Chapter 50
a/n: late bati, pero Happy Father's Day, Code.
Play niyo kapag nag-aaway or nasa pool area na sila ksksks
Code's POV
After spending my whole day at Grey's place, I came home with almost 50 emails in my inbox. Most of them are from my father's secretary, some are from my secretary, and some are from our company's different departments.
At first, I didn't know what was going on. I had to read all 47 emails in my inbox with a slight panic in order to find out what's happening.
"Wait, Maze, Maze, so you're telling me that Dad wants us to change whatever's wrong in the company right now?" I confusedly asked as I rested my hand on the railings of my balcony.
[Yes, sir. Iyon po ang sabi ng Secretary ni Mr. Villanueva.] sagot niya at napakunot lalo ang noo ko.
"Wala namang problema sa kumpanya, ah? I always check and review the contracts. Even the contracts from few years ago. Iyan ang una kong ginawa noong dumating ako rito last year. Ano pa ba ang gusto niyang gawin natin?" Hagas kung turan bago isinandal ang balakang sa railing at napahilamos sa mukha ko.
[According to Mr. Villanueva's secretary, ang dami raw pong flaws ng pamamalakad sa kumpanya ngayon. From the rules and regulations, hanggang sa expenses. Ang sabi raw po ni Mr. Costa ay masyadong maluwag ang trabaho rito.] sagot ni Maze.
Mas kumunot ang noo ko at nagparte pa ang mga labi.
What the fuck? That's an issue now?
I laughed bitterly, "So... just because... malayang nakakagalaw ang mga empleyado natin sa kumpanya, issue na yun ngayon? Just beacuse... halos 100 gallons of water ang nabibili sa loob ng isang linggo para sa mga water dispenser, kailangan nang mag-adjust ng mga empleyado at bawasan ang water instake nila- what the heck?!" Isang buntong-hininga ang kumawala sa labi ko.
Itinukod ko ang kamay ko sa railings bago napatungo sa sahig.
Nasisiraan na talaga ng ulo ang tatay ko. Simpleng bagay, ginagawang komplikado. Wala namang mali sa pamamalakad ni Mr. Villanueva sa kumpanya. Magaan at maaliwalas ang working environment ng bawat isa. Hindi ko alam kung saan nahugot ng tatay ko ang mga issue at problema na gusto niyang ipabago ngayon.
[I'm sorry, sir, iyan po kasi ang sabi sa akin ni Kiro. Iyan lang din daw po ang sinabi sa kaniya ni Mr. Villanueva. Tungkol naman po sa mga email na natanggap niyo, wala na po akong alam doon.] Paghingi ng tawad ni Maze.
Agad akong nag-angat ng ulo bago muling kumawala ang isang buntong-hininga sa labi, "You know what, Maze, it's fine. Go to sleep, get some rest, ako na ang bahala rito. We'll see each other in the office sa Monday, okay?" I calmly said.
When I ended the call, I rubbed my face with both my hands before letting out a grunt.
The fuck is wrong with that old man?! He really wants us all to suffer! He's not satisfied with spreading his demon attitude in Canada, and now, he will also wreak havoc here in the Philippines?
Ang sabi pa sa isang email kanina ay ginagawa niya raw ito para handa ang kumpanya sa oras na umupo ako bilang CEO para maayos ang lahat at walang palya.
Wala namang probolema sa kumpanya at mga empleyado! Walang kailangang ayusin dahil maayos ang lahat!
"Daddy?"
Agad akong napalingon sa pinto nang kumatok si Chiara. Nagparte ang labi ko at naglakad papunta sa kaniya. Utay-utay nang bumukas ang pinto at pumaosk si Chiara na nakasuot ng pajama niya at nagkakamot ng noo.
"Yes, anak? What's wrong?" I asked, crouching down to her level as I held her hand.
She pouted, "Daddy, hot po, look oh." Inagaw nito ang kamay mula sa akin bago sinalat ang noo niya.
Napakunot ang noo ko at inilapat din ang palad ko sa noo niya.
