyan?" tanong ko sa binatang gumagamit ng arm machine.
"May kasunod na po ako, si kuyang naka grey na shirt." Sinundan ko ang direksyon ng daliri nito.
Napasaltik ako ng dila nang makita si Code na nakatingin sa gawi namin.
Agad akong nagbalik ng tingin sa binata, "Sige, sige, salamat." ani ko rito bago umalis.
Gumamit nalang ako ng bar at nilagyan ito ng weights. Inaayos ko ang kabilang side nito nang may matisod sa kabilang dulo.
I was about to ask if the person is okay but when I saw Code in front of me, I hissed, "Tanga, tanga," bulong ko bago nagpatuloy sa pag-aayos ng lock ng bar.
I didn't get to use the machine I wanted to use because he took so long using it. How many sets is he doing? Why is he taking so long on that machine!?
The sky just went dark, and I didn't even notice that two hours had already passed. After using the bar, I removed the weights from it and put them where they belong.
I grabbed my phone and water bottle before walking to the locker room to grab my bag. I saw some messages coming from my co-workers when I checked my phone. I put my bag on my shoulder and leaned on the lockers while reading all their messages.
It took me almost ten minutes in the locker room before realizing how sweaty and wet my clothes are. I turned off my phone and walked to the shower room to change clothes.
But just as I enter the bathroom, I was pissed to see Code inside.
Fuck, lagi nalang!
Napasinghal ako, "Ikaw nanaman," bulong ko bago naglakad palapit ng lababo kung nasaan siya. Sinigurado kong ilang metro ang layo namin sa isa't-isa.
Narinig ko itong tumawa nang pagak, "Ang init-init nanaman ng ulo mo sa 'kin." Bulong nito na ikina-ismid ko.
"Nakikita ko palang ang mukha mo, naiinis na ako." sagot ko bago naghugas ng kamay.
Muli itong tumawa na lalo kong ikina-inis, "Wala akong ginagawa sa 'yo, tapos magagalit ka sa 'kin? Isn't this... a hate crime?" Napa-irap ako sa tinuran nito. Sa sobrang inis ko sa kaniya ay hindi ko namalayan na natalsikan na pala siya ng tubig galing sa kamay ko.
"Alam mo, Grey," Nakita ko ito sa gilid ng mata kong sumandal sa lababo, "You're so childish. Laging mainit ang ulo mo. Para kang bata." turan nito. Bukod sa sinabi niya ay mas ikina-inis ko pa ang mayabang nitong tono ng pananalita.
Napasinghal ako bago pinatay ang tubig, "Childish?" I scoffed.
"Kung alam mo lang kung gaano kalaki ang galit ko sa 'yo---"
"Oh, I know it. Alam ko kung gaano kalaki ang galit mo sa 'kin. Pero i-lugar mo naman sana. Hindi yung kung saan-saan ka nalang nagagalit sa 'kin." Putol nito sa akin na ikinalaglag ng panga ko.
Suminghal ako bago humakbang palapit sa kaniya, "Bakit? Saan ba dapat? May tamang lugar ba para magalit ako sa 'yo? Ano? Gusto mo doon tayo sa loob ng ring?" Panghahamon ko rito,
Gumuhit ang mapait na ngisi sa labi nito, "'Wag mo 'kong hamunin, Grey." Mariin nitong turan na mas ikina-init ng pakiramdam ko.
Dahan-dahan akong naglakad palapit sa kaniya, "Bakit? Hindi mo kaya?" Sa segundong tumigil ako sa harapan niya ay halos isang dangkal nalang ang layo namin sa isa't-isa.
I took another step forward, closing the distance between the two of us. Our chests are almost touching each other same goes for our noses.
"Hindi mo kaya, kasi duwag ka---"
The second he grabbed me by the collar, my hands immediately moved and grabbed the collar of his shirt. He pulled me closer towards him, and I did the same thing.
My jaw clenched, but when I saw the angry expression printed on his face, I felt satisfied. I like this, I like it when he fights back.