"Nilalagnat ka, Chiara. What's wrong, anak? Anong nararamdaman mo?" tanong ko rito, ngumuso lang ito bago ikiniling ang ulo.
"Hot po, tapos headache. I don't feel so good, Daddy," she replied, and I nodded. She took a step forward before throwing herself at me.
"Let's go sa hospital, po, Doc Grey will cure me," she said. A small smile crept on my lips before pulling away from the hug.
I brushed her hair, "Doc Grey is not working tonight, Chiara. He's at his parents' house." I replied, and she pouted.
"But he can make me feel okay na po ulit," she said, and I smiled before nodding. "I know anak, but... we can't disturb them. It's their family time. Come, Daddy will help you drink medicine, then I'll tuck you in bed." I held her hand and stood up.
We went downstairs to get her medicine and a small juice pack she'll chug after the syrup.
She giggled after finishing the small juice pack, "Bitter, Daddy." She stuck her tongue out. I laughed at her reaction before washing the spoon she used and throwing away the juice pack. I placed her medicine back in the medicine box before going back upstairs.
I tucked her in bed and stayed in her room for few minutes until she fell asleep. I set up the baby monitor on her bedside table before bringing the monitor to my room as I still figure out what my father wants.
It was almost 12 in the evening when I suddenly heard noises from the baby monitor. I immediately picked it up and saw Chiara sitting on her bed, crying. My eyes grew wide, I immediately stood up from my seat and rushed to her bedroom.
"What's wrong? What's the matter? Saan masakit?" Agad ko siyang tinabihan sa kama.
Gumapang ito palapit sa akin at yumapos, "Everything, Daddy, everything hurts." she cried out. I pressed the back of my hand to her forehead, only to realize she's burning.
I gently lay her down on the bed before rushing to her bathroom, where I usually keep a thermometer. A few minutes later, her temperature came out to be 38.1 degrees. She won't stop crying, which doesn't help since it's making me panic more.
I had no choice but to rush back to my bedroom to grab my phone and dial Grey's number. I just hope he's still awake and can come here as soon as possible.
I tapped my feet on the floor as his phone rang. It took him a while before he finally answered.
I straightened my back, [Hey, what's up-]
"Can you please come here immediately? Chiara's having a fever, and I'm really worried right now. I was hoping... maybe you could check on her here at home?" I cut him off.
There was a pause in his line that I thought the call ended, but when I checked it, he was still there. "Grey?"
[Ah, yes, yes, I'll be there. Few minutes, okay?] he said, and I nodded. "Sure, sure, take care. We'll wait for you." I replied, and he just hummed before ending the call.
I went back to Chiara's room, put a Cool Fever on her forehead, and softly caressed her hair while waiting for Grey.
"Daddy, Doc Grey?" she spoke, her eyes closed, her breaths heavy.
"Don't worry, Chiara, he'll be here any minute. Tinawagan ko na siya kanina, don't worry." I softly said before planting a kiss on her forehead.
Around 10 to 15 minutes later, Grey finally came. I rush down the stairs since most of our house helpers are asleep.
"Anong nangyari?" tanong agad niya nang pumasok ng gate.
Agad kong napansin ang kakaibang amoy na nanggaling sa kaniya. Binalewala ko ito at dinala siya sa taas kung nasaan ang anak ko.
"Nilalagnat siya, masama ang pakiramdam. Wala naman siyang ibang dinadaing." ani ko agad nang tabihan niya si Chiara sa kama.
"Chiara, can you sit?" he said softly. Chiara slowly nods before sitting up on her bed with Grey's help.
Masama na talaga ang pakiramdam ni Chiara. Hindi na niya nagawang batiin si Grey nang dumating ito.
It only took him a few minutes to check on Chiara before asking me to come with him outside the bedroom. He told Chiara to rest so she would feel better once she woke up.
We stepped out of my daughter's room. "Anong problema? Seryoso ba?" Kinakabahan kong tanong.
Sumandal sa Grey sa pader bago utay-utay umiling, "Hindi naman, simpleng lagnat lang pero mataas talaga." sagot niya at utay-utay akong tumango.
"Ano bang mga ginawa niya nitong nakaraan? May kinain ba siya? May... may pinuntahan bukod kila Hades?" Sunod-sunod niyang tanong.
Napakagat ako sa pang-ibaba kong labi bago pinag-cross ang mga braso ko, "Hindi... hindi ko na rin napapansin. Masyado akong busy sa trabaho. Si Kuya Top rin ang sumusundo sa kaniya nitong mga nakaraan." sagot ko at utay-utay siyang tumango.
"She has a mild cough. Baka natutuyuan ng pawis sa school kaya ganun. Pina-inom mo na ba siya ng gamot?" tanong niya at agad akong tumango.
"Oo, actually. Pina-inom ko siya mga... 2 to 3 hours ago pero mukhang hindi tumalab." sagot ko at agad napakunot ang noo niya bago ako pinanliitan ng mata.
"Hindi tumalab? Nasaan yung gamot? Patingin ako." ani niya at agad akong tumango bago naglakad pababa ng hagdan.
Sinundan niya ako hanggang kusina para kunin ang gamot sa medicine box. Ini-abot ko iyon sa kaniya na agad niyang inusisa.
Kumunot ang noo niya, "Code," he showed me the box and pointed at it. "It's for kids age 4 to 6. Chiara is 7 now, kaya hindi siya gumaling kasi lampas na sa edad niya." ani nito at napakunot ang noo ko bago kinuha ang kahon sa kamay niya.
"Oo nga 'no. Pero... hindi na ba talaga affective kapag ganun?" tanong ko at umiling ito. "Professional na ang gumawa ng gamot na 'yan. Are you really gonna question their prescription?" he asked, brows furrowed.
I flicked my tongue before putting back the medicine inside the box, "Bibili nalang ako bukas," ani ko at tumango si Grey.
"If you want to bring her to the hospital, let me know. But if not, I'll check on her here after my shift," he replied, and I immediately nodded while massaging my forehead.
"Hayst, dumagdag pa talaga sa isipin ko." Singhal ko habang minamasahe ang ulo ko.
Nagulat ako nang bigla akong hawakan ni Grey sa pulsohan, "Anong sabi mo?" Kunot-noo niyang tanong.
Napakunot na rin ang noo ko, "Sabi ko dumagdag pa talaga sa isipin ko yung lagnat ni Chiara. Ang dami-dami ko nang iniisip sa trabaho, eh." Pag-uulit ko at bigla itong suminghal bago marahas na binitawan ang kamay ko.
He scoffed, "You shouldn't see this situation a burden but rather a priotity. Gaano ka ba kalunod sa trabaho mo? Ha?!" Tumaas ang tono ng boses niya. Lalong napakunot ang noo ko bago tumawa nang pagak.
"Bakit ang init nanaman ng ulo mo? Naka-inom ka ba? Amoy alak ka." Puna ko sa kaniya.
He tilted his head and took a step forwards towards me. "Hindi ako magagalit sa'yo basta-basta ng walang dahilan. Ang akin lang, bakit parang naiinis ka pa na nagkasakit yung anak mo kaysa mag-alala ka?" Singhal niya at agad napatagilid ng ulo ko at kunot-noo siyang tiningnan.
"Hindi ko sinabing naiinis ako-"
"Pero sa tono ng pananalita mo, parang galit ka pa!? Anong klaseng ama ka ba?! Ha?!" Putol niya sa akin.
Doon ay natigilan ako. Bumagsak ang magkabila kong kilay, kumawala ang isang buntong-hininga sa labi ko bago ako naglayo ng tingin bago tumawa nang pagak.
Anong klaseng ama? Ha...
Napasinghal ako, "Wow ha...!" Humakbang ako papalapit sa kaniya.
"Anong alam mo sa pagiging ama?" Singhal ko sa kaniya. "Eh punyeta, hindi nga kayo okay ng tatay mo! -"
Agad akong tumilapon sa sahig nang bigla akong suntukin ni Grey. Pakiramdam ko'y tumabingi nag panga ko sa lakas ng suntok niya.