I must admit that he's way taller and has a bigger physique than me. When he pulled my shirt, he easily shoved me into the sink and pushed my body over the flat surface.
"Bakit hindi ikaw ang unang sumuntok? Tutal ikaw naman ang nanghamon? Sige! Suntok!" Pinanlakihan ako nito ng mata, hinahamon at sinasagad.
Nang inalis ang kamay ko sa kwelyo niya at akmang susuntok ay mabilis niyang inalis ang kamay sa damit ko at sinalo ang kamao ko gamit ang palad niya.
"Ano?! Sige!!" Susuntok sana ako gamit ang kaliwa ko pero mabilis din niya itong napigilan.
"Ano!? Come on, Grey! Punch me!!" he taunted, pushing me to my limits.
I tried to escape from him and take back my hands. But his grip on my hands was so tight. It was starting to hurt, but I could still endure it.
I gathered up my strength before forcefully pushing him away. When he took a step back and almost lost his balance, I immediately grabbed him by the collar with my left hand and aimed for a punch with my right.
But his hands were quick and grabbed it again. My eyes widened when he took my hand from his collar, and within a split second, he pinned me to the wall, both my hands pinned above my head.
"Hindi mo 'ko kaya." Mariin nitong turan na may halong panunuya na lalo kong ikina-inis.
I wasn't able to think of a quick comeback. The sudden pause and silence between the two of us made me realize how tiring it was to fight for dominance against him.
Silence took over us, it was just the exhaust from the ceiling and my heavy breaths echoing inside the whole shower room.
Code looked straight into my eyes, I badly wanted to look away, but it felt like my body froze and I couldn't move a single muscle in my body. The anger inside of me that used to eat my system a while ago slowly fades as I realize how close our faces are. It was almost just an inch, and I could feel his hot breath on my face.
Fuck, we're too close. I hope he's not hearing how loud my heartbeat is.
The door suddenly opened, and both our faces shifted in the direction of the door where the boy from the machine a while ago stood in shock.
I can clearly see the shock or horror on his face. He panicked, "Sorry po!!!" Agad itong lumabas ng pinto at sinaraduhan.
Nauna akong nagbalik ng tingin kay Code na nakatingin pa rin sa gawi ng pinto.
Bumaba ang tingin ko sa leeg nito na balot na balot ng pawis. Nakita ko pa kung paano bumaba't-taas ang Adam's apple nito na mas lalong nagpabilis ng tibok ng dibdib ko.
Nang magbalik ito ng tingin sa akin at magtagpo ang mga mata namin ay agad akong nag-iwas ng tingin.
Narinig ko itong nagpakawala ng isang mapait na tawa bago ako binatawan, agad ko siyang itinulak palayo.
Sa sobrang inis ay hindi ko na nagawang mag shower at dinampot nalang ang bag ko bago nagmartsa palabas ng shower room.
Itinapon ko sa loob ng sasakyan ang bag ko. Hinubad ko ang suot kong pang-itaas bago kinuha ang vape ko sa compartment box bago naupo sa gatter sa tabi ng sasakyan ko.
Napahilamos ako sa mukha bago ibinuga ang usok.
Masisiraan yata ako ng bait kay Code. He's getting on my nerves! If I were just strong enough to escape from his grip a while ago, his lips would've already been busted by now.
I took a few minutes to cool down. I could still feel my muscles shaking. My fist still feels like throbbing, and I want to swing at Code's face.
"It would be better kung magbihis kana, baka magkasakit kapa." Agad akong napa-angat ng ulo nang may magsalita.
Napapikit ako nang mariin bago humigpit ang kapit sa vape ko nang makita si Code sa tabi ng Land Cruiser na katapat ng sasakyan ko.
Suminghal ako bago tumayo at pumasok ng sasakyan. Hindi ko pinansin ang sinabi nito bago nagmaneho paalis nang nakahubad.
Pagdating ko ng condo ay hindi pa rin ako kumakalma. Naligo lang ako bago nagpalit ng grey na sweatpants at itim na t-shirt. Nagtutuyo ako ng buhok habang tinatawagan si Louis.