"Hayop ka," singhal niya. Nang mag-angat ako ng ulo ay matalim na ang tingin niya sa akin.
"Don't fucking go there, Code! Huwag mong idamay ang pamilya ko rito!" singhal niya, umiigting ang panga at nakakuyom pa rin ang kamao.
"And guess what!" he pointed at me. "We just had a talk tonight, and he finally cleared things with me! He told me that he's fucking proud of me and he's happy to have a son like me!? Eh ikaw?! Ang pamilya mo?! Kamusta?! Ang nanay ni Chiara, nasaan?!" sigaw niya. Nanlilisik a ng mata at halos umusok na ang ilong sa galit.
Namilog ang mata ko. Ilang segundo akong natigilan at nakatitig lang sa kaniya.
Suminghal siya bago napahilamos sa mukha. "See, hindi mo masabi kung nasaan yung nanay ng anak mo! Paano natin tuluyang aayusin ang relasyon natin kung hindi mo masabi-sabi sa akin ang lahat?! Paano natin lilinawain kung anong meron tayo kung may mga katanungan pa rin ako?!" Nakita kong kuminang ang mga mata niya. Napalunok ako ng laway bago nag-iwas ng tingin.
Utay-utay akong tumayo mula sa sahig at humakbang palapit sa kaniya. Nakita kong nanginig ang mga luha sa mata niya habang umiigting pa rin ang panga niya.
"Nasaan siya? Nasaan ang nanay ni Chiara? Paano kung... paano kung bigla siyang bumalik at bawiin kayong dalawa sa akin? Paano ako? Paano tayo?" Utay-utay umagos ang luha sa pisnge niya na agad niyang pinahid nang marahas.
He gritted his teeth, "I told Dad about us. He knows... he knows I'm gay and dating a man. Umamin na ako. I came out and even told them that you and Chiara are my family. Pero nang tanungin niya kung nasaan ang ina ni Chiara, wala akong naisagot. Dahil hindi ko rin a-alam. H-Hindi mo sinasabi." Nanginig ang boses niya. Nagparte ang mga labi ko at gulat siyang tiningnan.
Sa dami ng sinabi niya ay hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko. Tuwa ba dahil sa wakas ay nasabi na niya sa mga magulang niya ang totoong siya? Tuwa ba dahil ipinakilala niya kami bilang pamilya niya sa mga magulang niya? O malulungkot ako dahil natatakot siyang dadating ang araw na babalik ang nanay ni Chiara at maiiwan siyang mag-isa?
Humikbi siya, "You already have everything, Code. You have the life you wanted, you have your job, and your daughter. I only have you two. Kayo lang ang meron ako. Paano ako kapag nawala kayo? Paano ako kapag iniwan niyo 'ko? Maiiwan nanaman akong mag-isa? Babalik nanaman ako sa dati kong pamumuhay na kailangan kong pasanin lahat?" Nag-unahang umagos ang mga luha sa pisnge niya. Parang may biglang kumurot sa puso ko at ang unang pumasok sa isip ko ay ang yakapin siya nang mahigpit habang umiiyak siya sa dibdib ko.
"Kakayanin ko pa ba? Kakayanin ko pa bang bumalik sa dating pamumuhay ko ngayong nasanay na akong andiyan ka? Andiyan kayo ng anak mo?" Umiiyak niyang turan. Gumapang ang kamay ko sa buhok niya at hinimas-himas ang ulo niya.
Namuo ang mga luha sa mata ko. Nanuyo ang lalamunan ko at nagdadalawang isip ako kung sasabihin ba sa kaniya ang totoo.
"Ang hirap ng ganito, Code. Nahihirapan ako. Kahit gaano tayo kasaya, kahit lagi tayong magkasama, pakiramdam ko may kulang pa rin. Pakiramdam ko... hindi pa rin tayo buo." Ini-angat nito ang ulo at tiningnan ako nang diretso sa mata. Nakita ko kung gaano kapula ang mga mata niya. Maski ang ilong niya ay mapula na at basang-basa ng luha ang pisnge niya.
Pinahid ko iyon gamit ang kamay ko, "Grey," I breathed out.
"I have to tell you something." My voice cracked.
I brought him outside the house, where no one else would hear us. By the time we sat by the poolside chairs, I felt like my heart would jump out of my chest.
I held his hand and gently caressed it, "Yung... yung nanay ni Chiara... she... she abandoned Chiara. Basta niya lang iniwan si Chiara sa bahay namin at... hindi na nagparamdaman pa." I started. I saw how his lips parted, how his eyes grew wide, and I heard him gasp.
I pursed my lips. "When Chiara came to the house... she was just 8 days old. She's in a small bassinet, a white shirt, white shorts, a rash on her leg, and bruises on her face. She was malnourished and unhealthy. Her mother couldn't afford to raise her since... she works as a... prostitute." I bit my lower lip. Grey's shoulders dropped, his grip on my hand loosened a bit, but he didn't utter a word.
I licked my lower lip and gripped his hand tighter, "Dad didn't care. When he found out there's a baby inside the house, he told us to get rid of it like some garbage we can just easily dispose of." A tear formed in my eye, remembering the exact moment he told me to throw the bassinet in the trash or even leave it at someone else's doorstep.
I sniffled, "Pero hindi ko kaya. Hindi ko... hahayaan na may isa nanamang bata na lalaking kulang sa aruga ng magulang. I went through almost the same thing, Grey. Dad didn't care about me. It was only my mom who was there, but sadly, she passed away too soon, and I was left alone. I didn't get to feel a father's love just like you did." Tears streamed down my cheeks. My hand shivered as I tried to hold Grey's hand tighter.
I lowered my head and intertwined our fingers. "Hindi ko hahayaan na gawin ulit yun ng tatay ko sa anak niya." ani ko, nag-angat ako ng tingin at nakita ang gulat na ekspresyon sa mukha ni Grey.
Naiiyak akong ngumiti, "Grey, kapatid ko si Chiara. She's my father's daughter from a different woman." A tear escaped my lips.
Grey's eyes grew wide. I forced a smile in the hope of stopping myself from but failed as tears flooded down my cheeks.
"Pero inako ko siya bilang anak ko dahil... dahil hindi kakayanin ng kunsensya ko na hayaang mabuhay sa hirap ang kapatid ko. Hindi ko kakayaning mabuhay nang marangya kahit alam kong may kapatid akong inabandona ng mga magulang niya." Kumawala ang isang hikbi sa labi ko. Sa isang iglap ay agad akong niyapos ni Grey, hinimas-himas ang likod ko habang humahagulgol ako sa balikat niya.
"Awang-awa ako kay Chiara. Ang liit-liit lang niya noong dumating siya sa bahay. Kahit pangalan ay wala siya, tanging damit lang ang meron siya at wala ng iba. Itinuturing pa siyang bastardo ng tatay ko kaya ganun nalang ang galit niya sa bata pero... inosente si Chiara, Grey. Wala siyang kasalanan. She don't deserve this cruel world, Grey. She don't. She's a precious little girl who deserve all the love and care in her life." I cried out. Grey tried consoling me but I kept on crying hard on his shoulder.
"I just did what I had to do. I just did what I think was right." I sobbed on his shoulder.
He was rubbing my back when I pulled away, and he looked at me with confusion written on his face, "I'm sorry, I'm sorry if I kept a secret from you. No one... no one else knows. It's just me and Dad who know that Chiara is his. But everyone else knows Chiara is my kid. And I would like to keep it that way. Please don't tell anyone." I begged, and Grey immediately nodded, pulling my head and burying it on his shoulder as he hugged me tightly.
"No one else will know. Hindi ko ipagsasabi. Your secret is safe with me." He softly said, and I slowly nodded.
"Thank you, Grey, thank you," I said and pulled away from his shoulders.