[Hey, what's up? Kakauwi ko lang ng condo.] sagot nito sa akin,
A heavy sigh escaped my lips, "Would you like to drink? Bar? It's on me." I asked, holding the comb in my hand.
[Oh, sure, sure, saan ba?] tanong niya at napabuntong hininga ako.
"I'll pick you up, just... get ready, papunta na rin ako." sagot ko at nag-hum ito.
[Okay, okay, I'll wait, message me when you get here,] he replied. I just hummed before ending the call.
I picked up my wallet and keys before leaving my unit and went back down to the parking lot. It didn't take me that long before I arrived at Louis's condominium building. A few minutes after I texted him, he showed up in the lobby wearing a black button-up paired with black jeans.
"Let's go?" Aya ko rito, tumango lang ito kaya tumayo na ako mula sa sofa at lumabas ng building.
The whole drive to the bar was silent. Louis didn't utter a word or throw any questions until we reached the bar and ordered our drinks.
"So... what's with the sudden invitation to drink?" he asked before taking a sip of his drink.
I sighed, gave my drink a little shake, before chuckling.
I told him the whole story that happened. He was laughing at me the whole time I was telling him what happened. Imbes na i-comfort ako ay mas inaasar ako nito lalo.
Habang mas tumatagal ang kwentuhan naming dalawa ay mas nakakarami rin ako ng order ng inumin. Hanggang sa ramdam ko ang lasing ko at ang bahagyang pag-ikot ng paligid.
Louis and I had to guide each other while walking through the parking lot. We tripped for couple of times, and once we entered the car, we both burst out laughing.
"Are you sure you can drive? May shift ka pa bukas." tanong nito sa akin habang nakasandal sa bangko.
Napahagikhik ako, "Well... we can take a quick rest." I pointed at the hotel in front of us.
His eyes widened a bit before chuckling and shaking his head.
"You're horny?" he asked and I chuckled, "I'm frustrated," I replied and he nodded while chuckling.
We agreed to check into the hotel and booked a room for three hours. We were laughing in the hallways, not minding whether there were other people inside the other rooms.
The moment we entered the room and closed the doors behind us, Louis immediately pinned me to the wall and pulled my face for a kiss. My hands traveled to his shirt and one by one removed his buttons.
With the heat of the moment and the alcohol taking over our system. Within just a few minutes, we're both lying down on the bed with our clothes scattered on the floor.
Louis hovered on top of me, a sealed condom between his teeth.
"Condom?" he asked, which made me chuckle.
"As if mabubuntis ako? Wag na!" Kinuha ko ang condom na nasa ngipin niya at ibinato sa gilid.
Humagikhik ito bago ako muling siniil ng halik.
Muntikan pa kaming mabitin sa tatlong oras sa hotel. Nang matapos kami ay nahimasmasan na kami at hindi na gaanong lasing kaya naman naihatid ko pa siya sa condo niya at naka-uwi pa ako sa unit ko at nakatulog ng ilang oras.
Sa tuwing magkakasalubong kami ni Louis sa ospital ay parehas kaming napapangisi. Sa tuwing ma-alala ako ang mga nangyari kagabi ay napapa-iling ako at napapapikit nang mariin.
"So... how's your..." Louis looked down at me before looking back at my face, "Ass?" he whispered which made me chuckle and shake my head.
"It's good, he's satisfied," I replied, which made him chuckle.
I felt his presence beside me, "So... when's our next... you know?" He raised both his brows at me.
Just looking at the expression printed on his face, I can already tell what's running through his mind.
I sighed, "Louis, you're having the wrong idea." I said, putting down the clipboard on the counter and facing him.
"We're not gonna go back to our old setup. Not because we fucked last night doesn't mean we're gonna be fuck buddies again." I explained, I saw a smile grew on his lips before he lightly chuckled and nodded.
"I get it, I know that, Grey. Alam ko naman na you were just full of emotions last night and wanted to release your frustration," he replied, and I gave him a nod.