He wiped the tear on my cheek, and I did the same on his cheek. "Thank you for understanding me," I said, and Grey smiled before reaching for my hand, gently caressing it.
"And thank you for stepping up to be Chiara's father. You're doing great, Code," he gave me a smile. "I'm sorry if I questioned you a while ago. I was just... I was just upset about how you reacted to Chiara's fever. Hindi lang ako natuwa." ani niya at kumawala ang isang buntong-hininga sa labi ko bago inilapit ang mukha sa kaniya at mabilis siyang hinalikan.
"Pero yung totoo? Uminom ka?" Nakanguso kong tanong at napatawa siya bago ako pabirong itinulak palayo.
"Few drinks, I was at the bar when you called," he replied, and I exaggerated my pout, which made him burst out laughing.
We went back inside the house. He checked Chiara's temperature and condition before bidding a goodbye to each other since he had a shift at 6 AM.
Hindi ko pinapasok si Chiara ng school sa mga sumunod na araw. Oras-oras ko rin ito kinakamusta sa mga kasamabahay namin at pinapa-monitor ko ang temperature niya. Sinisigurado ko rin na umiinom siya ng gamot sa tamang oras.
Pagsasapit ng gabi ay bumibisita si Grey pagkatapos ng shift niya. May dala itong pagkain o di naman kaya ay pasalubong kay Chiara. At pagkatapos ng dalawa o tatlong araw ay magaling na ang anak ko at masigla na ulit.
"Wait, so you're telling me na... kaya mo rin inako si Chiara bilang anak mo dahil na-aalala mo yung plano natin?" tanong ni Grey habang nakahiga sa kama ko. Biyernes ngayon at day-off niya bukas kaya naisipan niyang dito magpalipas ng gabi. Valentines rin ngayon kaya lumabas kami kanina para mag-dinner at dito na sa bahay dumiretso. Unang gabi rin namin ngayon bilang mag-boyfriend.
Biglaan lang nangyari kanina pero bigla niya akong tinanong kung gusto ko na raw ba gawing official ang relayson namin. Kahit hindi iyon ang inimagine kong paraan at okasyon na magiging kami na, pumayag na rin ako.
Magiging-choosy pa ba ako? Si Grey na ang nagtanong kung gusto ko na ba siyang maging boyfriend. Siyempre oo ang sagot.
Napatawa ako bago siya tinabihan sa kama at sinamahan siya sa ilalim ng kumot. Itinukod ko ang siko ko sa unan at pinagmasdan siya. Tumango ako, "Oo, para... kapag nagkita na ulit tayo, may anak na tayo." sagot ko at napahagikhik siya.
"Ang advanced mo mag-isip. Panao kung inakala ko na may asawa ka na? Tapos nagpakasal din ako bigla at nag-anak, anong mararamdaman mo?" tanong niya.
"Malulungkot. Broken hearted. Ganun." Diretso kong sagot na ikinahagalpak niya ng tawa.
"Buti nalang pala hindi ko ginawa yun. Kawawa ka sana ngayon." ani niya at ngumuso ako bago siya sinunggaban ng halik.
"Talaga, kawawa ako. I'll be sad and it'll haunt me forever if you get married to someone else and have a kid with her." I replied, and he giggled.
I squinted my eyes at him, "But can you though? Can you really fuck a woman? Maalam ka ba?" Pang-aasar ko sa kaniya. Agad nagparte ang labi niya at kumunot ang noo.
Bigla niya akong itinulak dahilan na mahiga ako sa aking likod.
Sumampa ito sa ibabaw ko, "Gusto mo sample-an kita? Ha?" Panghahamon nito na ikinahagikhik ko.
"Ano?! Ano?! You want a piece of this?! -"
"Grey! 'Wag!!" Nataranta ako nang bigla niyang higitin ang garter ng pajama ko.
Namilog ang mga mata ko at pilit hinihigit ang pajama ko, "'Wag! Grey! 'Wag ngayon! Nag-dinner tayo!! Busog ako!" sigaw ko na para bang kinakawawa ako.
Humagalpak ng tawa si Grey bago bumagsak sa ibabaw ko at tumawa sa dibdib ko. Nanghihina akong tumatawa sa ilalim niya. Ilang minuto kaming nasa posisyon na iyon, naghahabol ng hininga at tumatawa pa nang bahagya.
Ini-angat nito ang ulo niya, sinapo nito ang pisnge ko gamit ang magkabila niyang kamay at pinanliitan ako ng mata. "Walang makakabuntis sa ating dalawa. Kung mag-aanak man tayo, kagaya ng ginawa nila Yago at Hades, okay?" Mariin niyang turan.
Napahagikhik ako bago tumango, "Opo. Siyempre naman. Sa tingin mo ba may ikinama na akong babae? Wala 'no! Ikaw nga ang first official relationship ko! Bakla na ako highschool palang pero ikaw una kong boyfriend." Pag-amin ko at nagparte ang labi niya.
"Weh?" Taka niyang tanong at tumango ako bago siya hinawakan sa beywang niya at inihiga na sa kama sa tabi ko.
Humiga ako sa tagiliran ko at hinarap siya habang nakapatong ang kamay ko sa beywang niya, "You were the first guy I fucked, Grey. You were some of my first." I said and he arched a brow.
"Some? So you... Did some things with someone else? Like what?" he asked it so grumpily, which made me chuckle.
"Importante pa ba-"
"Hindi naman, gusto ko lang malaman." Putol niya sa akin at napatawa ako.
Napabuntong-hininga ako, "Fine. I had my first kiss in high school with a guy. I also received a head and given a handjob in 11th grade. Yun lang- oh?" Natameme ako nang bigla niya akong talikuran.
Agad gumuhit ang ngisi sa labi ko bago napangisi at nilapitan siya. "Selos ka? Dati pa yun. Highschool lang ako nun." ani ko at suminghal siya.
Bahagya ako nitong siniko, "Bahala ka diyan, matutulog na ako." ani niya at napanguso ako.
"Grey," Sinundot ko ito sa tagiliran.
"Code, ano ba? Tutulog na ako." Nakapikit nitong turan.
Lalo akong napanguso bago siya pina-ibabawan na ikinagulat niya.
"Code-! Ano ba?!" Nanlaki ang mata niya.
"'Wag mo nang isipin yun. Sayong-sayo na nga 'to ngayon, eh." Ikinuskos ko ang pajama ko sa pahama niya.
Agad siyang napadaing bago ako hinampas sa hita. "Code- ano ba?!" Napatawa ako bago muling nagnakaw ng halik.
"Ano? Magseselos ka pa? Gusto mo... buntisin kita, eh." Panghahamon ko at biglang namilog ang mata niya bago napasinghal. "Sige nga, gawin mo." Panghahamon niya pabalik. Gumuhit ang ngisi sa labi ko bago hinigit ang garter ng pajama niya.
"Code-Shit! Hindi ngayon! Busog ako!" sigaw niya habang pilit hinigit ang pajama niya. Napahagalpak ako ng tawa bago umalis sa ibabaw niya at muli siyang tinabihan.
Hinihingal kami parehas habang nakaharap sa isa't-isa. Hinawakan ko siya sa beywang at hinigit palapit sa akin. "Sa susunod nalang?" tanong ko at sumaltik ang dila nito bago umirap.
Ipinatong nito ang kamay sa beywang ko. "Oo, sa susunod nalang." sagot niya at ngumuso ako, "Isasagad ko?" tanong ko at nandiri bigla ang ekspresyon niya bago tumango. "Oo, isagad mo hangga't gusto mo." Inis niyang tanong at kumura-kurap ako para magpa-cute sa kaniya. "Sa loob ko ipuputok-" Kinurot ako nito sa tagiliran, "Matulog ka na! Gabing-gabi, ang bastos mo!"
--------
a/n: Ang cute nila bwisit! Maliban sa kabastusan nilang taglay, jusko.
Follow me on Tiktok @dominous_wp and Facebook @Dominous WP
Bạn đang đọc truyện trên: Truyen3h.Co