"Great, I'm glad you get it." I said, I was about to pick up the clipboard when he spoke, "It just made me think, that..." he paused, I faced him back and raised my brows, "What?" I asked,
"If you still see sex as a way to relieve your stress... why don't you ask you ex to be your fuck buddy?" he asked and my brows furrowed followed by a chuckle.
"What are you talking about?" I raised my left brow before putting my left hand on my waist.
He shrugged, "I mean... definitely no strings attached because I see it as an opportunity for you to get revenge on him. Hitting two birds with one stone, you use him for your stress and frustration, then... you can get back with him after what he did to you before. Gamitin mo lang din siya kagaya ng ginawa niya sa 'yo. Better if he falls too and you dump him in the end," he explained, and I slightly narrowed my eyes at him.
I didn't agree to it immediately. I even find his suggestion stupid and a waste of time. But it did haunt me the whole day. And a part of me was considering it and taking it as a nice idea. I just need to have a concrete plan on how to destroy Code in that way.
But I needed validation. I need someone to help me decide and have a different perspective on the suggestion and the situation.
After my shift, I went to Cairo's house. He was still in the hospital, and I had to wait for another hour while playing with his nephew.
When he came home, he was shocked to see me there. But he knows that I have another problem to tell him.
I explained to him the whole idea and situation. I gave him some key points and pros of the plan, but based on his expression, he looks like he doesn't like the idea.
"But the question is... kakayanin mo ba?" tanong niya at napakunot ang noo ko, "Oo naman, bakit hindi?" tanong ko, inabot nito ang inumin sa lamesa habang nakanguso.
"Mhmm... I'm not sure about this idea, Grey. What if... what if ikaw nanaman ang talo sa huli?" tanong niya na ikinakunot ng noo ko.
"Paanong talo sa huli? Paano ako matatalo sa huli?" Taka kong tanong dito.
Bumuntong hininga si Cairo at tiningnan ako sa mata, "Paano kung ikaw ang ma-fall?" tanong niya at napatawa ako nang pagak.
"Clearly no string attached, Cairo. Plus... I'm not the same Grey as before. Hindi na ako... marupok. I won't fall for him for the second time." sagot ko rito na bahagya pa niyang ikinatawa.
"Paano ang schedule mo? Tsaka... sex? Sex talaga? Sa pagod mo sa trabaho? Sa dami ng ginagawa mo sa ospital? Maisisingit mo pa ba ang sex? Kakayanin ba ng katawan mo?" Sunod-sunod na tanong nito na ikinahagikhik ko.
"Cairo, chill, it's just sex, two to three hours, pwede na yun. Fuck buddy lang naman, casual sex, kakayanin yun ng katawan ko." sagot ko rito. Narinig kong bumuntong hininga si Cairo.
Napamasahe pa ito sa sintido niya habang nakasandal. Inalis nito ang kamay sa noo niya, "Eh ang puso mo? Kakayanin ba niya? Kakayanin ba ng puso mo na maging ganun ka-close ulit kay Code?" Natigilan ako sa kasunod nitong tanong.
Walang pumasok na kahit anong kasagutan sa utak ko ng ilang segundo bago ako napatawa nang pilit.
"Of course, and just like what I said, hindi na ako marupok, Cairo. Kaya ko na ang sarili ko. Ang problema ko nalang ay kung paano ako hindi mandidiri kapag magkalapit ang mga katawan namin ni Code." sagot ko rito at napatawa nang pagak si Cairo.
Parehas kaming napalingon sa cellphone ko na nasa lamesa nang tumunog ito. Sinilip ko muna ito para tingnan ang notification.
"Speaking of the devil, nag-message si Code." ani ko bago dinampot ang cellphone. Lumapit si Cairo sa akin para makibasa sa message nito.
From: Nicodemus Ace
It's Chiaras birthday next-next Saturday, June 14th, you're invited.
From: Nicodemus Ace
And we're expecting you, so please come.
—-----------
a/n: medyo malayo-lapit na tayo sa mga exciting parts HAHAAHAHHA ⅔ btw, may isa pang update kskskksk
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co